تبریزبیدار
سه شنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۰ ۲۱:۵۰:۱۱ شناسه خبر : ۱۰۸۲۷۳۱

یادداشت تبریزبیدار؛

فصل انتصابات؛ خزان معیارها

التهاب بوجود آمده نسبت به گزینه‌های استانداری آذربایجان‌شرقی برآمده از فضای حداقلیِ است که اشاره شد. به عبارتی بهتر سوراخ دعا معمولا گم می‌شود.

یادداشت تبریز بیدار : کاوه صدق روحی/  ایام انتصابات که فرامی‌رسد، نبض روانی جامعه به‌دست کُلُنی‌های سیاسی می‌افتد و چشم برهم زدنی، گردوخاک رایزنی‌ها و تائیدها و تخریب‌ها شکل می‌گیرد. در روزهای ابتدایی اسامی چند گزینه سرخط خبرها را قبضه می‌کنند، سپس گزینه‌سازی به روال عادی گروه‌های کوچک و بزرگ تبدیل می‌شود.

این وضعیت کافی است تا ذهنِ تصمیم‌گیران با یک آشفتگی مواجه شده و فرآیند انتخاب با فرسایش و اختلال همراه گردد. زمان که سپری شد، متولیان ناچارند یک گزینه را ولو حداقلی انتصاب نمایند.

لذا تکیه بر اسامی راه تصمیم‌سازی و نهایتا انتخاب صحیح را مسدود می‌نماید. دانش سیاسی حکم می‌کند تا اقناع‌سازیِ دولتمردان بر مبنای مسائل و زیست‌بوم دستگاه مربوطه انجام پذیرد؛ آنگاه نشانه‌هایِ "گزینه مطلوب" از دلِ شاخص‌ها و شرایط موجود بیرون خواهد زد.

التهاب بوجود آمده نسبت به گزینه‌های استانداری آذربایجان‌شرقی برآمده از فضای حداقلیِ است که اشاره شد. به عبارتی بهتر سوراخ دعا معمولا گم می‌شود.

و اما بعد؛

آذربایجان‌شرقی دارای زیست‌بوم خاصی است. اجماع‌پذیری در این استان به ندرت حاصل می‌شود. با چالش‌های امنیتی، بین‌المللی و اقتصادی روبروست. افق و الگوی حکم‌رانی برای این استان ترسیم نشده و توفیقات قبلی مبتنی بر ظرفیت‌های فردی حاصل شده است.

مدیران سابق معمولا نگاه راهبردی به مسائل نداشتند و در سطح اقدامات تاکتیکی به‌سر می‌بردند؛ از تجربه مدیریت ملی و اجرایی بهره‌مند نبودند و شناخت از لایه‌های اجتماعی آذربایجان برای آنها اولویت‌ دست‌چندم محسوب می‌شد. همچنین تقیّد به آمایش سرزمینی، ساماندهی منابع انسانی و نیازهای آتی استان چندان به‌چشم نمی‌خورد.

اگر دولتمردان برای مدیریت‌های میانی، گزینه‌های قدرتمند و توانمندی با طراز مدیریت‌ ارشد انتخاب کنند، بسیاری از مسائل بدون رجوع به دستگاه‌های بالادستی قابل حل می‌باشد

پی‌نوشت:

اکنون چه کسی مدنظر ماست؟ ببینید کدامیک روی چندهزار میلیارد می‌بیند و امانتداری می‌کند، آینده‌نگر و آینده‌پژوه است، آذربایجان را حِصن حصین ایران نگه می‌دارد، خار چشم مفسدین است، "ثروت و تولید" را به‌یکدیگر پیوند می‌زند، نسبت به آذربایجان شناخت کافی و وافی دارد، از قدرت اجماع‌سازی لشگری و کشوری بهره‌ می‌برد و ابتکار عمل را در بحران قفقاز به‌دست می‌گیرد، همان بهتر است..

انتهای پیام/