تبریزبیدار
جمعه ۲۵ مهر ۱۳۹۹ ۱۷:۴۰:۴۶ شناسه خبر : ۱۰۸۰۸۷۷

حاملان وحی(هفته دهم) / گفتگوی صمیمی تبریزبیدار با سید محمدحسین بلاغی:

جوامع قرآنی از تکنولوژی روز دنیا عقب نمانند / تبریز هنوز پاسخ درستی به مطالبه رهبری نداده

سید محمد حسین بلاغی معتقد است جامعه قرآنی در مجهز نمودن خود به تکنولوژی و اقتضائات روز، کاملا ناموفق عمل کرده است.

سرویس قرآنی تبریز بیدار؛

سید محمدحسین بلاغی دهمین چهره قرآنی هفته است که مهمان تحریریه تبریزبیدار بود تا از دغدغه ها و مشکلات فعالین قرآنی تبریز و استان بگوید.

این قاری و تواشیح خوان فعال متولد سال ۱۳۶۳ بوده و علاوه بر فعالیت قرآنی، در سنگر فرهنگی نیز با ریاست حوزه هنری آذربایجان‌شرقی فعال است.

او در خانواده قرآنی بزرگ شده و پدرش حجت الاسلام بلاغی از خطبا و مادحین بنام شهر است.

 گفتگوی سید محمدحسین بلاغی با تبریزبیدار بشرح ذیل است:

شروع فعالیت قرآنی از ۷ سالگی

_ تبریزبیدار: از رزومه شخصی و قرآنی تان برایمان بگویید.

_ سید محمد حسین بلاغی: آموزش قرآن را در ۷ سالگی و در اوایل دوران مدرسه، در مجموعه امامزاده چرنداب شروع کردم. چند ماه بعد، وارد مجموعه موسسه جامعة القرآن تبریز شده و آموزش را در محضر اساتید گرانقدری چون استاد زمان فر، استاد رضاپور، استاد ضیایی و دیگر اساتید بزرگوار گذراندم.

دوران ابتدایی برای من تماما دوران آموزش قرآن بود؛ روخوانی و تجوید و صوت و لحن. از اواخر همان دوران هم شرکت در مسابقات قرآنی را شروع کردم و در طول سال های مختلف معمولا تا سن ۱۵ سالگی در مسابقات قرائت حضور داشتم.

 طی این سال ها مقام های مختلف در مسابقات دانش آموزی و منطقه ای کسب کردم که البته هدف اصلی یادگیری محتوا و مفهوم قرآن بود نه کسب مقام و مدرک.

Image title

فعالیت برون مرزی از گروه تواشیح تا موسسه قرآنی در ترکیه

در سنین نوجوانی به خاطر کنکور و همچنین تغییر صدای دوران بلوغ، وقفه ای در فعالیت قرآنی ام ایجاد شد ولی از سال ۱۳۸۰ عضو «گروه تواشیح طارق تبریز» شدم و حدود بیست سال در این گروه بطور تخصصی در حوزه نغمه های آیینی فعالیت دارم. ۷ رتبه کشوری در این گروه کسب کرده ایم که بالاترین افتخارمان این بود که در سال ۱۳۸۹ گروه ممتاز مسابقات اوقاف شدیم که بیش از ۴۵۰ گروه در آن مسابقه شرکت داشتند ولی ما با اختلاف امتیاز از گروه های دیگر، اول شدیم و از این بابت خدا را شاکریم. قبل از آن هم در سمت مسئول حوزه آموزش و تربیت در دوره های روخوانی_روانخوانی که رشته مورد علاقه خودم هم بود فعالیت داشتم. در این باب کتابی نگاشته ام که اولین کتاب آموزش قرآن به دو شیوه فارسی خوانی و عربی خوانی است که آماده چاپ است.

در سال ۱۳۹۳ به همت دوستان، «موسسه فرهنگی قرآن و عترت طارق» را تاسیس کردیم که تاکنون بسیار خوب پیش رفته است؛ مخصوصا فعالیت های این گروه در دوران کرونا بازتاب و بازدهی خوبی داشت. آموزش ها و همچنین فعالیت این موسسه در فضای مجازی بسیار خوب و محکم و با دقت نشر داده می شود. شاید بتوان گفت که در طول ۳ سال گذشته بالغ بر ۳۰۰۰ نفر در این موسسه آموزش دیده اند که البته کمیت برای ما مهم نیست. در این موسسه فعالیت های قرآنی، فرهنگی، آموزشی و تولیدی هم انجام می شود. همچنین ما در گروه تواشیح ۶ آلبوم تولید کرده ایم. از مجموعه آثارمان آلبوم شُبَیر، قانلی شفق، ولایت، باب السلام و نورالهلال هستند. در فعالیت های مربوط به حوزه بین الملل نیز به کشور های آلمان، فرانسه، هلند، بلژیک، بوگاندا، تانزانیا، پاکستان، عربستان صعودی، عراق، ترکیه، جمهوری آذربایجان و چند کشور دیگر سفر خارجی داشته ایم و آنجا برنامه های قرآنی اجرا کرده ایم.

فعالیت دیگر ما در حوزه بین الملل تاسیس اولین موسسه قرآنی شیعیان به نام «موسسه قرآنی علامه طباطبایی» در کشور ترکیه است که در استانبول تاسیس شد و اکنون در شهر های دیگر هم شعبه دارد که فعالیتشان بسیار خوب است و تاکنون چند کتاب به زبان ترکی استانبولی نگاشته شده که ملجأ و مرجع خوبی برای فعالین قرآنی است. همچنین در برخی محافل قرآنی و کارگروه های قرآنی هم حضور داشته ام و در سال ۱۳۹۶ در انتخابات هیئت مدیره اتحادیه موسسات قرآنی استان بنا بر تکلیف بزرگان شرکت کردم و به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره انتخاب شدم و در سال ۱۳۹۸ هم مجددا به اصرار دوستان در انتخابات شرکت کرده و اکنون به عنوان مدیر هیئت مدیره اتحادیه موسسات قرآنی فعالیت می کنم که البته این ها همه ظواهر دنیوی و البته تفضل پروردگار است و امیدوارم خدا همیشه و در هر حال ما را عامل به قرآن قرار بدهد.

Image title

عدم وجود بینش قرآنی در برنامه ریزان کشوری / جایگاه پایین قرآن در مدارس

_ تبریز بیدار: به نظر شما بزرگترین مشکل جامعه قرآنی در استان و کشور ما در حال حاضر چیست؟

_ سید محمدحسین بلاغی: به نظر من بزرگترین چالش جامعه قرآنی در کشور، عدم وجود بینش قرآنی در مدیران برنامه ریزی کشور است. متاسفانه مدیران و مسئولین ما به جامعه قرآنی به عنوان مرجعی که می تواند مشکلات جامعه را حل کند، نگاه نمی کنند. به عنوان یک مثال ساده، در مدارس، مدیران و معلمان در کنار اهمیت زیاد به درس ریاضی و علوم و ... چقدر به قرآن اهمیت می دهند؟ این اهمیت ندادن آن ها به دانش آموزان هم تسری پیدا می کند. من خودم تقریبا ۱۰ سال پیش در یکی از مدارس مشهور تبریز معلم بودم و یکسال به صورت پاره وقت خدمت می کردم. در این مدرسه سعی کردم به قدر ریاضی، اهمیت قرآن را هم برای خانواده ها برانگیخته کنم و به اولیا گفتم هر چقدر که برای درس ریاضی بچه ها انرژی می گذارید، برای قرآن هم باید وقت و انرژی بگذارید.

چالش دیگر در جامعه قرآنی، بی حالی و عدم داشتن انرژی برای فعالیت های قرآنی است. ما اگر بخواهیم در کارهای فرهنگی موفق باشیم، کارمان باید جهادی توأم با دغدغه و انرژی باشد. الان در جامعه کار دغدغه مند وجود دارد ولی متاسفانه خیلی کم است. نمی شود که ما بنشینیم و دست روی دست بگذاریم تا همه شرایط فراهم شود و بعد یک فعالیت قرآنی داشته باشیم. ما انتظار داریم اول موسسه ای تشکیل شود که دانش آموز ها را جمع کند و شهریه ها را بگیرد و کلاس را آماده کند، بعد به ما زنگ بزند و ما شرایطشان را بپرسیم و بررسی کنیم و بعد حالا اگر وقت داشتیم برویم آنجا تدریس کنیم! خیر، اصلا هم اینطور نیست. ما باید همه وقت و همه جا از فرصت ها استفاده کنیم. در مورد فعالیت های قرآنی، انرژی برای فعالیت کم است اما من خودم می توانم چندین نفر را نام ببرم که خیلی با انرژی کار می کنند و نتیجه خوبی هم از کارشان می گیرند. در کل، من عدم وجود انرژی، حوصله، اهمیت و پشتکار را از مشکلات اساسی داخلی جامعه قرآنی می دانم و مشکل بیرونی هم عدم پی بردن مدیران کشور به اهمیت موضوع قرآن است.

جوامع قرآنی از تکنولوژی روز دنیا عقب نمانند

مشکل دیگر هم این است که جامعه قرآنی در مجهز نمودن خود به تکنولوژی و اقتضائات روز، کاملا ناموفق عمل کرده است. الان در سال ۲۰۲۰، شرایط دنیا ویژه است و همه چیز مجازی است و نوعی جنگ رسانه ای برپاست و فعالیت ها و هجمه های رسانه ای و هنری در میان است ولی جامعه قرآنی نتوانسته آن را درک کند.

فعالیت در بستر مجازی را به چند پوستر تنزل ندهیم / عملکرد ناموفق موسسات در فضای کرونایی

من به چندین نفر از فعالان در این حوزه پیشنهاد کرده ام که به عنوان رئیس حوزه هنری استان از شما حمایت کنم و پول و امکانات در اختیارتان بگذارم که شما در حوزه فیلمسازی و هنرهای تجسمی قرآنی فعالیت داشته باشید، در تبریز هم کمک می کنم که برای خودتان تشکیلات و استودیوی قرآنی تشکیل دهید و گفتم حتی پولش را هم می دهم ولی الان در جامعه قرآنی نهایت کاری که در فضای مجازی می توانیم انجام دهیم این است که چند پوستر و تصویر قرآنی کار کنیم و نشر دهیم! من واقعا تاسف می خورم که در این شهر به غیر از دو موسسه، هیچ موسسه و نهاد دیگری نمی تواند در شرایط کرونایی در فضای مجازی آموزش قرآن را ادامه دهد. چرا فعالیت ها باید انقدر ریزش داشته باشد؟

Image title


منظور رهبر انقلاب تحت فشار گذاشتن مردم برای حفظ ترتیبی قرآن نبود

_ تبریز بیدار: مطالبه رهبر انقلاب تربیت ۱۰ میلیون حافظ قرآن در کشور است. به نظر شما سهم استان ما از این مطالبه چقدر است و چقدر توانسته ایم این مطالبه را تحقق بخشیم؟

_ سید محمدحسین بلاغی: استان ما یکی از قطب های اصلی کشور در زمینه حفظ قرآن است. در زمینه حفظ قرآن ما اساتید گرانقدری چون استاد غفران نیا، استاد زارعان، استاد راثی، آقای آزمایشی، آقای عاشقی و دیگر عزیزانی را داریم که سنگ تمام گذاشتند. در مورد مطالبه حضرت آقا هم ما باید سعی کنیم ابتدا این مسئله را کنکاش و تحلیل کنیم. چندی پیش رئیس یکی از ادارات تبریز که ۲۵۰۰ نفر پرسنل زحمتکش داشت، نزد من آمد و گفت نامه ای از تهران به من ابلاغ شده که گفته اند باید تا سقف ۳ سال، از بین کارکنان و خانواده های آن ها، ۲۰۰۰ حافظ قرآن تحویل دهید! من در جواب این برادر عزیز گفتم که هم من وقت می گذارم و هم شما دست به کار شوید تا ان شالله بتوانیم در عرض ۵ سال، نزدیک به ۱۰۰ حافظ قرآن تربیت کنیم! اصلا منظور حضرت آقا از این مسئله چیز دیگری بود نه اینکه اینطور مردم را تحت فشار بگذاریم! من خودم در آن جلسه که حضرت آقا این مسئله را مطالبه کردند بودم. دقیقا یادم هست که ماه مبارک رمضان بود و حتی گروه ما هم در آنجا اجرا داشت. بحث در حوزه حفظ قرآن پیچیده است و ما باید این مسئله را برای خودمان باز کنیم. منظور حضرت آقا از تربیت ۱۰ میلیون حافظ قرآن، حافظ کل قرآن نبود! البته نه اینکه هر کسی ۱۰ سوره آخر قرآن را حفظ کند جزو این ۱۰ میلیون نفر محسوب خواهد شد ولی به عقیده  من، هرکس سه الی پنج جزء از منتخب قرآن و آیات با کاربرد بیشتر را حفظ کند، می توان به او حافظ قرآن گفت چون این شخص در واقع عصاره قرآن را حفظ کرده است و در یاد دارد. هرچند که کلمه به کلمه و آیه به آیه این کتاب شریف پر از حکمت و راز است ولی این سه الی پنج جزء که ما طرح آن را هم خودمان برنامه ریزی کرده ایم، تقریبا عصاره قرآن است و حفظ معنی این چند جزء، به مراتب بهتر از حفظ ترتیبی کل قرآن خواهد بود که عمل بسیار سختی هم است.

تبریز هنوز پاسخ درستی به مطالبه رهبری نداده

متاسفانه ما هم مثل شهرهای دیگر که نتوانسته اند به خوبی به این رسالت خود عمل کنند، نتوانسته ایم به این مطالبه حضرت آقا پاسخ درستی بدهیم که آن هم دلایل خاص خودش را دارد که بعدا می توان راجع به آن بحث کرد ولی ان شالله اگر مردم همت کنند، در این زمینه پیش تر از شهر های دیگر خواهیم بود.

حتی بودجه اندک قرآنی هم صرف فعالیت های قرآنی نمی شود

_ تبریز بیدار: انتظار شما از مسئولین در زمینه حل مشکلات جامعه قرآنی چیست؟

_ سید محمدحسین بلاغی: من از مسئولین فرهنگی انتظار ندارم چون بالاخره خودم مدیر حوزه هنری هستم و عموما در فعالیت های فرهنگی درگیر هستم و از دستگاه های فرهنگی دیگر هم خبر دارم. نمی شود از این مسئولین انتظار چیزی غیر از مسئولیتشان داشت. مسئول فرهنگی نهایتا می تواند بر اساس بودجه و منابعی که در اختیارش می گذارند، موسسه های مربوطه را تامین کند. انتظار من از مسئولین کلان دولتی اعم از مجلس شورای اسلامی، سازمان مدیریت و برنامه ریزی، استانداران و ... است که باید وقت و سرمایه بیشتری برای فعالیت های قرآنی بگذارند و به قرآن اهمیت دهند. به عقیده من، تنها راه برون رفت از بحران اجتماعی جامعه کنونی ایران، تمسک به قرآن است و به این امر شدیدا اعتقاد دارم. برای تمسک به قرآن هم شرایطی وجود دارد. نه شرایط سنتی و قدیمی؛ بلکه فعالیت ها باید در شرایط جدید و امروزی و با محتوای جذاب باشد. ما از مسئولین در سطح کشوری و کلان، انتظار داریم بودجه های کلانی برای طرح های مفصل قرآنی خرج کنند؛ نه اینکه بودجه و درآمد موسسات قرآنی که بال های حرکتی فعالیت های قرآنی هستند به قدری اندک باشد که نتوان با آن کاری انجام داد و در عوض بودجه های کلان چند ده میلیاردی به نهاد های غیر فرهنگی که در بیشتر موارد لازم هم نیست، اختصاص یابد! شما اگر الان کلمه قرآن را در ردیف های بودجه جستجو کنید، خواهید دید که بودجه مربوط به فعالیت های قرآنی در موسسات بسیار کم است و حتی اندک بودجه ای هم که برای قرآن اختصاص یافته است، در دست بخش ها و نهاد های مربوط به فعالیت فرهنگی و قرآنی نیست و به کارهای قرآنی اختصاص نمی یابد. اگر مسئولین واقعا می خواهند قرآن در جامعه نشر پیدا کند، باید ابتدا در جامعه فرهنگ سازی قرآنی کنند. با بگیر و ببند کار حل نمی شود؛ بگیر و ببند آخرین راه حل یک مشکل در جامعه است. ما باید اول فرهنگ سازی قرآنی داشته باشیم. خلاصه کلام، انتظار الان ما از مسئولین کشوری و در سطح کلان این است که میلیارد ها ریال پول بدون منت برای قرآن و برای فعالیت های فرهنگی و قرآنی خرج کنند تا نتیجه آن را هم ببینند. فعالان قرآنی، جهادگران بی نام هستند که بدون هیچ مزد و زحمتی به دنبال نشر فعالیت های قرآنی هستند.

قرآن نه تنها در اولویت تصمیم گیران کلان نیست بلکه بدنبال اجرای اسناد غربی هستند

_ تبریز بیدار: نظرتان راجع بی توجهی مسئولین به بودجه های قرآنی چیست؟

_ محمدحسین بلاغی: دلیل این امر، این است که تصمیم گیران بودجه در حوزه کلان، برای این قضیه اهمیت قائل نیستند و نه تنها اولویتشان نیست، بلکه در بیشتر موارد هم برخی سند های بین المللی که در مخالفت با فرهنگ قرآن و اهل بیت تدوین شده است را با چند هزار میلیارد پول در کشور اجرا می کنند! پس اینکه به بودجه قرآنی اهمیت زیادی نمی دهند، دلیلش این است که به خود قرآن اهمیت نمی دهند. خیلی هم کار سختی نیست که مسئولین بخواهند در سطح کلان، 500 میلیارد به فعالیت های قرآنی اختصاص دهند ولی متاسفانه نمی خواهند!


_ تبریز بیدار: آیا مسئولیت شما در حوزه هنری استان تاثیری در روند فعالیت های قرآنی تان داشت؟

_ محمدحسین بلاغی: طبیعتا مسئولیتی که در حوزه هنری گرفته ام فعالیت های قرآنی ام را تحت الشعاع قرار داده است ولی نه به معنای اینکه فعالیتم را به کل تعطیل کند. به حمدالله باز هم در زمینه قرآنی فعالیت دارم ولی فقط فرم و نحوه آن تغییر پیدا کرده است. موسسه طارق در زمینه این فعالیت ها فعال است و من هم تا جایی که از دستم بر می آید، کمکشان می کنم. مسئولیت جدیدم تاثیر منفی آنچنانی بر فعالیت های دیگرم نگذاشته است ولی الان کار در حوزه هنری بیش از 90 درصد انرژی من را می گیرد و بر اساس تعهدی که دارم، سعی می کنم کارم را به نحو احسن انجام دهم ولی اولویتم بعد از حوزه هنری، فعالیت در زمینه قرآن است که سعی می کنم تا آنجا که می توانم برای آن هم وقت و انرژی بگذارم. ولی چند طرح و پروژه و کتاب و ... دارم که به علت فعالیت در حوزه هنری، هنوز وقتی برای رسیدگی به آن ها ندارم ولی در حوزه هنری هم سعی می کنم به طریق دیگری به مردم خدمت کنم. در کل، فعالیت قرآنی ام از لحاظ شکلی فرق کرده و لی از این لحاظ که کلا تعطیل بشود نه.

Image title

قاریان فقط به ظواهر قرائت توجه نکنند / من قاری بی ادعا هستم

_ تبریز بیدار: از کدام قاریان بیشتر تقلید می کنید و بزرگترین آرزوی قرآنی تان چیست؟

_ سید محمدحسین بلاغی: در دوران نوجوانی با تقلید از استاد عبدالباسط شروع به کار کردم و بعد ها هم از استاد منشاوی، استاد مصطفی اسماعیل و استاد کامل یوسف تقلید کردم. البته من تا یک برهه زمانی در زمینه قرائت قرآن به صورت کامل کار کرده ام و سپس قرائت را به صورت دلی کار کرده ام و خوشحالم که به جای اینکه به ظواهر قرائت قرآن که مثلا استاد این آیه را از کدام گام شروع کرد، به کدام گوشه رفت، چطور این گام را به گام جدید انتقال داد و ... توجه کنم، به مضمون و محتوا و ریز پیام آیه  توجه می کنم.  متاسفانه 90 درصد قاریان راه را اشتباه می روند و فقط به این ظواهر توجه می کنند. البته در حوزه فوق تخصصی قرآن، رعایت این موارد و دقت روی آن ها بسیار هم خوب و لازم است ولی نه همیشه. بنده الان قاری معمولی قرآن هستم و ادعایی هم در این مورد ندارم. بزرگترین آرزوی قرآنی ام هم این است که در حضور حضرت ولی عصر(عج) قرآن بخوانم و در محضر ایشان فعالیت قرآنی داشته باشم. البته من در خودم لیاقت حضور در محضر حضرت امام زمان(عج) را نمی بینم ولی به هرحال آرزویی است که در دل دارم. همچنین آرزوی دیگرم این است که تا لحظه جان دادن، نور قرآن در قلبم باشد و به عنوان یک فرد قرآنی از دنیا بروم. البته تاکنون به بسیاری از آرزوهایم رسیده ام؛ در قالب کاروان قرآنی نور به حج تمتع سفر کردم، 8 شب در مسجد الحرام برنامه قرآنی با گروهمان اجرا کردیم، 4 بار در حضور مقام معظم رهبری برنامه اجرا کردیم که واقعا فراموش نشدنی بود، در مسابقات بین المللی به کرّات و مرّات برنامه اجرا کرده ایم، در کشور های اروپایی و آفریقایی و آسیایی برنامه اجرا کرده ایم، در شب عرفه در صحرای عرفات برنامه داشتیم و برنامه های بسیاری که به لطف و عنایت پروردگار و به برکت خون شهدا که خیلی به آن ها مدیون هستیم، اجرا کرده و به بسیاری از آرزوهای خود رسیده ام.

مسابقات آفت نیستند بلکه عامل پیشرفت است / مسابقه زدگی را قبول ندارم

_ تبریز بیدار: برخی قاریان جوان دچار مسابقه زدگی و کسب مقام شده اند، آیا این ها را آفت می دانید؟ 

_ سید محمدحسین بلاغی: این که الان قاریان جوان دچار مسابقه زدگی شده اند، یک دلیل خوب و یک نتیجه بد دارد. دلیل خوب اینکه بالاخره جوان و کسی که به یک راهی قدم می گذارد، نیاز به دیده شدن دارد. فرد باید اول مدتی دیده شود و از یک مرحله رد شود و بعد به کنه قضیه پی ببرد که اصلا اینجا هدف دیده شدن نبوده است. ولی تا دیده نشود، آن را درک نمی کند. می خواهم این را بگویم که مسابقات آفت نیستند بلکه عامل پیشرفت هستند اما گیر کردن در مسابقات آفت است. ما در مسابقات سال 1389 اول شدبم و بعد از آن دوستان گفتند که باز هم شرکت کنیم ولی من گفتم ما یک بار اول درآمدیم دیگر چه لزومی دارد که دوباره شرکت کنیم. اینکه بگوییم مسابقه زدگی، مگر در کل چند تا مسابقه وجود دارد؟ جمعا در شهر پنج یا شش تا مسابقه برگزار می شود و اینکه بگوییم جوانان مسابقه زده شده اند، اشتباه است؛ دلیلش این است که جوانان می خواهند دیده شوند و استعداد و توان هایشان را به نمایش بگذارند. الان صدا و سیما واقعا نتوانسته توان و استعداد جوانان قرآنی را تمام و کمال نشان بدهد. الان مصاحبه هایی که شما با افراد قرآنی می کنید و من هر هفته آن را دنبال می کنم و واقعا هم بابت این کار از شما تشکر می کنم، حرکت خیلی خوبی است. این جوانان باید اول توان و استعدادشان را نشان بدهند و بعد به این پی ببرند که مسابقات تمام شده و رفته و این خود قرآن است که ماندگار است. نتیجه بدش این است که جوانان دیر متوجه این موضوع می شوند. به نظر من اگر محل عرضه فعالان و قاریان قرآن را بیشتر کنیم، آفت ها هم کمتر می شود. بیشتر این جوانان واقعا نمی خواهند که اول شوند و یا مقام کسب کنند. این ها صرفا برای اینکه خودشان را عرضه کنند در این مسابقات شرکت می کنند. لذا من احساس می کنم اگر کمک کنیم و محل عرضه و کرسی های تلاوت قرآن را بیشتر کنیم و از طرف دیگر هم اساتید بتوانند انرژی بگذارند که در کنار آموزش قرآن برای مسابقه و مقام و فلان، مفاهیم قرآنی را هم آموزش بدهند، ان شاءالله از این آفت ها دور خواهیم ماند.

فعالین قرآنی اختلاف ندارند اما انسجام هم ندارند

_ تبریز بیدار: مهترین دغدغه های فعالین قرآنی استان چیست؟

_ سید محمدحسین بلاغی: مهم ترین دغدغه فعالین قرآنی استان، اتحاد و انسجام و در کنار هم بودن است؛ البته این به معنای وجود اختلاف نیست ولی متاسفانه انسجام هم وجود ندارد. مثلا الان یکی از فعالین رشته های هنری، با وجود اختلاف، برای اینکه بهتر بتوانند در زمینه هنر امکانات جذب کنند، با هم یک اتحاد و انسجام ایجاد کرده اند و هم خدمات خوبی از جامعه جذب کرده اند و توانسته اند خودشان را به خوبی در جامعه مطرح کنند. اصلی ترین چالش جامعه قرآنی این است که انسجام ندارند ولی الحمدالله اختلاف هم ندارند.

تقسیم کار مطلوب بین متولیان قرآنی وجود ندارد

_ تبریز بیدار: آیا وحدت رویه ای بین متولیان قرآنی دیده می شود؟

_ سید محمدحسین بلاغی: اگر منظور شما از متولیان قرآنی، سازمان های متولی است، باید بگویم نه. وحدت رویه ای وجود ندارد و در حقیقت موازی کاری هم وجود ندارد و این سازمان ها بعضا کارهای تکراری انجام می دهند و تقسیم کار هم بین آنها وجود ندارد. درست است که هرکس در جایگاه خودش وظیفه خود را انجام می دهد ولی برآیند و نتیجه مطلوب گرفته نمی شود. برای مثال شما فرض کنید برای لوله گذاری در یک منطقه، یک نفر حفاری می کند و یک نفر دیگر هم آن را پر می کند ولی لوله گذاری انجام نمی شود.؛ پس این همه زحمت کشیدن این دو فرد، نتیجه ای ندارد هرچند که آن ها وظیفه شان را درست انجام می دهند. متاسفانه در مورد متولیان قرآنی، با وجود تمام محدودیت هایی که می دانم دارند، برآیندی نمی بینم.


گفتگو از الهه مهدوی



قسمت های قبلی حاملان وحی:

عاشقی:هنوز نمی دانیم متولی قرآن در کشور کیست! 

برخی شاگردانم حتی توان پرداخت شهریه ۳۰ هزار تومانی ندارند

وجود سردرگمی بین متولیان قرآنی

قاریان با کنار زدن رقابت های ناسالم، صمیمیت را به جامعه قرآنی برگردانند

در جامعه ما ارزش خواننده بیشتر از قاری قرآن شده

گلایه از مردمی دارم که به قاری قرآن کم لطف اند

جامعه قرآنی تبریز انحصاری شده! 

ادعای حسادت قاریان به یکدیگر، بچگانه است