تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : فرهنگی و اجتماعی , شنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۷ ۱۲:۳۳:۱۸ شناسه خبر : ۱۰۷۱۷۲۹

مشقت های «از مالزی تا بیجی» به روایت کارگردان و نویسنده:

کهنه کاران تئاتر به ما می گفتند به این عرصه ورود کنید می سوزید!/ اثری که به وقت شام و پایتخت گذاشت کدام همایش میلیاردی می گذارد؟

محمدیان اظهار داشت: زمانی که بنای کار را براین گذاشتیم که وارد این بخش از تئاتر شویم، خیلی از اساتید و پیشکسوتان به ما می گفتند که وارد شدن شما در این عرصه باعث می شود که خیلی زود تبدیل به مهره سوخته شوید و باز خورد مناسبی هم برایتان نخواهد داشت

به گزارش تبریز بیدار ، هفته گذشته اتفاقی جالب توجه در عرصه هنر تئاتر تبریز صورت پذیرفت. گروهی از جوانان تبریزی شهدای زندگی مدافعان حرم را سوژه کاری خود قرار دادند و تئاتری با عنوان از مالزی تا بیجی که نگاهی به داستان زندگی شهدی مدافع حرم وحید نومی گلزار است را به روی صحنه بردند. علیرضا محمدیان و آراز دانایی مهر کارگردان و نویسنده این تئاتر میهمان تحریریه تبریزبیدار بودند که صحبت های آنها از نحوه تولید این اثر فرهنگی و سختی هایی که متحمل شده اند  را ادامه می خوانید:

حرفه ای های تئاتر تبریز علاقه نشان ندادند با آماتورها کار را از پایه ساختیم

چه عاملی باعث شد که شما سراغ  سوژه  زندگی شهدای مدافع حرم بروید و این موضوع را دنبال کنید در صورتی که جو غالب این گونه است که فعالان تئاتر به این گونه مسائل معمولا ورود نمی کنند؟

علیرضا محمدیان:  در زمان دانشجویی با توجه به علاقه ای که هنر تئاتر داشتم می دیدم که متاسفانه علیرغم بکر بودن و موثر بودن حوزه دفاع مقدس کسی در این عرصه فعالیت چندانی ندارد لذا پس از آنکه دوره های مختلف تئاتر را طی می کردم تصمیم گرفتم در حوزه های دفاع مقدس و جبهه مقاومت تئاتر را دنبال کنم. یکی از مشکلاتی که در این زمینه وجود داشت این بود که برخی از بازیگران و کارگردانان تئاتر، علاقه ای به فعالیت در این حوزه ها نداشتند. به همین خاطر با افراد مبتدی چه از لحاظ بازی و چه نویسندگی، تقریبا از صفر شروع کردیم و به حالت نرمال رسانیدیم.

از مالزی تا بیجی


از مالزی تا بیجی عرصه گشایی برای بیان زندگی شهدای مدافع حرم به زبان تئاتر

در بحث نویسندگی نکته قابل توجه اینکه، صفر تا صد این کار توسط بچه های خودی انجام گرفت و حتی اساتید نویسندگی این کمکی به ما نکردند. تقریبا در کل کشور ، اجرای تئاتر به موضوعات جبهه مقاومت و شهدای مدافع حرم، تقریبا اجرا نشده است و این اجرای گروه و عوامل ما، به نوعی برای اولین بار در کشور انجام شد، در بحث خود دفاع مقدس و جشنواره های مختلف، گروههای انگشت شماری در این زمینه فعالیت دارند و صرفا محدود به بازخوانی چند موضوع مشخص می شود.

چرا شهید نومی گلزار موضوع تئاتر شد؟

در ابتدای کار، چند تن از شهدای مدافع حرم را در نظر گرفتیم بعد از بررسی ها و کاوش های متعدد، به این نتیجه رسیدیم که موضوع اجرای تئاتر ما، شهید وحید نومی گلزار باشد، انتخاب این شهید از جنبه های مختلف قابل بررسی است اول اینکه این شهید بزرگوار پاسدار یا نظامی نبوده است و به علاقه خود در جبهه مقاومت حضور می یابد. دوم اینکه شهید نومی، تحصیلات عالی را در کشور مالزی به پایان رسانیده بود و همچنین کارمند شرکت نفت بود، جمیع این عوامل دست به دست هم دادند تا شهید نومی گلزار موضوع اجرای تئاتر ما باشد. در کل مدت زمانی که صرف آماده کردن این تئاتر شد در حدود 1 سال بود. 6ماه اول صرف تحقیقات و بررسی و کسب اطلاعات و دیدار با خانواده این شهید بزگوار شد. در حدود3 ماه زمان صرف کردیم برای نوشتن و تدوین دیالوگ ها و 3ماه نیز، صرف تمرین و اجرای این صحنه تئاتر شد.

زندگی کسی که نه نظامی و نه پاسدار و بهترین امکانات رفاهی زندگی را داشت اما همه برای مبارزه با دشمنان اسلام رها کرد تاثیر گذار بود

حس و حال شما به عنوان نقش اول این اجرا و اینکه نقش یک شهیدی را ایفاکردید که در خارج از کشور تحصیل کرده و به یکباره همه چیز را رها می کند و به عراق برای دفاع از حرمین می رود، چه بود؟ 

دانایی مهر:  در طول مراحل ساخت این اجرا و زمانیکه وصیت نامه این شهید را مطالعه می کردیم. به نظر می آمد که این شهید مرا به خود جذب می کند. بالاخره شهیدی که نه پاسدار بود و در بهترین امکانات رفاهی قرار داشت و به یکباره از همه چیز خود دست می کشید و به نبرد با دشمنان اسلام می رفت.

 فکر می کردم، اینکه این شهید و جایگاه شهدا در زندگی شخصی و اجتماعی ما چیست؟

ایفای نقش این شهید، حس و حا خاصی را به انسان می بخشد. حال ویژه ای دارد و قابل وصف نیست، در برخی مواقع که فکر می کردم، اینکه این شهید و جایگاه شهدا در زندگی شخصی و اجتماعی ما چیست و چه اندازه است. با مطالعه زندگی این شهید متوجه می شویم که چه سختی هایی در این راه کشیده است، لحظات وداع با خانواده و عزیمت به عراق، یکی از صحنه های دراماتیک زندگی این شهید محسوب می شود.زندگی این شهید و نوع شهادتش، در زندگی شخصی من تاثیر فراوانی داشت.


آراز دانایی مهر


کهنه کاران تئاتر تبریز به ما می گفتند به این عرصه ورود کنید می سوزید!

آقای محمدیان فرمودید که آماده سازی این اجرا در حدود1 سال طول کشیده است.  در این مدت آیا کسی یا کسانی بودند که مانع این کار شما شوند و به نوعی سنگ اندازی بکنند؟

محمدیان: زمانی که بنای کار را براین گذاشتیم که وارد این بخش از تئاتر شویم، خیلی از اساتید و پیشکسوتان به ما می گفتند که وارد شدن شما در این عرصه باعث می شود که خیلی زود تبدیل به مهره سوخته شوید و باز خورد مناسبی هم برایتان نخواهد داشت. چون عرصه دفاع مقدس را عرصه ای مناسب برای پیشرفت تئاتر قبول ندارند. حتی از برخی از بازیگران بنام تئاتر برای حضور در این اجرا دعوت کردیم ولی وقتی متوجه می شدند دعوت مارا قبول نمی کردند یا مبالغ بسیار بالایی را درخواست می کردند. مخصوصا اگر اسم مدافعین حرم را می شنیدند جبهه گیری خاصی از خود بروز می دادند و این نشان از ضعف سازمان های مربوطه است که در بخش دفاع مقدس تئاتر دچار کمبود هستند.

بازیگران حرفه ای که در ابتدای کار همراه ما بودند به دلیل فشارهای از بیرون از ادامه کار انصراف دادند!

زمانیکه هم بعضی از بازیگران قبول می کردند به دلیل فشار از بیرون، کار را نیمه تمام رها می کردند به همین خاطر مجبور شدیم که به غیر از نقش اصلی، اجرای تمامی نقش های این تئاتر را از افراد مبتدی انتخاب کنیم و این یکی دیگر از مشکلات پیش روی ما بود که کار را برایمان سخت می کرد..

علیرضا محمدیان


مکان تمرین نداشتیم

نبود مکان تمرین از جمله دیگر مشکلاتی بود که گریبانگیر عوامل اجرای این تئاتر بود تقریبا مکان مناسب تمرین تئاتر را در اختیار نداشتیم. و فقط حسینیه شهدای دانشگاه آزاد بود که مجبور شدیم تمرینات خود را در آنجا انجام دهیم.

بسیاری از نهادها جلیقه خشاب و لوزام نظامی به ما نداند/ ماکت اسلح هم نداند از اسباب بازی استفاده کردیم!

در بخش تجهیزات و آماده سازی لوازم نیز دچار مشکلاتی بودیم. بسیاری از نهاد های مختلف که بعد از اجرای تئاتر خود را در کنار ما قرار دادند، در اوایل کار کوچکترین کمکی هم به ما نکردند به طوریکه مجبور شدیم جلیقه خشاب و برخی لوازم نظامی را خودمان به هزینه شخصی از بیرون تهیه کنیم. حتی تابوت تشییع نیز در اختیار ما قرار ندادند. در تهیه اسلحه نیز دچار مشکل شدیم حتی ماکت اسلحه را نیز به ما ندادند و مجبور شدیم از اسلحه های اسباب بازی استفاده کنیم. برخی از دوستان در روز اجرا انقاد کردند که چرا از ما کمک نگرفتید. ولی روشن است که مکاتبات مختلفی را با نهاد های گوناگون انجام دادیم ولی به نتیجه ای نرسیدیم.

اثری که سریال پایتخت یا فیلم به وقت شام در جامعه گذاشت، کدام همایش یا جلساتی با صرف هزینه های هنگفتی می توانست داشته باشد؟

آقای دانایی مهر شما به عنوان بازیگر فعال حوزه تئاتر که در این زمینه ورود پیدا کردید، چه توصیه ای به هم کسوتان خودتان برای حضور در تئاتر مقاومت دارید و سوال بعدی اینکه با توجه به اینکه حضور در جبهه مقاومت تامین امنیت پیرامونی کشور است، چرا این مسئله در بخش هنری بایکوت می شود؟

دانایی مهر: مشکل اساسی که وجود دارد، عدم شفاف سازی مناسب است، مشکل اصلی این مسئله، کم کاری مجموعه های مختلف هنری و فرهنگی کشور است، متولیان فرهنگی کشور به وظیفه خود در قبال این موضوع به خوبی عمل نکرده اند، آسیب شناسی های مناسب انجام نگرفته است.

: زمانیکه با برخی از دوستان بازیگر تئاتر درباره شهدای مدافع حرم صحبت می کردم با تعجب می پرسیدند که مگر همچین شهدایی داریم. می توان از قالب هنر برای شناساندن فرهنگ شهدا استفاده کرد. به طور مثال اثری که سریال پایتخت یا فیلم به وقت شام در جامعه گذاشت، کدام همایش یا جلساتی با صرف هزینه های هنگفتی می توانست داشته باشد؟ با شناختی که من از همکارانم در عرصه تئاتر دارم به جرأت می توانم بگویم که بسیاری از فعالین حوزه تئاتر به دلیل عدم شناخت و پشتیبانی لازم به این عرصه ورود نمی کنند و اینجا هم نقش دستگاه های مسئول پررنگ می شود که باید حمایت لازم را انجام دهند. 

اشک های حضار را هنگام اجرا می دیدم

آقای دانایی مهر در دو سال گذشته اخیر 2 تئاتر  که در تبریز تولید شده بود که مربوط به مبارزات دوران مشروطه بود حضور پر رنگ و درخشانی  چه در اجرا و چه در جشنواره ها داشتند که به نظر می رسد بخشی از این درخشش به موضوع تاریخ پر افتخار تبریز در جریان مشروطیت برمیگردد . به نظر شما ورود هنرمندان تئاتر تبریز در حوزه شهدای مدافع حرم  آذربایجان می تواند همان درخشش را در تئاتر تبریز ایجاد کند؟ 

دانایی مهر: به نظر من اصلی ترین دلیل موفق یک تئاتر، وجود یک حامی و پشتیبان کننده مناسب است. حامی و تهیه کننده نقش به سزایی دارند . به طور مثال شهید نومی گلزار جزو
پیشقراولانی بود که با علاقه و بدون اینکه یک فرد نظامی باشد در جبهه مقاومت حضور پیدا کرد. از این موضوع می توان حتی در ساخت فیلم های سینمایی و تلوزیونی نیزمی توان استفاده کرد. خب بالطبع اگر دستگاه ها ورود لازم را داشته باشند می توان با تهیه یک کار درخشان موفقیت های بسیاری هم در عرصه اجرا و هم در جشنواره ها کسب کرد. بنده خودم شاهد بودم هنگامی که در اجرا اخیر تئاتر از مالزی تا بیجی که حضار چقد تحت تاثیر قرار گرفتند و اشک می ریختند. این بازخوردهای مناسب قطعا انرژی بخش و نوید کارهای بهتر را می دهد.

آراز دانایی مهر و علیرضا محمدیان


ابتدا می خواستم پس از این اجرا، تئاتر را کنار بگذارم اما انرژی که اجرای اخیر به من  و همکارانم داد مرا مصمم تر کرد

به عنوان سوال آخر با توجه به سختی هایی که در این کار متحمل شدید آیا باز هم به دنبال این قبیل موضوعات خواهید رفت و این راه را ادامه خواهید داد؟

محمدیان: در ابتدای کار با توجه به فشاری که از ناحیه برخی ها وارد شد تصمیم گرفتیم که کلا از تئاتر خداحافظی کنیم ولی با توجه به بازخورد مناسب این اثر تصمیم گرفتیم که در آینده از شهدای مدافع حرم دیگری نیز استفاده کنیم. گلایه ما بیشتر از مسئولین فرهنگی  استان است که موظف هستند در اجرای اثرهایی با این مضامین کمک و همراهی کنند ولی متاسفانه همکاری های مناسب انجام نمی گیرد و تنها همه چیز در حد شعار باقی می ماند.