تبریزبیدار
چهارشنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۰ ۱۷:۴۶:۰۲ شناسه خبر : ۱۰۸۲۴۰۷

قربانی قربانگاه منا؛

رکن رکین جوانان تبریز

حمید شیرازی بمناسبت سالروز شهادت شهید تبریزی فاجعه منا در یادداشتی نوشت: باید اذعان کرد که تبریز رکن رکینی از جوانانش را از دست داد.

سرویس فرهنگی تبریز بیدار ؛ حمید شیرازی/ محمدرضا جلالی یا بهتر بگویم حاج رضای هیئتی ها و بچه بسیجی های تبریز با اینکه چندین سال از شهاد تش می گذرد با خاطراتی که ساخته همچنان یادش زنده است.

سابقه قریب به ۱۵ سال رفاقت با او باعث شد تا نزدیکتر با سجایای اخلاقی و منش انقلابیش آشنا شوم. دلیل ماندگاری نام حاج رضا، همین منش و روشش بود.

حاج رضا در هیئت و دستگاه اباعبدالله(ع) و مجلس شهد ا، متواضع و افتاده بود. یک تنه هم مداح بود هم میان دار، پشتیبان و تدارکاتچی هیئت بود. یادم هست خودش می گفت تنها جایی که خجالت نمی کشد دست کمک دراز کند برای هیئت هست و مراسم عزای اباعبدالله(ع).

همان حاج رضای افتاده و فروتن در هیئت مقابل زورگویان و زرمداران قرص و قائم و خلل ناپذیر بود و عزت نفس داشت. حاج رضا برای دوستانش برادری مهربان بود، با دردشان دردمند بود و به شادیشان خوشحال.

حاج رضا اولویتش رضای خدا و مردم و اسلام و انقلاب بود و در این راه روی جانش هم قمار می کرد این را در ماجرای کوی دانشگاه۷۸، غائله ۸۵ و فتنه ۸۸ اثبات کرد. حاج رضا میدان دار قهاری بود و در میدان های سخت وقتی زانوان خیلی ها سست می شد حاج رضا چون کوه استوار بود و همانند انبار باروت آماده انفجار.

پیشگام خطر بود، جز اولین نفراتی بود که در شروع فتنه داعش عازم شامات شد. حاج رضا سر نترسی داشت و در سفر اول دوران نوجوانیش به سرزمین وحی و زمانی که کنار بقیع با شرطه ها درگیر شد، نفرت از آل سعود در دلش ماند.

حاج رضا زمین گیر زمان نبود، روزی که تدارکات آخرین سفر حجش را می چید، سودای دیگری در دل داشت. شاید فکرش در حج و مکه و مدینه اما دلش هزار کیومتر آن طرف تر و در صنعا سیر می کرد. آخرین دیالوگ هایی که بینمان رد و بدل شد در مورد وضعیت جبهه مقاومت بود. آتش جنگ یمن تازه قر گرفته بود و حاج رضا گفت آماده شویم که وقت نبرد و پیروزی نهایی نزدیک است. درهای جهاد و شهادت باز شده و باید فکری به حالمان کنیم. با اینکه در ظاهر صحبت هایش را به شوخی گرفتم و گفتم شما نوحه خوان ها چون وقت جنگ می شود پشت جبهه ما را شیر می کنید و جلو می فرستید اما می دانستم که حاج رضا کسی نیست که یکجا بماند.

حاج رضا با عشق شهادت و نفرت از اسرائیل و آمریکا و آل سعود در دل، به قربانگاه منا رفت. حاج رضا رفت اما با گذشت سال ها همچنان مانده، شاید پویاتر، شاید شناخته شده تر از گذشته، ولی باید اذعان کرد که تبریز رکن رکینی از جوانانش را از دست داد.

انتهای پیام/