یادداشت/ حرف هایی که باید زد

ورزشگاهی که پر از صندلی های خالی شد

آیا نام تراکتور برای پر شدن ورزشگاه کافی نیست؟ بی شک جواب مثبت است ولی چند لحظه به خود بیاییم روزگاری که یادگار پر از پرشورها می شد حال چرا اکنون صندلی های ورزشگاه پر از صندلی های خالی شده است.

سرویس ورزشی تبریزبیدار/ بابک صفری


وقتی تراکتور به لیگ برتر آمد التماس می کردند نیایید یک کاشی خالی هم برای ایستادن نیست اما اینک برای هر نفر هزاران صندلی وجود دارد.هواداری که صاحب تیم است دیگر برای دیدن تیم محبوبش به استادیوم نمی اید و از تیم حمایت نمیکند.دلیلش چه میتواند باشد.حضور چند صدهزار نفری در تراکتور به ده ها سال قبل باز نمیگردد .همین ۳-۴سال پیش بود که نمیتوانستند حتی تعداد هواداران را  تخمین بزنند اما اکنون با حوصله میتوان تعداد دقیق شان را سرشماری کرد.

چند سال به عقب بازمی گردیم، زمانی که هواداران، عاشقانه و بی چشم داشت در سرما و گرما در ورزشگاه یادگار امام حضور می یافتند! کانون هوادارانی از جنش خودشان داشتند و حرف دلشان را به راحتی به گوش مسئولین باشگاه می رساندند. هنوز یادمان نرفته که در دوران ریاست رحمان یاوران چه روزهایی را در سکوهای تراکتور می دیدیم و چه خاطراتی از آن روزها در تاریخ تراکتور حک شده است!

 تیم نتیجه نمی گیرد اما همان تیم است، آیا نام تراکتور برای پر شدن ورزشگاه کافی نیست؟ بی شک جواب مثبت است به شرطی که هوادار خود را جزئی از باشگاه بداند و این زمانی میسر می شود که کانونی هواداران حقیقتا کانونی برای هواداران باشد…

 لینک عضویت در کانال تلگرام تبریزبیدار(اینجا)

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.