تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : سیاسی , سه شنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۶ ۱۰:۳۲:۲۴ شناسه خبر : ۱۰۶۷۵۱۷

نوشتن از بی کسی سخت است..

روهینگا؛ گرفتار میانِ مارِ بودا!

در وصف غم مسلمانان میانمار چه بگویم که اشک های زنان، بچه ها و حتی مردان میانماری در روایت ظلم هایی که بر آنان وارد شده، رشته کلام را از دستم می گیرد و تنها تصویر زیبای چشمان پسر کوچک میانماری که نظاره گر اشک های اعضای خانواده اش بود، در ذهنم نقش می بندد...

یادداشت میهمان تبریزبیدار؛ زهرا عبدالله میرزایی


نوشتن از مردمی که پناهی جز خدا و گناهی جز مسلمانی ندارند خیلی سخت است...

هرجمله ای که در ذهنم آماده میکنم تا از عظمت ظلمی که بر این مردم وارد شده بنویسم، قلبم به شدت درد می گیرد...

آخر مگر می شود با کلماتی معمولی! کشتار وحشیانه مردمانی بی گناه و بی یار و یاور را توصیف کرد؟!

مگر می شود غم و رنج پنهان اشک های این بندگان غریب و مظلوم خدا که باید نظاره گر مرگ عزیزانشان باشند را بیان کرد؟

با دیدن تصاویر کشتار وحشیانه انسانهای مظلوم به بدترین شکل ممکن توسط قصابانی با خوی حیوانی، همانند میلیونها انسان که در تمام جهان برای غریبی این مسلمانان اشک ریختند، اشک های من هم سرازیر می شود.... اما سخت است درد مردمانی را که پناهی جز خدا ندارند را فقط تماشا کنی و کاری از دستت برنیاید!!

یا صاحب الزمان (عج) کجایید؟! کی شمشیر عدالتتان را بر کمر این ظالمان خواهید زد؟!

از 50 سال قبل دشمنی بودائیان با دین اسلام مسلمانان، جنگ و کشتار بیرحمانه بودائیان میانماری را علیه مسلمانان آنجا رقم زده است.

بودائیان تندرو، مسلمانان میانمار را صاحب هیچ حق اولیه ای نمی دانند، طوری که مسلمانان میانمار نه تنها حقی برای زنده بودن و نفس کشیدن ندارند بلکه در صورت زنده بودن هم، حقی بر خانه ها، زمینهای کشاورزی و حتی مرغ و خروس هایشان ندارند...


انگار که این مسلمانان میان مارهای فراوان بودا گیر افتاده اند؛ گیر افتادنی که نه راه پس دارند و نه راه پیش!

در طی هفته های گذشته چند هزار از مسلمانان روهینگیا به دلیل خشونت‌های بودائیان میانمار با آتش کشیدن خانه‌هایشان و اعمال فشار از طریق کشتار وحشیانه و حتی تجاوز جنسی به زنان و دختران، به «مهاجرت اجباری» به کشور بنگلادش تن دادند؛ مهاجرت اجباری چندین ساله ای که اعتراض مردم بنگلادش را در پی داشته است.

بنگلادش کشور ثروتمندی نیست و مردم خودش از رفاه و زندگی خوبی برخوردار نیستند بنابراین حضور مردمان زجر کشیده میانمار را هم تاب نمی آورند و این زندگی را برای آوارگان میانماری سخت تر و سخت تر می کند...

در وصف غم مسلمانان میانمار چه بگویم که اشک های زنان، بچه ها و حتی مردان میانماری در روایت ظلم هایی که بر آنان وارد شده، رشته کلام را از دستم می گیرد و تنها تصویر زیبای چشمان پسر کوچک میانماری که نظاره گر اشک های اعضای خانواده اش بود، در ذهنم نقش می بندد...

نکته غمبار قصه مسلمانان میانمار این است که ارتش و پلیس میانمار آشکارا از بودائیان تندرو طی سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ حمایت کرده اند؛ حمایتی که متاسفانه سکوت مدعیان حقوق بشر را در پی داشته است.

به امید روزی که پرچم عدالت حضرت مهدی (عج) در سراسر دنیا افراشته گردد و همه مظلومان جهان زیر سایه این پرچم به آرامشی وصف ناپذیر دست یابند.

امام جعفر صادق (ع) فرمودند: به وقت ظهور ، نشاط و شادی به برزخ نیز سرایت می کند و مؤمنین از فشارهای آن دیار راحت می شوند. "منبع : غیبت نعمانی ص 167"