تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : سلامت و خانواده , شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ ۱۲:۰۱:۰۵ شناسه خبر : ۱۰۷۱۵۳۲

در آستانه روز اهدا عضو؛

باورهای دینی فرصتی برای گسترش فرهنگ اهدا عضو

تعمیق حس نوع دوستی بر اساس باورهای دینی و فرهنگی مساله کمی نیست که بتوان از کنار آن رد شد بلکه می توان با کار کردن بر روی همین مساله زمینه های گسترش فرهنگ اهدای عضو را فراهم کرد. این مساله چنان اهمیت دارد که طبق آمارهای جهانی ایران سومین کشور در جهان در زمینه اهدای عضو قرار دارد.

سرویس سلامت و خانواده تبریزبیدار؛ 


اهدای یک بافت سلولی یا یک عضو از فرد به فرد دیگر در اصطلاح پیوند عضو نام دارد. در حال حاضر با توجه به پیشرفت های علمی در زمینه پزشکی  اهدای عضو بهترین و راحت ترین  عمل کاربردی در علاج برخی بیماری های اساسی انسان است. 

پیوند موفق انسان به انسان تقریبا سابقا طولانی در مهارت های کاربردی پزشکی دارد. بر این  اساس اعضای مشخص افرادی که مرگ مغزی آنان توسط پزشکان تایید می شود با رضایت قبلی خود شخص یا وابستگان آن ها انجام می گیرد. اعضای متداول برای پیوند، کلیه ها، قلب ،کبد پانکراس و روده ها و برخی اعضای دیگر را شامل  می شود.

پیوند اعضا نخستین بار در سال 1954، انجام شد، کلیه یک فرد را از برادر دوقلویش به او پیوند زدند و این  یک تجربه و نو آوری در علم پزشکی محسوب شد. در ایران نیز نخستین پیوند با عنوان پیوند قرنیه در سال 1314 سرآغازی  بر پیوند عضو در ایران شد.

جدای از مسائل تخصصی در که پیوند اعضا مطرح است گفتن این نکته این هم ضروری به نظر می رسد که پیوند اعضا به عنوان یک پدیده اجتماعی  تحت تاثیر رفتارهای گوناگون فرهنگی  در جامعه  قرار می گیرد.  برهمین اساس ویژگی های فرهنگی و اجتماعی، نسبت به افزایش اعتماد سازی در بحث اهدای عضو تاثیر به سزایی دارد.

  واکنش ها نسبت به اهدای عضو در جوامع مختلف، متغیر و متضاد آنچه که تا کنون می اندیشیده ایم است. تا جایی که کشورهایی با زمینه های فرهنگی بالا و به ظاهر توسعه یافته، نگرش متفاوتی  نسبت به پدیده اهدای عضو، از خود بروز می دهند.

به طوری که هر اندازه  در کشورهای شرقی میزان نوع دوستی بالاتر است،  بر عکس در جوامع غربی این نوع حس، که به نوعی سرکوب شده است.  برای همین است که این دستاورد پزشکی به ظاهر پیشرفته در جوامع با تقید دینی و مذهبی در کشورهای درجه دوم و سوم علم پزشکی  بسیار مرسوم تر از کشورهای تاپ علم پزشکی است . تعمیق حس نوع دوستی بر اساس باورهای دینی و فرهنگی مساله کمی نیست که بتوان از کنار آن رد شد بلکه می توان با کار کردن بر روی همین مساله زمینه های گسترش فرهنگ اهدای عضو را فراهم کرد. این مساله چنان اهمیت دارد که طبق آمارهای جهانی ایران سومین کشور در جهان در زمینه اهدای عضو قرار دارد

خوشبختانه با توجه به حرکت های مثبت در کشور، بحث پیوند اعضا، در حال ثبات تدریجی است، در این میان نمی توان از نقش نهاد های مردم محور در نهادینه کردن این عمل اخلاقی غافل شد، البته در تقویم  کشور ، 31 اردیبهشت با نام  روز اهدای عضو، اهدای زندگی گنجانده شده است که تذکر سالانه خوبی در این جهت است اما کافی به نظر نمی رسد.

 رسانه ها، دانشگاه ها و حوزه های علمیه به عنوان بازوان فرهنگ ساز در کشور شناخته می شوند شاید بیش از همه  در این زمینه وظیفه دارند.حوزه ها، وظیفه تبین این امر از لحاظ فقهی و دینی را برعهده دارد و دانشگاه نیز، موظف به ایجاد هنجارهای مثبت در جامعه است. رسانه ها نیز، اعم از نوشتاری و دیداری، در ایجاد یک وحدت رویه در جامعه می توانند موثر باشند.پیوند عضو در ایران به صورت کاملا رایگان انجام می گیرد  و این یک فرصت است. در حال حاضر نزدیک به 2میلیون نفر در ایران، کارت اهدای عضو را دریافت کرده اند.با برنامه ریزی های مدون و مشخص می توان رشد صعودی آمار اهدا کنندگان را شاهد بود.

 فرهنگ سازی در اهدای عضو نیازمند توجه همه جانبه است چه از سوی مسئولان دولتی، از لحاظ فراهم کردن مبنای قانونی و چه ازطرف صاحبان اندیشه و قلم.


نظرات

احمد
IR

با سلام لطفا پیشنهاد بدهید تا علمای محترم در این خصوص پیشقدم بشن و فرهنگ سازی نمایند فقط شعار دادن در این مورد کافی نیست وگرنه مردم تکلیف خود را بهتر از همه می دانن