تبریزبیدار
دوشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۹ ۰۹:۱۳:۰۳ شناسه خبر : ۱۰۷۹۴۸۲

رزمایش مواسات، بایدها و نباید ها ..

عدم موازی کاری، حفظ کرامت انسانی و برقراری عدالت لازمه مواسات

عدم انجام موازی کاری ، حفظ کرامت انسانی و برقراری عدالت لازمه همدلی مومنانه و مواسات است.

سرویس فرهنگی تبریز بیدار 

رزمایش کمک های مومنانه و مواسات که با درایت رهبر انقلاب از نیمه شعبان برای کمک به اقشار کم درآمد و آسیب دیده از کرونا آغاز شد تدبیری بسیار ارزشمند و هوشمندانه اولا برای استفاده از ظرفیت های خیران و  نهادهای مختلف برای کمک به معیشت مردم دوما ایجاد نوعی وحدت و همدلی در جامعه بود .

این طرح خوشبختانه در کشور به ویژه استان آذربایجان شرقی از استقبال خوبی برخوردار شد. همت همه جانبه با عث شده  تا این رزمایش تا به امروز در چندین مرحله انجام گیرد تا اندکی از آلام جامعه کاهش یابد.

اما چند نکته اساسی در این میان به چشم می خورد.

عدم وجود جامعه آماری واقعی

اول اینکه نبود جامعه آماری واحد و متولی واحد در برخی موارد باعث موازی کاری شده است مثلا در برخی مناطق کم برخوردار و محروم شنیده شده بسته حمایتی به دست نیازمند واقعی و کسی که صدایش به گوش متولیان نمی رسد ارسال نشده و از سوی دیگر برخی ها ابراز می کنند این بسته های حمایتی در چند نوبت از سوی نهادهای مختلف به دستشان رسیده است.

با توجه به این موضوع به نظر می رسد بهترین راه کار برای جلوگیری از این تناقضات ابتدا باید جامعه آماری واحدی در دست داشت، سپس مسئولیت شناسایی افراد آسیب دیده و نحوه توزیع از چند متولی به یک نهاد واحد سپرده شود تا همه نهادها کمک های مومنانه خود را از سوی آن متولی واحد به دست مردم و افراد شناسایی شده برسانند.

اما نکته دوم که همواره به دست فراموشی سپرده شده است این است که مواسات و کمک مومنانه نباید تنها به جمع آوری بسته های معیشتی خلاصه شود.

رهبر انقلاب در بیانات خود در 21 فروردین امسال فرمودند: «بایستی صحنه‌ها و جلوه‌هایی از جامعه‌ی مهدوی را خودمان به وجود بیاوریم، جامعه‌ی مهدوی، جامعه‌ی قسط و عدل است و جامعه‌ی عزّت است، جامعه‌ی علم است، جامعه‌ی مواسات و برادری است؛ اینها را بایستی ما در زندگی خودمان تحقّق ببخشیم.» 

غفلت از کمک مومنانه کارفرما نسبت به کارگر 

اشاره معظم اله به ایجاد قسط و عدل بیانگر این است که هر یک از ما در هر جایگاه و مسئولیتی می توانیم با برقراری عدالت به نوعی مواسات کنیم آنگونه که به طور مثال اگر در اداره کارخانه یا نهادی کارکنان یا کارگران تحت امر از نبود عدالت و و برخورداری از قوانین دچار مشکل و بحران هستند، با رفع این مشکلات به نوعی قدمی در راستای قسط و عدل و مواسات برداشته شده است.

چگونه می شود در شرکت، اداره یا مجموعه کارگران و کارمندان تحت امر از حقوق قانونی خود برخوردار نیستند و این باعث بحران در زندگی شخصی افراد شده است، اما کارفرما یا مسئول آن مجموعه مواسات و کمک مومنانه را نه در برقراری عدالت در مجموعه تحت امر خود بلکه در توزیع بسته های معیشتی خلاصه می کند.

همگان به عقل و منطق می دانیم در صورتی که عدل و عدالت اشاره شده در فرمایشات رهبری در جامعه توسط متولیان برقرار شود نه تنها خیلی از مشکلات مردم و جامعه رفع خواهد شد بلکه گرایش به اصول اسلامی در جامعه افزایش خواهد یافت.

درباره موارد مطرح شده رهبر انقلاب در فرمایشات خود می فرمایند: «عدّه‌ای هستند که در این شرایط و در این اوضاع حقیقتاً زندگی‌شان بسختی قابل گذران است و نمی توانند زندگی معمولیِ عادیِ خودشان را اداره کنند؛ مردمی که دستشان باز است و توانایی دارند بایستی در این زمینه فعّالیّت وسیعی را شروع کنند. در صلوات شریف «شَجَرَةُ النُّبُوَّة» می خوانیم: وَ ارزُقنی مُواساةَ مَن قَتَّرتَ‌ عَلَیهِ مِن رِزقِکَ بِمَا وَسَّعتَ عَلَیَّ مِن فَضلِکَ ... وَ اَحیَیتَنی‌ تَحتَ‌ ظِلِّک؛ یعنی این یکی از کارهای لازمی است که بایستی انجام بگیرد؛ بخصوص که ماه رمضان در پیش است. ماه رمضان، ماه انفاق است، ماه ایثار است، ماه کمک به مستمندان است؛ چه خوب است که یک رزمایش گسترده‌ای در کشور به وجود بیاید برای مواسات و همدلی و کمک مؤمنانه به نیازمندان و فقرا که این اگر اتّفاق بیفتد، خاطره‌ی خوشی را از امسال، در ذهنها خواهد گذاشت. ما برای اینکه ارادتمان به امام زمان ثابت بشود، بایستی صحنه‌ها و جلوه‌هایی از جامعه‌ی مهدوی را خودمان به وجود بیاوریم که عرض کردیم، جامعه‌ی مهدوی، جامعه‌ی قسط و عدل است و جامعه‌ی عزّت است، جامعه‌ی علم است، جامعه‌ی مواسات و برادری است؛ اینها را بایستی ما در زندگی خودمان تحقّق ببخشیم، به قدر امکان خودمان؛ این ما را نزدیک می کند.» (۱۳۹۹/۱/۲۱)

اما در کمک های مومانه این روزهای مان نکته سومی هم وجود دارد:

یادمان باشد ما شیعیان مولی متقیان امام علی(ع) هستیم ، امامی که یتیم نوازی های شبانه شان زبانزد خاص و عام است.

سفره های همدلی با عکس های سلفی!

مولایی که این روزها در شب های شهادت ایشان هستیم در خفا و ناشناس شبانه به میان مردم می رفتند تا هنگام دستگیری از نیازمندان شان و منزلت انسانی زیر سوال نرود و کرامت فرد نیازمند زیر سوال نرود.

ما را چه شده که این روزها که میخواهیم قدم در جای پای علی(ع) آن جانشین بر حق پیامبر بگذاریم اما برای سلفی گرفتن از کارهای مومنانه و مواساتمان با هم در رقابتیم؟!

مگر نه این است که حفظ کرامت انسانی ارثیه  مولایمان علی است.

پروردگار آن اندازه برای آبروی مؤمن حرمت قائل است که به بندگان بخشنده خود که قصد کمک به فقرا را دارند خواسته به‌گونه‌ای به نیازمندان یاری نرسانند که آبرویشان لگدمال شود و اگر لقمه نانی می‌یابند به جایش کرامت‌شان از بین برود.

اما چه می کنیم این روزها؟ با لشکری از کت و شلوار پوشان با عکس های دسته جمعی و بازدیدهای چندین نفری کمک مومنانه و سفره های همدلی راه می اندازیم به اصطلاح عامیانه انگار کارهایمان رنگ و بوی شهرت بازی به خود گرفته است.

اندکی تفکر لازم است تا اعمالمان را با گفته هایمان همسو کنیم و امیر المومنان(ع) را سرلوحه مواسات و همدلی هایمان سازیم باشد که در درگاه الهی مقبول افتد و رستگاری نصیبمان شود.