تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : فرهنگی و اجتماعی , سه شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۶ ۰۹:۱۵:۵۷ شناسه خبر : ۱۰۷۰۰۳۸

نقش زنان در نهضت انقلاب؛

از پرورش یاران در گهواره تا معنایی که بانوی ایرانی به زن داد

هنر انقلاب اسلامي ايـن بود كه زنان جامعه ما را متحول ساخت و در مسير اسلام و ارزشهاي الهي هدايت كرد و از بي هـويتـي و بـي بند و باري و ابتذال كه سوغات غرب بـود, به سوي عزت خـواهي, عفاف, درك شخصيت و كمال جـويي و تحول فكري و روحي هدايت كرد و از دون مايگي به اوج انسانيت ارتقا بخشيد.

سرویس فرهنگی تبریزبیدار؛ 


به روایت امام خمینی زنان, ایـن عنـاصـر فضیلت و ارزشهای الهی دارای بـرکـات زیـادی هستند و به عنـوان نیمـی از جامعه بشریت, همـواره بیشتریـن بار مشکلات را بـر دوش می کشند و نـوعا شـریک غم خانـواده مـی باشنـد. اسلام برخلاف جـوامع و تمدن جاهلـی که زنان را حقیر و ضعیف و دون شمرده و آنان را در خـدمت ابتذال و فساد گـرفته بـود, به زنان, شخصیتـی باکرامت و مقامی والا بخشید. ایـن مقام و منزلت, تـوإم با فـداکاری و ایثار, در پـرتـو انقلاب اسلامـی تجلـی یافت و عطر شکـوفایی ایـن مـوجـود بزرگـوار و بافضیلت, جهانیان را به شگفت آورد, تا آنجا که از سـوی خبرگزاریها و تحلیل گران, انقلاب اسلامی به «انقلاب چادرها»  نام گرفت.


مساله نقش زن و حضور زن در عرصه های اجتماعی از جمله در تحولات و انقلابها همیشه در طول تاریخ بطور مستقیم یا غیر مستقیم جایگاه خاص خودش را داشته . در انقلاب ایران یکی از برجستگی های خاصی که خیلی زیاد می توان از ابعاد و جهات مختلف درباره آن حرف زد حضور زن مسلمان ، زن مسلمان ایرانی در انقلاب سال ۱۳۵۷ بود ، زنان نقش فوق العاده ای در انقلاب داشتند مثلاً حضور زنها و تربیت سیاسی، هیجان آفرینی زنهای مسلمان در انقلاب و روحیه دادن به مردها و بسیج همگانی آن ها نمونه ای از این تلاش ها بود.


انقلاب اسلامی نوید آسمانی بود که انسانها را به بازیافت اصالت خود بشارت داده و به جسمهای بی جانشان حیاتی تازه بخشید . تا قبل از این انقلاب بزرگ، نگرش حاکمان در ایران به زن، نگرشی ابزارگونه برای برآوردن نیازهای مادی بود . ابزاری که پیشرفت آن به معنای تنوع ظاهری و همسان با مدهای رایج و ارضای غرایض شهوانی جنس مخالف البته در لوای عناوین زیبا و آراسته همچون آزادی زنان یا زن مترقی به متن جامعه تزریق می شد.

تحول فکری و روحی زنان در پرتو انقلاب اسلامی

هنر انقلاب اسلامی ایـن بود که زنان جامعه ما را متحول ساخت و در مسیر اسلام و ارزشهای الهی هدایت کرد و از بی هـویتـی و بـی بند و باری و ابتذال که سوغات غرب بـود, به سوی عزت خـواهی, عفاف, درک شخصیت و کمال جـویی و تحول فکری و روحی هدایت کرد و از دون مایگی به اوج انسانیت ارتقا بخشید. زنان مسلمان در انقلاب اسلامی شخصیت و هویت خویـش را یافتند و به مقام و منزلت والای خـویـش پـی بردند و بینـش سیاسـی, فرهنگـی و اجتماعی پیدا کردند. ایـن تحول فکری و روحی بزرگی که نصیب زنان شد, مـوهبت الهی بـود که امام خمینی بارها از آن به بزرگـی یاد کـرده و آن را افتخـار بزرگ ملت ایـران دانستند.


Image title



حضرت امام خمینی ( ره ) وضعیت زنان در زمان رژیم طاغوت را به زنان جاهلیت تشبیه نموده و اشاره می کند که در آن زمان نیز همچون عصر جاهلیت، مقام معنوی زنان نادیده گرفته شده و تا حد یک کالای مادی تنزل پیدا کرد .

نقش زنان در شکل گیری انقلاب اسلامی از نگاه  شهیدمطهری

یکی از جنبه های جالب و حیرت انگیز انقلاب اسلامی ایران که می دانید انقلابی است که معیارهای جامعه شناسان را درهم ریخته و معادلات آنها را بهم زده است.


همین مسئله است یعنی انقلابی با ویژگهایی در جامعه ای پیدا شده که از نظر آنها برای خودشان معیار هایی دارند غیر قابل پیش بینی و غیر قابل سنجش بوده است در غرب این تبلیغ زیاد شده است ، به طوری که برای خود آنها باور آمده است که زن در جامعه اسلامی از حقوق محروم بوده و هست و زنها عنصر هایی ناراضی در میان مسلمانان هستند و بنابراین اگر به آنها عرضه شود که انقلابی در جهت اسلامی می خواهد پیدا شود انقلابی که می خواهد خواهان برقراری ارزش های اسلامی باشد ، آنها حتما در جبهه مخالف شرکت خواهند کرد چون بر اساس فریضه آن ها زنها از اسلام واز جامعه ای با معیارهای اسلامی اداره شود ناراضی اند بنابراین در این انقلاب شرکت نخواهند کرد ولی در عمل زنها نه تنها شرکت کردند بلکه اگر آنها شرکت نمی کردند این خود واقیعتی است که این انقلاب به ثمر نمی رسید چون زنان نه فقط شرکت مستقیمشان موثر بود بلکه تاثیر شرکت غیر مستقیمشان ( یعنی تاثیر که بر روی شوهرانشان ، فرزندان، پدران و برادرانشان داشتند ) از تاثیر مستقیم خودشان کمتر نبود و این خود یک مسئله فوق العاده است.

تأثیر زنان در پیروزی انقلاب در دیدگاه امام خمینی (ره)

امام فرمودند: اگر زنان در این نهضت همکاری نمی کردند، انقلاب هم پیروز نمی شد. یقیناً اگر زن ها در داخل خیابان ها و در راهپیمایی های عظیم حضور پیدا نمی کردند- آن حضور عظیم و با شکوه زنان در دوران انقلاب- انقلاب پیروز نمی شد. در جنگ تحمیلی اگر مادران و همسران شهدا ایمان خود، صبر خود، ایستادگی خود، معرفت خود و روشن بینی خود در قبال ضایعات جنگ و فداکاری های جوانان و مردان را نشان نمی دادند، جنگ پیروز نمی شد. اگر مادران و همسران شهدا بی صبری نشان می دادند، شوق جهاد در راه خدا و شهادت در دل مردها می‌خشکید؛ این گونه نمی جوشید؛ این گونه به جامعه طراوت نمی‌داد.


Image title



زنان نه تنها در برخی موارد در صحنه مبارزه حضور جدی و فعال داشته و خود در خط مقدم مبارزه حاضر می شدند بلکه مشوق اصلی مردان و همسران خویش برای شرکت در این مبارزه به حساب می آمدند . نقش موثر دیگر آنان تربیت فرزندان صالح برای ادامه راه و آینده نهضت اسلامی بود که از اهمیت ویژه ای برخوردار است . حضرت امام خمینی ( ره ) با اشاره به این مهم می فرماید: ما نهضت خودمان را مدیون زنها می دانیم ، مردها به طبع زنها در خیابانها می ریختند ، تشویق می کردند زنها مردان را ، خودشان در صفهای جلو بودند ، زن همچون یک موجودی است که می تواند یک قدرت لایزال ، یک قدرت شیطانی را بکشد و در جای دیگر می فرمایند: امروز زنهای شیردل طفل خود را به آغوش کشیده و به میدان مسلسل و تانک دژخیمان رژیم می روند . در کدام تاریخ چنین مردانگی و فداکاری از زنان ثبت شده است .


اگر این مادرها آن وقتی که جنازه ی بچه هایشان می آمد یا حتی نمی آمد، آه و ناله می کردند، گله می‌کردند، یقه چاک می زدند. اعتراض به امام و اعتراض به جنگ می کردند، مطمئناً جنگ در همان سال های اول و در همان مراحل اول زمین گیر می شد.

مرضیه حدیدچی بانوی چریک محافظ امام و مادر هشت فرزند

ﻣﺒﺎرزات و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هاﯼ ﺳﻴﺎﺳﯽ اﻳﺸﺎن از ﺳﺎل ١٣۴٠ ﺁﻏﺎز ﻣﯽ ﺷﻮد. اﻳﺸﺎن دورادور ﺷﻴﻔﺘﻪ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻣﻌﻨﻮﯼ اﻣﺎم ﻣﯽ ﮔﺮدد و ﺑﺎ هداﻳﺖ ﺷﻬﻴﺪ ﺳﻌﻴﺪﯼ ﺑﻪ ﺗﺸﮑﻴﻼت ﺳﻴﺎﺳﯽ وارد ﻣﯽ ﺷﻮد. ﺑﺎ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﻣﺒﺎرز داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﻬﺮان، داﻧﺸﮕﺎﻩ ﻣﻠﯽ( ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽ )، ﺁرﻳﺎﻣﻬﺮ( ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺷﺮﻳﻒ ) و ﻋﻠﻢ و ﺻﻨﻌﺖ همکارﯼ و ﺗﻌﺎﻣﻞ داﺷت. روﻧﻮﻳﺴﯽ از ﮐﺘﺎب اﻣﺎم و ﭘﺨﺶ ﺁن، ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻋﻼﻣﻴﻪ ها و ﺑﻴﺎﻧﻴﻪ هاﯼ ﺁﻳﺎت ﻋﻈﺎم از ﺟﻤﻠﻪ اﻣﺎم و ﺗﻮزﻳﻊ ﺁن در ﺗﻬﺮان و ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻧ ﻬﺎ، ﺗﺸﮑﻴﻞ اردوهاﯼ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ و ﮐﺎﻧﻮن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هاﯼ ﺳﻴﺎﺳﯽ، ﮐﻪ زنان و مردان در ﺟﻠﺴﺎت ﺑﺤﺚ و ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ رﻓﻊ اﺷﮑﺎﻻت ﺳﻴﺎﺳﯽ و دﻳﻨﯽ ﻣﺒﺎدرت ﻣﯽ ورزﻳﺪﻧﺪ، از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴت هاﯼ اﻳﺸﺎن ﺑﻮد. ﭘﺲ از ﺷﻬﺎدت ﺁﻳﺖ اﷲ ﺳﻌﻴﺪﯼ در ﺳﺎل ١٣۴٩ ﺑﻪ ﻣﺒﺎرزﻩ و ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺧﻮد ﻋﻠﻴﻪ رژﻳﻢ ﺷﺎﻩ ﺷﺪت ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ و در ﺳﺎل ١٣۵٢ دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد.


ﭘﺲ از ﺷﮑﻨﺠﻪ هاﯼ ﺑﺴﻴﺎر در ﮐﻤﻴﺘﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺑﻪ ﻣﺪت ۴٠ روز و ﺑﺎزﯼ ﮐﺮدن ﻧﻘﺶ ﻳﮏ زن ﻋﺎﻣﯽ و ﺑﻴﺴﻮاد، زﻧﺪاﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﺮدد. دردﻧﺎﮎ ﺗﺮﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ، هنگاﻣﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ ﻧﻮﺟﻮاﻧﺶ( رﺿﻮاﻧﻪ) را ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﯽ دهند و از ﻣﺎدر ﺟﺪا ﻣﯽ ﺳﺎزﻧﺪ. در ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ ﺑﻴﺶ از همیشه درد ﮐﺸﻴﺪ، ﻓﺮﻳﺎد ﮐﺸﻴﺪ، ﺧﻮد را ﺑﻪ در و دﻳﻮار ﮐﻮﺑﻴﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن ﺁﻳﺎت اﻟﻬﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﺁﻳﺖ اﷲ رﺑﺎﻧﯽ ﺷﻴﺮازﯼ ﮐﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﺳﻠﻮل او ﺑﻮد، ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺁرام ﮔﺮدد. وی به تقابل اندیشه های مختلف در زﻧﺪان از ﮔﺮوﻩ هاﯼ ﺳﻴﺎﺳﯽ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ که دﺳﺘﮕﻴﺮ ﺷﺪﻩ اﻧﺪ، نیز اشاره می کند. در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ دﺧﺘﺮان ﭼﭙﯽ(ﻣﺎرﮐﺴﻴﺴﺘﯽ) اﻃﻼﻋﺎت درﺳﺖ دﻳﻨﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ اﻳﺠﺎد راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﮐﻨﺪ.


در زﻧﺪان ﺑﻪ ﺗﻘﺎﺑﻞ اﻳﺪﺋﻮﻟﻮژﻳﮏ ﺑﺎ ﮔﺮوﻩ هاﯼ ﻣﺎرﮐﺴﻴﺴﺘﯽ ﺑﺮﻣﯽ ﺧﻴﺰد و زﻧﺎن ﻣﺴﻠﻤﺎن زﻧﺪاﻧﯽ را ﭘﻴﺮاﻣﻮن ﺧﻮد ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﻣﯽ ﮐﻮﺷﺪ ﮐﻪ دﺧﺘﺮان ﻧﻮﺟﻮان اﺳﻴﺮ در زﻧﺪان، اﺳﻴﺮ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧﺎدرﺳﺖ همبندان ﺧﻮد ﻧﮕﺮدﻧﺪ. ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺷﺪﻳﺪ ﺑﺪن اﻳﻦ زن ﻣﺒﺎرز و ﺷﮑﺎﻳﺖ همبندی ها و اراﺋﻪ ﮔﺰارش ﭘﺰﺷﮑﺎن، ﻣﺪت زﻧﺪان را از ١۵ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻳﮏ ﺳﺎل و ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ( ﻣﻘﺪارﯼ ﮐﻪ تحمل کرده بود) ﺗﻘﻠﻴﻞ ﻣﯽ دهد. ﺑﻪ ﻗﻮل ﺁﻧﻬﺎ: اﻳﻦ زن ﮐﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ ﺑﻤﻴﺮد، ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺧﺎرج از زﻧﺪان ﺑﺎﺷﺪ.


ﭘﺲ از ﺁزادﯼ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺑﻴﻤﺎرﯼ ﺟﺴﻤﯽ، دﺳﺖ از ﻣﺒﺎرزات ﺧﻮد ﻧﻤﯽ ﮐﺸﺪ و ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ اداﻣﻪ ﻣﯽ دهد. در ﺳﺎل ١٣۵٣ ﺧﺒﺮ از دﺳﺘﮕﻴﺮﯼ ﻣﺠﺪد وﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ همیارﯼ ﺑﺮﺧﯽ از دوﺳﺘﺎن ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر ﻣﯽ ﮔﺮﻳﺰد( ﺑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ) و اﻳﻦ ﺁﻏﺎز ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هاﯼ دﻳﮕﺮﯼ ﺑﺮاﯼ اوﺳﺖ. در ﭘﺎﻳﮕﺎﻩ هاﯼ ﻧﻈﺎﻣﯽ، واﻗﻊ در ﻣﺮز ﻟﺒﻨﺎن و ﺳﻮرﻳﻪ ﺁﻣﻮزش ﭼﺮﻳﮑﯽ و رزﻣﯽ را ﻣﯽ ﺑﻴﻨﺪ و ﺑﺎ ﮔﺮوﻩ روﺣﺎﻧﻴﺖ ﻣﺒﺎرز ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر زﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﺷﻬﻴﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮﯼ هﻤﮑﺎرﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ایشان در ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﺣﺮﮐت ها و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هاﯼ ﻣﺒﺎرزان ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر(ﺗﻈﺎهرات و اﻋﺘﺼﺎﺑﺎت ) ﺷﺮﮐﺖ ﻓﻌﺎل داﺷت. ﺑﺮاﯼ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺣﺮﮐﺖ امام ﺧﻤﻴﻨﯽ، در ﻣﺮاﺳﻢ ﺣﺞ ﺑﻪ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن رفت و اﻋﻼﻣﻴﻪ ها و کتاب های ﻣﻮردﻧﻈﺮ را ﺑﻴﻦ ﺣﺠﺎج ﭘﺨﺶ کرد، ﺗﺎ ﺁواﯼ اﻧﻘﻼب ﺑﻪ ﮔﻮش ﺣﺠﺎج ﺑﺮﺳﺪ. ﺳﻔﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﺠﻒ ﻣﯽ کند و دﻳﺪار ﺑﺎ اﻣﺎم داشت. ﭘﺲ از ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻟﺒﻨﺎن ﺑﺎ اﻣﺎم ﻣﻮﺳﯽ ﺻﺪر و ﭼﻤﺮان دﻳﺪار ﻣﯽ کند. ﭘﺲ از هجرت اﻣﺎم ﺑﻪ ﻧﻮﻓﻞ ﻟﻮﺷﺎﺗﻮ، همراﻩ ﮔﺮوهی از هم رزﻣﺎن ﺑﻪ ﺁن دهکده رﻓﺖ. وﻇﻴﻔﻪ او ﻣﺮاﻗﺒﺖ از اﻣﺎم و اﻧﺠﺎم ﺑﺮﺧﯽ ﮐﺎرهاﯼ ﻣﻨﺰل و ﺑﺎزرﺳﯽ ﻧﺎﻣﻪ هاﯼ ﺁﻣﺪﻩ( ﺑﺮاﯼ اﻣﻨﻴﺖ ﺟﺎن اﻣﺎم ) ﺑﻮد.

وی معتقد است، آن روزها ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﺎت زﻧﺪﮔﯽ اش بوده که می توانستند ﺁﻣﻮزش ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ از رﻓﺘﺎر و ﮐﺮدار اﻣﺎم ببینند. از ﻃﺮف اﻣﺎم ﺑﻪ ﺧﻮاهر ﻃﺎهرﻩ ﻣﻌﺮوف ﻣﯽ شود و ﭘﺲ از ﺳﻪ ﺳﺎل و هفت ﻣﺎﻩ دورﯼ از وﻃﻦ در ﺳﺎل ۱۳۵۷ ﺑﻪ اﻳﺮان ﺑﺎزﻣﯽ گردد.

وی دلیل معروف بودن خود و دخترش در ﮐﻤﻴﺘﻪ ﺑﻪ « ﻣﺎدر ﭘﺘﻮﻳﯽ، دﺧﺘﺮ ﭘﺘﻮﻳﯽ» را اینچنین عنوان می کند: «ﻣﺄﻣﻮران ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ از ﺧﻮدﮐﺸﯽ و ﺣﻠﻖ ﺁوﻳﺰ ﺷﺪن، ﭼﺎدر از ﺳﺮﻣﺎن ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺑﺮاﻳﻢ ﺧﻴﻠﯽ روﺷﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﮕﻴﺰﻩ و هدف واﻗﻌﯽ ﺁﻧﻬﺎ از اﻳﻦ ﮐﺎر، درﻳﺪن ﺣﺠﺎب( ﻧﻤﺎد زن ﻣﺆﻣﻦ و ﻣﺴﻠﻤﺎن) و ﺷﮑﺴﺘﻦ روﺣﻴﻪ ﻣﺎ ﺑﻮد. از اﻳﻦ رو ﻣﺎ ﻧﻴﺰ از ﭘﺘﻮهاﯼ ﺳﺮﺑﺎزﯼ ﮐﻪ در اﺧﺘﻴﺎرﻣﺎن ﺑﻮد، ﺑﺮاﯼ ﭘﻮﺷﺶ و ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﭼﺎدر اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدﻳﻢ. ﻋﻤﻞ ﻣﺎ در ﺁن ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﮔﺮم، ﺑﺮاﯼ ﻣﺄﻣﻮران، ﺧﻴﻠﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﺁور ﺑﻮد. ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﺳﺘﻬﺰاء و ﻣﺴﺨﺮﻩ، ﻣﺎ را «ﻣﺎدر ﭘﺘﻮﻳﯽ، دﺧﺘﺮ ﭘﺘﻮﻳﯽ» ﺻﺪا ﻣﯽ ﮐﺮدﻧد.

زنان, ایـن عناصر عفاف و نجابت, نه تنها در پیروزی انقلاب اسلامی سهم بزرگـی ایفـا کـردنـد, بلکه در تثبیت نظام جمهوری اسلامـی و تداوم انقلاب اسلامـی حرف نخست را زدند و با حضـور در صحنه انقلاب اسلامی, تـوطئه های دشمنان را در عرصه های گوناگون فرهنگی, نظامی, اقتصادی, اجتماعی, سیاسـی و … نقـش بـر آب سـاختنـد.

انتظار امام از بانوان در حفظ انقلاب

دشمنان ما در صددند به انقلاب ضربه بزنند و اطلاع دارید. که وحدت به وجود آمده در کشور ما چقدر با ارزش است و حضور مردم ما در صحنه های انقلاب تا چه اندازه اهمیت دارد، باید این حضور را حفظ کنید و مردها و فرزندان و شوهران و برادرانتان را به حضور قوی در همه ی صحنه ها و حفظ وحدت و پشتیبانی از آرمان های عزیز انقلاب وادار کنید