تبریزبیدار
دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۹ ۱۲:۱۱:۲۴ شناسه خبر : ۱۰۸۱۳۹۶

در این روزهای کرونایی الگوی خوبی برای فرزندانتان باشید

کودکان در ایمنی از کووید 19 از والدین خود تقلید می‌کنند

با شروع بازگشایی مدارس در برخی نقاط کشور، معلمان و کارکنان مدارس، با چالش دیگری روبه‌رو هستند که آن هم قانع کردن کودکان به پیروی از دستورالعمل‌های ایمنی در برابر کووید 19، به غیر از انجام وظایف دیگرشان، است.

به گزارش تبریز بیدار ، استفاده از ماسک در طی روز در مدرسه‌ یکی از دستورالعمل‌های ایمنی است. موضوعی که همچنان علیرغم مطالعات بی‌شماری که ثابت می‌کنند استفاده از ماسک می‌تواند از شیوع بیشتر ویروس جلوگیری نماید، بسیار مورد بحث است.

به نظر می‌رسد برخی از افراد توصیه‌های ایمنی را نادیده می‌گیرند و دلایل زیادی برای این سرپیچی خود، از میل به آزادی فردی تا بی‌اعتمادی به علم پزشکی، می‌آورند. تعدادی از این افراد، والدین همان فرزندانی هستند که اکنون با سایر دانش آموزان در حال تحصیل می‌باشند و برای محافظت از خود و دیگران باید از قوانین تعیین شده پیروی کنند.

رفتار کودکان در مورد ایمنی کووید 19، توسط والدین آن‌ها شکل می‌گیرد

طبق گفته متخصصین روانشناسی، کودکان از چگونگی پاسخ والدین‌شان به توصیه‌های بهداشتی پیروی می‌کنند و ممکن است برخی از والدین با رفتار خود، کودکانشان را برای یک شکست آماده کنند.

اگر پدر و مادرها از این دستورالعمل‌ها شکایت کنند و با نگاهی تحقیرانه با آن برخورد نمایند، بچه‌ها به این علائم توجه نشان داده و در برابر استفاده از ماسک، مقاومت می‌کنند. برعکسِ این رفتار هم ممکن است. والدینی که مطابق پروتکل‌های بهداشتی عمل می‌کنند، دقیقاً طبق رفتاری که دارند، به فرزندان خود کمک می‌کنند تا همین کار را انجام دهند.

والدین برای فرزندان خود، به ویژه فرزندان کوچک‌تر، الگویی افسانه‌ای هستند و ممکن است در حالی که خودشان ندانند، کودکان در حال تماشای رفتار آنان باشند.

بچه‌های بین 3 تا 12 سال بیشتر روی رفتار والدین خود حساس هستند، حتی نوجوانان نیز هنوز برای تصمیم‌گیری به والدین خود نگاه می‌کنند. آن‌ها ممکن است عقاید و احساسات شخصی خود را پیرامون این تصمیمات شکل دهند، اما غالباً ابتدا با والدین همفکری می‌شود.

چرا این مسئله اهمیت دارد؟

والدینی که توصیه‌های ایمنی را نادیده می‌گیرند، ممکن است نگران این که فرزندانشان نیز چنین کاری انجام دهند، نباشند. در واقع، ممکن است حتی برخی فعالانه آن‌ها را تشویق کنند. به این ترتیب، این الگو می‌تواند باعث تجربه استرس بالا در کودکان در صورت بازگشت آن‌ها به سیستم آموزش حضوری، شود.

یکی از معلمین، درباره تجربه معلمی خود گفت که نکات زیادی درباره چگونگی تأثیر رفتار والدین بر رفتار فرزندانشان آموخته است. به گفته وی: من معمولاً می‌توانم با نگاه کردن و شنیدن حرف‌های دانش‌آموز، ایدئولوژی‌های سیاسی، مذهبی و اقتصادی والدین کودک را بگویم. این دیدگاه در مورد فاصله اجتماعی، ماسک زدن و سایر پروتکل‌های پزشکی توصیه شده توسط مقامات بهداشتی نیز صدق می‌کند.

اگر پدر و مادرها از این دستورالعمل‌ها شکایت کنند و با نگاهی تحقیرانه با آن برخورد نمایند، بچه‌ها به این علائم توجه نشان داده و در برابر استفاده از ماسک، مقاومت می‌کنند

اگر پدر و مادر باشید و از زدن ماسک گلایه کنید، فرزندتان نیز چنین خواهد کرد. این موضوع می‌تواند در کلاس منجر به اختلاف بین دانش آموزان، همسالان و معلمان آن‌ها که حقیقتاً تمام تلاش خود را برای حفظ امنیت بچه‌ها به کار می‌گیرند، شود. به عنوان یک معلم، وظیفه من این است که به دنبال آسایش دانش‌آموزانم باشم. این بدان معنی است که من از توصیه‌های متخصصان پزشکی و پروتکل‌های تنظیم شده برای محافظت از کودک شما پیروی خواهم کرد.

علاوه بر خللی که ممکن است بر کلاس درس وارد شود، رویکرد مقاومت در برابر توصیه‌های ایمنی کووید 19، می‌تواند موجب اختلاف بین والدین و کودکان در منزل گردد.

اگر من بر سیاست‌هایی مانند زدن ماسک و شستن دست‌ها تأکید کنم اما شما به عنوان والدین کودک، این کار را انجام ندهید، اساساً من در موقعیتی هستم که شما و در نتیجه، ایمان و اعتمادی که دانش آموز به شما دارد را به چالش می‌کشم.

حتی اگر اختلافی رخ ندهد، بچه‌ها می‌توانند در صورت هماهنگ نبودن رفتار والدین و معلم، اضطراب بی‌مورد زیادی را تجربه کنند و این میزان اضطراب، چیزی نیست که در حال حاضر کودک به آن نیاز داشته باشد.

کمک به کودکان برای عملکرد بهتر در این دوران «عادی جدید»

والدین زیادی استرس ناشی از تعطیلی مدارس را احساس کرده‌اند. بسیاری از آن‌ها خواهان بازگشت فرزندانشان به کلاس درس هستند؛ اما اگر مدارس نتوانند دانش آموزان و کارکنان خود را ایمن نگه دارند، آموزش حضوری امکان‌پذیر نیست. این بدان معناست که پذیرفتن رعایت قوانین بهداشتی در دوران همه‌گیری از طرف کودکان، بخشی ضروری در شرایط «عادی جدید» است که والدین برای فراهم آوردن شرایط تحصیل حضوری باید به آن توجه داشته باشند.

از بین بردن یک عادت ناسالم دشوارتر از ایجاد عادت مثبت است. هنوز هم برای تغییر مسیر والدین و تبدیل شدن به الگویی که به فرزندان در این موقعیت چالش‌برانگیز کمک کند دیر نیست. ایرادی ندارد اگر بپذیریم که ماسک زدن ناراحت‌کننده است و آرزو کنیم که کاش مجبور به زدن ماسک نبودید، اما به بچه‌های خود یادآوری کنید که امیدوارم این کار موقتی باشد و انجام آن به نفع خودشان بوده و برای محافظت از دیگران ضروری است. توصیه می‌شود که بسته به سن کودک، کنار او بنشینید و در مورد آخرین توصیه‌های ایمنی بحثی مناسب با سن او داشته باشید.

توصیه می‌شود به بچه‌های کوچک‌تر یک کاسه آرد بدهید تا با آن بازی کنند و سپس به آن‌ها اجازه دهید بدون اینکه ابتدا دستان خود را بشویند در خانه راه بروند. با اشاره به آثار دستان آن‌ها، که در جای‌جای خانه از خود بر جای می‌گذارند، می‌توانید نحوه انتشار میکروب‌ها و اینکه چرا شستن منظم دست بسیار مهم است را توضیح دهید.

این تنها یک نمونه کوچک است از چگونگی اثرگذاری تغییر گفتار والدین درباره توصیه‌های بهداشتی دوران همه‌گیری، بر کمک به کودکان و موفقیت آن‌ها در دنبال کردن این توصیه‌ها و همچنین کمک به حفظ امنیت خانواده‌ها و جوامعی که با آن‌ها تعامل دارند.

همه‌‌ی ما با هم هستیم تا مشکل را حل کنیم. اما خوب است به تلاش خود برای انجام بهترین‌ها به نفع همه، ادامه دهیم.