تلگرام
کانال تبریزبیدار در تلگرام
دنبال کنید
سرویس : فرهنگی و اجتماعی , چهارشنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۷ ۱۱:۱۱:۴۷ شناسه خبر : ۱۰۷۲۵۰۵

خالق قصه های مجید در تبریز؛

هوشنگ مرادی کرمانی: سینما وامدار و مدیون ادبیات است/ جوانان، مانند شمش های طلایی هستند که باید صیقل داده شوند

مرادی کرمانی گفت: بسیاری از موقعیت های که در داستان وجود دارد در فیلم موجود نمی باشد. سینما به معنای واقع یعنی حرف زدن به زبان تصویر. به طور یقین می توان گفت که سینما مدیون و وامدار ادبیات است.

به گزارش تبریزبیدار، نخستین جلسه کنگره بین المللی سه نسل با ادبیات معاصر، با حضور چهره های برتر داستان نویسی در بنیاد علمی شهریار تبریز برگزار شد.

هوشنگ مرادی کرمانی، نویسنده و داستان نویس پر افتخار کشور، میهمان ویژه این مراسم بود. وی در این  جلسه که با حضور نویسندگان استانی و جوان تبریزی برگزار شد به بیان دیدگاه های خود درباره ارتباط داستان نویسی و سینما و ساده سازی و اقتباس در سینما، پرداخت.

سینما وامدار ادبیات است

هوشنگ مرادی کرمانی گفت: تصویر  قبل از نوشتن به وجود آمد، از ابتدای خلقت، اول تصویر بود که بین  موجودات ارتباط برقرار کرد وگفتار و زبان نوشتار، بعد پدید آمد،  اولین پویانمایی جهان جام زرینی است  که در شهر سوخته سیستان کشف شد که با چرخاندن جام حیوان به حرکت در می آید.

وی  افزود:  بسیاری از موقعیت های که در داستان وجود دارد در فیلم موجود نمی باشد. سینما به معنای واقع یعنی حرف زدن به زبان تصویر، زیرا  تاثیر تصویر سازی در ذهن مخاطب به مراتب ماندگار تر از کتاب  و داستان نویسی است. به طور یقین می توان گفت که سینما مدیون و وامدار ادبیات است.

وی اضافه کرد: البته  گستردگی داستان از سینما بیشتر است چنانچه مخاطب در داستان دید گسترده و تصور سازی بهتری می تواند انجام دهد، برای مثال  قصه های مجیدی که در سینما ساخته شد، بسنده به یک پسر نوجوانی است که  در اصفهان زندگی می کند ولی در داستان، مخاطب می تواند  قهرمان داستان را در تصورات خود جابجا کند مثلا  یک مخاطب کرد یا آذری می تواند مجید  را در  موقعیت و شرایط اقلیمی  خود تصویر سازی کند.

درخت بالای کوه تقویم زندگی من است

عضو شورای اقتباس سینما و بنیاد فارابی، تصریح کرد:  محدودیت های تکنیکی و مادی در سینمای ایران بسیار زیاد است. جوان ایرانی که در دانشگاه ها مهارت های فیلم سازی را آموخته ولی در عمل با مشکلات عدیده ای روبه می شود، امکانات سخت افزاری  و فناوری های روز دنیا، در اختیار فیلم سازان ایرانی قرار ندارد. جوانان ایرانی مانند شمش های طلایی هستند که باید توسط اساتید مجرب صیقل داده شوند تا به صورت یک جواهر زیبا به وجود آیند.

وی با اشاره به لزوم قدرت ذهنی در داستان نویسی، خاطر نشان کرد: ذهن نویسنده باید محدود به موضوعات خاصی نباشد و چنان بست و گستردگی داشته باشد که بتواند در هر موضوعی  قلم  بچرخاند. به طور مثال من در حدود 40 سال است که به کوه می روم در بالای کوه درختی وجود دارد که آن درخت تقویم زندگی من است من از تغییرات درخت متوجه گردش فصل ها می شوم.

وی با بیان اینکه داستان های کوتاه، مهملی مناسب برای فیلم سازی است، تصریح کرد:  سینما گران جوان به سراغ داستان های کوتاه کشیده می شوند و اینگونه داستان های کوتاه را شروع خوبی برای ورود به عرصه سینما گری می دانند که البته   بهترین کار هم اینگونه است،  داستان  چهار راه  یکی از این داستان های کوتاه است که  تنها 6 صفحه  است ولی اگر به صورت فیلم ساخته شود، انقلابی در دنیای فیلمسازی کودکان به وجود می آورد و تاثیر فراوانی خواهد داشت.

سینما زودتر از ادبیات کهنه می شود

وی با اشاره به ماندگاری داستان و کتاب، گفت:  سینما چون تصویر است  زودتر از ادبیات کهنه می شود، ولی ادبیات ماندگارتر است، داستان هایی مانند بی نوایان  هنوز که هنوز است خوانده می شود ولی اگر فیلمی  درباره آن موضوع ساخته شده است، بعد از گذشت چند مدت، از یاد ها خواهد رفت. از خود ویکتورهوگو پرسیدند بی نوایان تا چه زمانی خوانده می شود که جواب جالبی داد و گفت: تا زمانیکه بی نوا در جهان وجود داشته باشد بی نوایان هم خواهنده می شود،  مخاطب در داستان، بهتر ارتباط برقرار می کند.

خالق قصه های مجید اظهار داشت:  کتاب قصه های مجید که در سال 53 نوشته شد،  به چندین زبان در دنیا  ترجمه شده است و بیش از 31 بار نیز در داخل کشور تجدید چاپ شده است. ولی متاسفانه قانون کپی رایت و حفظ حقوق معنوی در ادبیات و داستان نویسی هم رعایت نمی شود