سرویس : فرهنگی و اجتماعی , سه شنبه ۷ دی ۱۳۹۵ ۱۲:۳۲:۲۴ شناسه خبر : 1062226

اشتباه رایج در تربیت فرزندان

تنبیه ؛ لزوما کتک زدن نیست

تنبیه لزوما کتک زدن نیست و تنبیه نباید یکنواخت و مکرر باشد که کودک به آن عادت کند و لذا اگر خطایی با تنبیه از بین نرفت نباید تنبیه را تکرار کرد بلکه باید با دقت به جستجوی ریشه آن بپردازد و راه دیگری را برای اصلاح کودک، پیدا کند.

تنبیه ؛ لزوما کتک زدن نیست

سرویس سلامت و خانواده تبریزبیدار؛

کودکانی که مورد تنبیه بدنی قرار می گیرند و از والدین خود کتک می خورند، بیش از سایر همتایان خویش ممکن است به افرادی پرخاشگر و مضطرب تبدیل شوند.

یک گروه بین المللی از محققان رفتار کودک اعلام کردند کتک زدن فرزندان می تواند آثار منفی و نامطلوبی بر رفتار آنان بر جای گذارد و میزان پرخاشگری و تهاجم را در آنان افزایش دهد. بر پایه این گزارش، نتایج بررسی های انجام شده بر روی ۳۳۶ خانواده از ۶ کشور جهان نشان می دهد آثار نامطلوب مورد نظر، بدون توجه به طبقه اجتماعی و سطح فرهنگی خانواده ها، کودکان را تحت تأثیر خود قرار می دهد.

به گفته پژوهشگرانی از دانشگاه های اروپا، آسیا و ایالات متحده آمریکا که در این تحقیقات مشارکت داشته اند، این قبیل رفتارهای نامناسب با فرزندان افزون بر افزایش پرخاشگری و اضطراب، می تواند مشکلات رفتاری دیگری را نیز برای آنان به وجود آورد و زندگی آینده آنها را متأثر سازد.

در اسلام تنبیه بعنوان آخرین راه در صورتی که اثر تربیتی داشته باشد، جایز شمرده شده است منتهی اگر بحدی برسد که دیه بر او واجب گردد مثلاً بگونه ای کتک زده شود که جای آن کبود گردد ، حرام است و جایز نمی باشد .

باید توجه داشته باشیم که فرق است بین کتک زدن و تنبیه و همیشه ایندو لازم و ملزوم همدیگر نمی باشند.

در حدیثی از امام رضا (ع) آمده است که شخصی از فرزندش نزد آن امام شکایت کرد و امام فرمود: لا تضربه و اهجره ولاتطل یعنی او را نزن ولی با او قهر کن اما قهر خودت را هم طولانی نکن (مثلاً پدر واسطه شود و فرزند عذرخواهی کند و قول بدهد که دیگر آن کار را مرتکب نشود).

پس تنبیه بعنوان آخرین راه است و البته باید تلاش شود تا آثار منفی او به حداقل تقلیل پیدا کند. پدر و مادر اگر در هر کاری به تنبیه بدنی متوسل شوند، عکس العمل های طفل می تواند اینگونه باشد: واقعیت ها را پنهان کند. ۲٫ چند چهره شود ۳٫ دروغگو شود. ۴٫ کینه توز و انتقام جو بار آید مخصوصاً اگر که کتک بی جا یا زیادی و یا غیر عادلانه باشد و کودک علت تنبیه بدنی را نداند و…


نکات مهم در نحوه برخورد با کودکان 

و لذا برای اینکه تنبیه اثر تربیتی لازم را داشته باشد باید نکاتی رعایت گردد که در ذیل به بعضی از آن اشاره می شود

1.بدون خشم و غضب باشد چرا که حضرت علی (ع) فرمود: لا ادب مع غضب، ولی متاسفانه مشاهده می گردد، ضربات وارده بر کودک بیش از آنکه برای ساختن کودک باشد، برای فرونشاندن خشم خود مربی می باشد.

2.متناسب با نوع خطاء باشد.

3.قابل تحمل برای کودک باشد.

4.بعنوان آخرین راه مورد استفاده قرار گیرد.

5.حساب گذشته با جریان امروز قاطی نشود.

6.مجری تنبیه بر خود مسلط باشد.


7.طفل آنرا ظالمانه و کینه جوئی تلقی نکند و آنرا نتیجه طبیعی عمل خود بداند و لذا مادر هم باید علت کتک زدن را برای فرزند توضیح دهد و هم عدالت را رعایت کند و این کار را بصورت خیرخواهی انجام دهد و اینها را به کودک تفهیم کند.


8.تنبیه نباید یکنواخت و مکرر باشد که کودک به آن عادت کند و لذا اگر خطایی با تنبیه از بین نرفت نباید تنبیه را تکرار کرد بلکه باید با دقت به جستجوی ریشه آن بپردازد و راه دیگری را برای اصلاح کودک، پیدا کند.

9.بعد از تنبیه هم سعی شود که دل کودک بدست آید و عقده اش زدوده شود.

10.تنبیه بلافاصله بعد از ارتکاب جرم باشد نه اینکه فاصله زیادی داشته باشد.

آخرین اخبار

پربازدیدترین

پر بحث ترین

آخرین نظرات