سه شنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۰ ۰۸:۳۳:۱۴ شناسه :۱۰۸۲۴۶۰

در فراق استاد محمود دست پیش؛

رادیو سال‌ها با «سیزه سلام گتیرمیشم» جان گرفت

استاد محمود دست‌پیش در سال‌های آغازین دفاع مقدس ترانه‌ای را سرود که مرحوم جمشید نجفی خواند و شد نوستالژی نسلی از مردان و زنان و کودکان این سرزمین که جنگ را زیستند. خلبانان.

سرویس فرهنگی تبریز بیدار / مهدی نعلبندی نویسنده و فعال فرهنگی تبریزی بمناسبت درگذشت شاعر نامی ترکی استاد محمود دست پیش یادداشتی بشرح ذیل نوشت؛


رادیو سال‌ها با «سیزه سلام گتیرمیشم» جان گرفت. شعری که شاعری اردبیلی سرود و استاد علی سلیمی آهنگش را ساخت و تقریبا همه آنان که توان خواندنش را داشتند خواندند. از یعقوب ظروفچی و صمد رحیم‌زاده و احد رامدل و چنگیز حبیبیان تا عالم قاسم‌اف.

سرین سولو بولاقلاردان
یاشیل یارپاق بوداقلاردان
لاله رنگلی یاناقلاردان
گول سوزولن دوداقلاردان
سیزه سلام گتیرمیشم ...

استاد محمود دست‌پیش در سال‌های آغازین دفاع مقدس ترانه‌ای را سرود که مرحوم جمشید نجفی خواند و شد نوستالژی نسلی از مردان و زنان و کودکان این سرزمین که جنگ را زیستند. خلبانان. ملمعی فارسی و ترکی که آغازش چنین بود:

حمله ور شد ارتش خلق ايران
سوی دشمن از زمين و آسمان
نرود جز راه حـق و راه دين
چو گرفته درس مكتب از قرآن

و بخش ترکی‌ آن ورو زبان‌ها شد در آن سال‌ها:
ووروشورلار ار تشي‌ميز هـــرياندا
گوي اوزونده، دريالاردا، داغلاردا
حق يولوندان دين يولوندان دونمزلر
نه قدر ، قــــدرتلري وار جانلاردا
خلبانلار، خلبانلار
... قاناد آچ ، قاناد آچ

استاد محمود دست‌پیش، زاده باکو بود در سال هزار و سیصد و سیزده خورشیدی و ساکن اردبیل و سپس تهران، و از ترانه‌سرایان و شاعران سرودهای حماسی و ملی ایران که رادیویی‌ها با نام او و آثارش آشناترند.

خانواده استاد در زمان استالین برای کار از اردبیل به باکو رفت و با فشار بلشویک‌ها که یا سجل شوروی بگیرند یا برگردند ایران، به ایران برگشتند و شناسنامه ایرانی گرفتند. محمود در اردبیل بزرگ شد و درس خواند و معلم شد و رفت گرمی و بعد هم تهران و‌ در تهران ماند.

مردان این نسل در رادیو ایران و رادیو تبریز اسطوره‌هایی بودند بی‌بدیل. چه مردانی نفس کشیده‌اند در رادیو و تلویزیون این کهن‌شهر تاریخ و فرهنگ. از بیگجه‌خانی تا سلیمی و شاطریان. خدا رحمت کند همه‌شان را.

استاد محمود دست‌پیش در دهم مرداد به رحمت خدا رفت. او رفت و شعرهایش زنده است در برنامه‌های رادیو، و زنده خواهد بود از این پس. این شعر شیرین و نغز او ختام مسک این یادنوشت باشد.

بيزي دوغان مهربانا
سن مادر دي ،من ده آنا
دوشمن قالسين يانا - يانا
بيز هاميميز ايرانلييق

انتهای پیام/