تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : فرهنگی و اجتماعی , یکشنبه ۲۰ خرداد ۱۳۹۷ ۱۵:۳۱:۰۱ شناسه خبر : ۱۰۷۱۷۸۹

سفره ساده افطاری در جوار مظهر زرق و برق سرمایه داری؛

وقتی مزه نان و پنیر عوض می شود

در عصر مدرن پر زرق و برق تبریز، وقتی بازار کهن این شهر با سکوت و رخوت مواجه است و نظام سرمایه داری سعی در خرد کردن ساختار ایرانی و اسلامی بازار دارد، حتی با پهن کردن سفره نان و پنیر هم نمی توان ارزش های به باد رفته شهر را جان دوباره بخشید.

یادداشت میهمان تبریزبیدار؛ لیلا حسین نیا


در روزهایی که گذشت خبری منتشر شد مبنی بر برگزاری سفره افطاری لقمه نان و پنیر در محوطه لاله پارک تبریز با همکاری شرکت کاله، لاله پارک، شهرداری منطقه ۵ و نیز اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری.

نان و پنیر در سفره ایرانی ها بسیار عزیز و مهم است. دیده ایم که در صحبت های محاوره مردم همدیگر را به یک لقمه «نان و پنیر» دعوت می کنند و هرچه نداشته باشند جایش با نان و پنیر پر می شود. نان و پنیر در سفره هایی که به نام ائمه اطهار(علیهم السلام) پهن می‌شود حتما نقش دارد.

پس در نگاه نخست داستان بسیار مردمی و عاطفی است. سفره افطاری با یکی از سنتی ترین خوراکی های مردم ایران پهن می شود. اما اگر کمی دقیق تر باشیم همه چیز جور دیگری چیده شده است. سفره افطاری در محوطه لاله پارک پهن شده است. مجتمعی که ساختار و ریشه و اساسش با سرمایه داری درآمیخته است و اصولا نوعی تجمل و مصرفگرایی در شاکله اش دیده می شود. هدف این مطلب توهین یا تخطئه لاله پارک نیست. بلکه بحث بر سر تفاوت های ماهوی است. شاید اگر قرار بود این سفره در بازار تبریز پهن شود؛ ستودنی و زیبا می نمود چرا که ترکیب سنت با سنت بود. اما در هیچ کجای لاله پارک نکته ای دیده نمی شود که بتوان آن را با نان و پنیر پیوند داد. موضوع این است که انگار بخواهیم دو قطب متضاد یک محور را به هم نزدیک کنیم. قطعا گزینه هایی برای برپایی سفره افطار در محوطه لاله پارک می توانست باشد؛ گزینه هایی که به سادگی نان و پنیر نباشند تا سفره برپا شده اینقدر رنگ و بوی ریا ندهد.

نکته دیگر این است که همکاری شهرداری و اداره کل میراث فرهنگی برای برپایی سفره جهت تبلیغ یک شرکت خاص چه معنایی می تواند داشته باشد؟ آیا هدف تنها و تنها پر کردن جای خالی برنامه هایی نیست که این ارگان ها باید آن ها را به بهترین نحو انجام میداده اند و از زیر آن دررفته اند؟ ماه رمضان ماهی برای مسلمانان است و در سال ۲۰۱۸ هم تبریز پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی. اکتفا به یک سفره نان و پنیر که ـآن هم صدقه سر یک شرکت خصوصی بوده است- برای ماه رمضان سال ۲۰۱۸  چندان مناسب به نظر نمی رسد. نهادهایی که برای یک سفره نان و پنیر تبلیغاتی دور هم جمع شده اند اگر بیشتر به اهمیت افطاری توجه می کردند تبریز حتی می توانست « گردشگر رمضانی»نیز جذب کند.

خلاصه مطلب این که در عصر مدرن پر زرق و برق تبریز، وقتی بازار کهن این شهر با سکوت و رخوت مواجه است و نظام سرمایه داری سعی در خرد کردن ساختار ایرانی و اسلامی بازار دارد، حتی با پهن کردن سفره نان و پنیر هم نمی توان ارزش های به باد رفته شهر را جان دوباره بخشید.

نظرات

IR

به نظر من پهن کردن سفره افطاری و اطعام منافاتی با سرمایه داری نداره.مث این که یه نفر ثروتمند دارای یک خانه 2000 متری در ولیعصر نان و پنیر احسان بده ما بگیم این احسان با خونه منافات داره.اینطور نیست. دین آغوشش را به روی همه گشوده است. بی جهت دایره ها را تنگ تر نکینم.