تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : قفقاز و غرب آسیا , شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ ۰۰:۲۴:۳۶ شناسه خبر : ۱۰۶۱۷۹۴

سیاست قدرت ها پس از سقوط حلب و موصل چه خواهد بود؟

حل معادله چند مجهولی حلب و آغازی بر یک پایان

فتح حلب به‌دست ارتش سوریه و متحدان آنان دستاورد بزرگی پس از آزادی شهر تاریخی پالمیرا در ابتدای سال جاری است و نشان‌دهنده آغاز دومینوی فتح سنگرهای تروریستی در ادلب، رقه و درعا خواهد بود.

سرویس  قفقاز و غرب آسیا تبریزبیدار؛


دو هفته‌ای است که نیروهای ارتش سوریه و متحدین آنان در جبهه مقاومت اسلامی، محله به محله در حلب به‌پیش می‌روند و با فتح یک به یک محلات این شهر، نگاه‌های جهانی را به خود معطوف کرده‌اند.


فتح کامل حلب بی‌شک معادلات چند مجهولی، پیچیده و غیرقابل پیشینی بحران سوریه را پیچیده‌تر خواهد کرد و می‌تواند علی‌رغم دو سال جولان تروریست‌ها در سوریه، برای دومین بار در سال جاری کمر جبهه غربی-عربی تروریست‌های سلفی را بشکند.


جهان اسلام عموماً و جهان عرب خصوصاً، پرالتهاب‌ترین، بحرانی‌ترین، و پرهزینه‌ترین دوران برزخ خود را در 6 سال اخیر سپری می‌کند. خیزش‌های سال 2010 همچون سیلی خروشان یکبهیک کشورهای عربی از غرب آفریقا تا شرق خاورمیانه را درنوردید و علی‌رغم اینکه استبداد ریشه‌دار و نهادینه‌شده یکی از مستبدترینحکومت‌های جهان در مصر و لیبی و تونس را به ورطه سقوط کشاند، اما زایش‌های دردناکی را برای کشورهای پیرامونی سبب شد.


دیکتاتورهای بحرین، عربستان و اردن درگیر چالش مشروعیت داخلی و عراق، سوریه و لبنان به دلیل بازی در بخشی از پازل قدرت استراتژیک ایران در منطقه تحت عنوان"جبهه مقاومت اسلامی" در گرداب آدم‌خوارانتروریست افتادند.


بحران‌زایی بیرونی شیوخ مرتجع عرب در سوریه و عراق برای کاهش تأثیرخیزش‌های مردمی در کشور خود و قطع قدرت منطقه‌ای ایران در جهان اسلام، سبب شد تا سوریه و عراق برای بیش از 5 سال درگیر درگیرهای نژادی و مذهبی ساخته‌وپرداختهقدرت‌های بیرونی غربی قرار گیرند.


این روند فرسایشی کشتارهای تروریسم سلی و مقابله 5 ساله جبهه مقاومت با آن سبب شد تا پس‌ازاینمدت‌زمان، عراقی که سقوط سامرا و بغداد را در سال 92 تصور می‌کرد، اکنون در آستانه فتح دومین شهر اشغال‌شده خود باشد و سوریه‌ای که در همان سال مخالفانش تا بیخ گوش بشار اسد در دمشق رژه می‌رفتند، هم‌اکنون بیش از 85 درصد دومین شهر بزرگ این کشور را از دست دهند.


بی‌شک فتح حلب به‌دست ارتش سوریه و متحدان آنان دستاورد بزرگی پس از آزادی شهر تاریخی پالمیرا در ابتدای سال جاری است و نشان‌دهنده آغاز دومینوی فتح سنگرهای تروریستی در ادلب، رقه و درعا خواهد بود.


آنگونه که شواهد نشان می‌دهد دولت سوریه درصدد است تا روز تحلیف دونالد ترامپرئیس‌جمهور جدید آمریکا در ابتدای بهمن‌ماه امسال، تکلیف حلب و نقاط بحران‌زای این کشور را حل کند.


این مسئله ممکن است تأثیراتغیرقابل‌انکاری بر روند اشاعه تروریسم در منطقه و جهان داشته باشد، چراکه ترامپ منتقد جدی سیاست‌های اوباما در سوریه و معتقد به همکاری با روسیه بر سر مقابله با داعش است.


از سوی دیگر با زوال جولان تروریست‌های تکفیری نقش ورشکستان سیاسی عربستانی و ترکیه به‌عنوانمهم‌ترین حامیان تروریست‌هابیش‌ازپیش نقش خواهد باخت؛ به تعبیر بهتر اگر حلب سقوط کند، بزرگ‌ترین ضربه به ساختار تروریسم تکفیری در سوریه وارد خواهد کرد.


اما آنچه در میانه این درگیری‌ها بیش از گذشته به فراموشی سپرده می‌شود23میلیون مردم سوریه است که در میانه هجوم تروریست‌هایآدم‌خوار برای ساقط نمودن حکومت، بیش از 400هزار نفر کشته و بیش از 12میلیون نفر آواره شد.


فاجعه‌ای انسانی که سبب شد تا نوام چامسکی، فیلسوف شهری آمریکا با حمله به توحش عریان غرب بگوید «اگر پاریس مستحق یک دقیقه سکوت بود٬ سوریه مستحق آن است که بشریت برای همیشه خفقان بگیرد»