تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : فرهنگی و اجتماعی , پنجشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۶ ۱۳:۳۷:۰۹ شناسه خبر : ۱۰۶۵۵۴۳

در نقد شورای جناحی و سیاسی کار دوم شهر تبریز؛

از «فکر ایلاتی» تا «تندروی های شورایی!»/ بی ثبات ترین دوره مدیریتی شهرداری، محصول سیاسی کاری جناحی

این روزها پس از حدود 10 سال از برافتادن سایه سیاست زده و سیاسی کار شورای دوم شهر تبریز بار دیگری بسیاری از ناظرین سیاسی نسبت به بازتولید تاریخی این شورای پرحاشیه و جنجالی هشدار می دهند.

سرویس شهری تبریزبیدار؛


این روزها پس از حدود 10 سال از برافتادن سایه سیاست زده و سیاسی کار شورای دوم شهر تبریز که تاثیرات غیرقابل انکاری از فضای پرالتهاب دوران اصلاحات و شورای مشارکت زده(حزب مشارکت) دور اول تهران در خود بازیابی کرد، بار دیگری بسیاری از ناظرین سیاسی نسبت به بازتولید تاریخی این شورای پرحاشیه و جنجالی هشدار می دهند.


شورای دوم شهری که پرتاب قندان بین اعضای شورا و پخش فیلم از تلویزیون سراسری کشور آبرویی برای این شورا نگذاشت و یکی از پرالتهاب ترین دوران مدیریتی شهرداری را در چنددهه اخیر رقم زد.


شورای دوم شورایی بود که رئیس وقت آن یعنی کریم حسین زاده دلیر دوسال پیش در گفتگویی به صراحت گفت که "به عنوان رئیس شورا در شورای دوم تندروی‌هایی داشتم" و دیگر عضو آن یعنی شکور اکبرنژاد به صراحت زبان به انتقاد از آن گشود "متاسفانه در شورای دوم افرادی وارد شدند که شناخت کافی نداشتند و تا بیدار شدند دیدند سرشان کلاه رفته است و افرادی هم بودند که فقط به ایلات خود فکر می کردند نه به شهر و کشور خود و مثل معروفی هم در این باره هست که "امیر بازاری یانسین منه دستمال قالسین" و به همین دلیل شورای دوم دچار مشکل شد."


اگر تبیین اکبرنژاد درباره شورای دوم را قبول نکنیم، اما بی شک تاریخ این عدم "شناخت کافی" اعضای آن را درباره مجموعه مدیریتی شهرداری ثابت خواهد کرد. شناخت ناقصی که منجر شد شهرداری تبریز وارد یکی از بی ثبات ترین دوران مدیریتی خود با حضور 6 شهردار و سرپرست شود که در نوع خود رکورد دیگری برای این شورای سیاسی رقم بزند. در این دوره شورای شهر پس از عبادالله فتح اللهی، علی اکبر عظیمی، سیدحسین فراهنگ پور، اکبر فلاح، احتشام حاجی پور، مسعود عیسی پور و علیرضا نوین به عنوان سرپرست و شهردار بر کرسی بلدیه چی تکیه زدند.


در این دوره روزی نبود که خبری از اوضاع نابسامان شورای شهر تبریز در رسانه‌های گروهی و حتی مطبوعات کشوری انعکاس نیابد. جدال دو گروه در این دوره کاملا مشهود بود. در گام نخست بعد از یک دوره اداره شهرداری به شیوه سرپرستی، فراهنگ پور با رای نسبتا بالایی به عنوان شهردار تبریز منصوب شد. اما دخالت‌های بی جای برخی اعضا و اختلاف سلایق سبب شد تا بعد از دو ماه این مدیر عطای کار در شهرداری را به لقایش ببخشد. از این دوران تا چهار ماه بعد شهرداری مدیران، سرپرستان و کاندیداهای بسیاری را به خود دید. تا اینکه در نهایت شورا ترجیح داد تا به جای انتخاب شهرداری ناشناخته یکی از همکاران خود را به عنوان شهردار انتخاب کند! شاهین اقبال این بار بر شانه‌های حاجی‌پور عضو شورای شهر نشست و او با اختلاف رایی اندک و در حالی که شائبه غیرقانونی بودن انتخاب او به دلیل رای دادن خودش وجود داشت به عنوان شهردار تبریز انتخاب شد. جناح مخالف و در اقلیت مانده شورا و در راس آنها اکبر نژاد، چمنی و شکوری در این دوره تمام تلاش خود را به کار گرفتند تا به استناد مواد قانونی تخلف شهردار و رییس وقت شورای شهر تبریز (حسین زاده دلیر) را به اثبات برسانند.


آفتاب اقبال حاجی‌پور هم بیش از دو سال دوام نیاورد. چرا که با تغییر ترکیب هیئت رئیسه شورای شهر و روی کار آمدن جناح مخالف شهردار، او بعد از دو سال مجبور به استعفا شد و جای خود را به سرپرستی دیگر داد. سرپرستی جدید با رویکرد و اهدافی جدید و با مدیرانی تازه ! بدین ترتیب بار دیگر ماشین اداره شهر روی جاده ی ناهموار دیگری افتاد.


دوره سیاسی کار و پرتنش شورای دوم که به اتمام رسید و شورای نسبتا غیرسیاسی و عملگرای سوم و چهارم با تمام نقاط ضعف و قوت نوید پرهیز از سیاسی کاری و تنش های جناحی و قبیله گرایی جناحی را تقویت می کرد، اما موج لیست موسوم به امید و پیروزی تعدادی از نفرات آن بار دیگر تجربه تلخ شورای دوم و تنش های آن را به یاد مردم می آورند؛ هرچند حضور برخی از اعضای شورای دوم در شورای فعلی نوید تلخ تشدید شدن این سیاسی کاری را می دهد