تبریزبیدار
سه شنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۰ ۰۸:۰۶:۱۶ شناسه خبر : ۱۰۸۱۸۰۰

در تبریزبیدار بخوانید؛

زنوزی و بن بستِ ماشین سازی / چرا هیات فوتبال و سرمایه داران جا زدند؟

ماجرای تحویل دادن و تحویل گرفتن باشگاه ماشین سازی تبریز به هیات فوتبال آذربایجان شرقی، اتفاقی بود که در روزهای ابتدایی سال 1400 برای محمدرضا زنوزی رخ داد و فوتبال تبریز را تحت الشعاع قرار داد.

به گزارش تبریز بیدار ، محمدرضا زنوزی هفته گذشته طی نامه ای به رئیس هیات فوتبال اآذربایجان شرقی با بیان دلایل انصراف از مالکیت باشگاه ماشین سازی، اعلام کرد که قصد دارد بدون چشم داشتی این باشگاه را تحویل دهد. البته این موضوع با وساطت استاندار آذربایجان شرقی تا پایان فصل منتفی شد.

 

انتقالی که تا انحلال پیش رفت

باشگاه ماشین سازی با یک واگذاری اشتباه در سال 1396 تا آستانه انحلال پیش رفت. محمد علی شریعت ‌زاده با وعده های بسیار جذاب از جمله تهیه هواپیمای اختصاصی، مالکیت باشگاه ماشین سازی را به عهده گرفت. خیلی زود مالک جدید ماشین سازی از اداره امورات کنار رفت.

همه چیز از اردوی تهران شروع شد که بازیکنان به دلیل عدم پرداخت هزینه ها، در اتاق هایشان حبس شده بودند. در آن مقطع باشگاه ماشین سازی از شهرداری تبریز به هیات فوتبال استان منتقل شد و شریعت زاده از طریق این هیات برای خرید ماشین اقدام کرد اما این پروسه سرانجام خوشی نداشت؛ شرایط به حدی وخیم شد که در تاریخ 29 مرداد ماه سال 1396 بازیکنان ماشین سازی طی اقدامی عجیب به صورت دسته جمعی در هیات فوتبال استان حضور یافته و خواستار فسخ قراردادهای خود شدند.

Image title

وقتی پای زنوزی به ماشین باز شد

بازیکنان ماشین سازی در تاریخ یاد شده به مدت چند ساعت در هیات فوتبال حضور یافتند. در همین حین مذاکراتی با محمدرضا زنوزی در حال انجام بود تا مالکیت باشگاه ماشین سازی به صورت موقت به او سپرده شود. زنوزی که در گسترش فولاد، دوران خوشی را رقم زده بود پس از حضور تعدادی از هواداران و پیشکسوتان ماشین سازی مقابل ورزشگاه بنیان دیزل و درخواست شان از او برای ورود به ماجرا و جلوگیری از انحلال تیم شان، تصمیم به قبول مالکیت ماشین سازی گرفت.

در ساعات پایانی همان شب بود که رئیس هیات فوتبا آذربایجان شرقی در دفتر زنوزی، حضور یافته و انتقال مالکیت باشگاه دسته اولی ماشین سازی به مالک تبریزی صورت گرفت. به این ترتیب ماشین سازی با پشت سر گذاشتن یک بحران بزرگ که حیاتش را به خطر انداخته بود، فصل را به پایان رساند.

Image title

گسترش، ماشین و آبی، سبز شد!

در پایان فصل، زنوزی مالکیت باشگاه تراکتور را هم به عهده گرفت. این اتفاق در روز پنجم خرداد ماه سال 1397 رقم خورد. به این ترتیب زنوزی به صورت همزمان اداره امور سه تیم این شهر به نام های ماشین سازی (نود ارومیه فعلی)، گسترش فولاد (ماشین سازی فعلی) و تراکتور را بر عهده داشت.

به پاس نام و قدمت ماشین سازی که قدیمی ترین باشگاه شمال غرب کشور بود، نام گسترش فولادِ لیگ برتری به ماشین سازی تغییر یافت و امتیاز ماشین سازی هم به نود ارومیه واگذار شد تا بار دیگر شاهد لیگ برتری شدن سبزهای فوتبال تبریز باشیم. این اولین باری نبود که یک تیم تبریزی قربانی نام ماشین سازی می شد. پیش از این نیز در تاریخ های مختلف شاهد رخ دادن چنین اتفاقی برای تیم های ایدم، پتروشیمی و شهرداری تبریز بودیم. تیمی که همواره خطر سقوط را بیخ گوش خود احساس می کرد.

به این ترتیب گسترش فولادی که با مالکیت زنوزی از لیگ استان آذربایجان شرقی کار خود را شروع و پله پله به لیگ برتر رسیده بود، به ماشین سازی تغییر نام داده و با لباس سبز وارد لیگ برتر شد.

Image title

اولین تکانه ها برای واگذاری

حضور همزمان ماشین سازی و تراکتور در لیگ برتر با یک مالک، حواشی بسیاری به همراه داشت که فصل گذشته به اوج خود رسید. این شایعات و حواشی اما با پیروزی ماشین سازی مقابل تراکتور در لیگ نوزدهم فروکش کرد تا حرف و حدیث ها در خصوص تبانی بین این دو تیم پایان یابد.

در این حین اما شاهد بروز موج جدیدی از اختلافات داخلی نیز بودیم و گروهی از هواداران ماشین سازی معتقد بودند که زنوزی تراکتور را اولویت خود قرار داده و توجهی به تیم آنها ندارد. این در حالی بود که ماشین سازی با سهمیه گسترش فولاد در لیگ برتر حضور یافته بود. در همین مقاطع بود که شیطنت های خارجی هم صورت گرفته و نامه نگاری هایی به AFC انجام شد مبنی بر اداره همزمان دو باشگاه تبریزی توسط یک مالک. در واکنش به این انتقادات زنوزی همواره مدعی بود که بسیاری از وزارت خانه ها در حال اداره چندین تیم هستند و در چنین شرایطی انتقاد به او در این زمینه وارد نیست. مالک دو باشگاه تبریزی اما در نهایت اعلام کرد که می خواهد ماشین سازی را واگذار کند اما کسی نبود که به این درخواست لبیک بگوید.

Image title

مالکی که نیامده جا زد

پیش از آغاز لیگ بیستم سرانجام ماشین سازی با دو سهم 50 درصدی واگذار شد. پوررضایی به همراه یک شریک، مالکیت باشگاه ماشین سازی را به عهده گرفت و به عنوان مالک در باشگاه حضور یافت. از او اما فقط چند عکس منتشر شد و در ادامه اثر ملموسی از او دیده نشد!

این واگذاری زمانی صورت گرفت که عدم ثابت در تیم های فوتبال آذربایجان به اوج خود رسیده بود و زنوزی قصد داشت با واگذاری ماشین، روی تراکتور تمرکز کند. با کنار کشیدن زودهنگام مالک جدید، زنوزی بار دیگر مسئول امورات باشگاه شد و برای کم کردن دغدغه ها، سید محمد علوی را که پیشکسوت ماشین سازی بوده و از مقبولیت بالایی در نزد هواداران و قدیمی های ماشین برخوردار بود به عنوان مدیرعامل انتخاب کرده و در اداره امورات باشگاه به او اختیارات تام داد. در چنین شرایطی چون مالک باشگاه هنوز مشخص نبود، زنوزی در نقش مالک نه اما در نقش تامین کننده مالی به باز شدن پنجره نقل و انتقالاتی کمک کرد؛ پروسه ای که چند میلیارد تومان هزینه داشت.

Image title

تغییراتی که ماشین را نقره داغ کرد

در اقدامی عجیب که در فوتبال دنیا و حتی ایران شاهد آن نبوده  ایم، یک دگرگونی بزرگ در ماشین سازی را پیش از شروع لیگ برتر شاهد بودیم. تمامی بازیکنان سال گذشته ماشین سازی از این تیم جدا شده و کل تیم با نفرات جدید برای لیگ بیستم بسته  شد. اتابک زارعی و آیدین قهرمانی به عنوان سهمیه های زیر 23 سال، تنها بازمانده های ماشینِ فصل گذشته بودند. با چنین تغییرات گسترده ای، همه روزهای سختی را برای ماشین سازی پیش بینی می کردند.

در چنین جوی بود که هواداران ماشین سازی که چند سال پیش از زنوزی خواسته بودند تیم شان را نجات دهد بار دیگر او را به فرق گذاشتن بین تراکتور و ماشین محکوم کردند. این اعتراضات به بی احترامی منجر شده و زنوزی به بن بست رسید.

علی رغم اعلام دوباره او برای واگذاری ماشین سازی، چند سرمایه دار متمول تبریزی که نام شان برای اداره ماشین مطرح شده بود، از این کار سر باز زدند. 

Image title

ادامه حیات به امید تداوم حمایت ها / وقتی پای استاندار به ماجرا باز شد

پس از کش و قوس ها و حواشی بسیار و تحویل ماشین سازی در لیگ یک، زنوزی این باشگاه را در لیگ برتر به هیات فوتبال استان تحویل داد و هیات فوتبال طی نامه ای اعلام کرد واگذاری باشگاه در مقطع فعلی مقدور نیست.

اما بعد از وساطت محمدرضا پورمحمدی استاندار آذربایجان شرقی، زنوزی اعلام کرد به احترام استاندار مردمی و ورزش دوست استان، تصمیم به ادامه مالکیت این باشگاه و صرفا تا پایان فصل گرفته شد.

کلام آخر

به هر حال با توجه به مشکلات باشگاه داری در فوتبال ایران و عدم بازگشت هزینه های انجام شده به مالک، قبول مالکیت یک باشگاه لیگ برتری ریسک بزرگی است.  البته نباید این موضوع را هم فراموش کرد که سناریوی پرحاشیه ماشین در صورتی که در تراکتور هم رخ داده و به دلسردی مالک بیانجامد اتفاقات تلخ تر و جبران ناپذیرتری را به ورزش آذربایجان دنبال خواهد داشت.

انتهای پیام/