تبریزبیدار
شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰ ۱۰:۴۵:۱۱ شناسه خبر : ۱۰۸۲۹۰۵

سرویس شهری تبریزبیدار؛

ناله سوزناک مقبره الشعرا از بهره وری داهیانه

درچند دهه اخیر در پاسخ به سوالات میهمانان داخلی و خارجی از کجائی قبور شعرا سیلی محکمی دال بر بی کفایتی غاصبان مسئولیت طوری به صورتم می خورد که زبانم در جواب لال می شود.

یادداشت تبریز بیدار : جواد نیکبخت/ "تبریز" این کهن دیار جهانشهر که در قامت آثار و بناهای خود همواره تاریخ اسلام و تمدن شرق را به دوش می کشید. سالهاست فریاد ضجه آور آثار و بناهای تاریخی اش که در جدال یکصد ساله با اجحاف مسئولین ذیربط و بی ربط جان می ساییدند گوش فرزندان دلبسته اش را تا عمق دل می خراشید فرزندانی که با این آثار زندگی کرده ند و با تک تک آثار خاطره دارند.

«مقبره العرفا، مرقد منسوب به شمس تبریزی، ارک، کاخ های سلطنتی جنوب میدان ساعت، شازدا باغی، مجموعه شام غازان، شمس العماره، دبیرستان طالقانی، مجموعه ربع رشیدی، سالن شیر و خورشید، کتابخانه ملی، میدان تاریخی صاحب الامر و ....»که هر سال و هر دهه تعداد این بناها اندک و اندک گردیده و دیگر به تعداد انگشت شماری رسیده است که آن هم در ردای جدید دیوارهای به هم فشرده بتنی تبریز طوری گم شده اند که انگار این شهر اصلا دارای هویت تاریخی نبوده است.

این چند بنای تاریخی نیز در هیاهوی خیابان های تنگ یکصد ساله و سازه های بتنی فراموش شده و دیگر آخرین ناله های حزین شان نیز به گوش نمی رسد.

در بازدید اخیری که از مقبره الشعرا داشتم ناله بغض آلود آن را شنیدم که زمزمه می کرد «از طلا گشتن پشیمان گشته ایم / مرحمت فرموده ما را مس کنید»

این بنا یادبود 420 و به روایتی دیگر 600 شاعر مدفون است بدون اینکه نشانی از مقبره ای، هیکلی و یا سنگ بنائی از این همه شاعر بجای گذاشته باشند.

در سال 83 ترمیم بنا بصورت جزئی شروع و در سال 1387 تحت عنوان بازسازی تخریب اساسی آن آغاز شد که متاسفانه هنوز بعد گذر سال ها نه تنها تمام نشده بلکه بنا را بصورت کامل از شرایط استفاده خارج کرده اند.

حفاظت و نگهداری علمی و عرفی مرسوم هر بنای تاریخی در دنیا چند نکته اصولی را می طلبد: 

1) حفظ بعد معنائی و محتوائی اثر 

2)حفظ عظمت و ابهت و چشم انداز بنا چنانچه در شهرهایی مانند اصفهان به خاطر میدان شاه عباس( نقش جهان) و بناهای مربوط، کیلومترها اجازه ساخت سازه ای که عظمت آنها را تحت شعاع قرار بدهد حتی به قیمت تخریب موارد استثنائی مورد تخلف نمی دهند.

3) حفظ ظاهر از لحاظ ابعاد و شکل و چشم نوازی

که درمورد آثار آذربایجان خصوصا مقبره الشعرا خواسته و ناخواسته کاملا برعکس عمل می شود.

عکس سنگ مرقد تخریب شده شهید ثقه الاسلام در همین چند سال اخیر در خاکبرداری از ده ها متر پایین تر تیری در دلمان بود، آن هم در زمانی که دیگر استان ها برای یک فوتبالیست زیارتگاه درست می کنند و در شیراز  محوطه ای توریستی بنام چهل تن ایجاد می کنند.

در چند دهه اخیر  در پاسخ به سوالات میهمانان داخلی و خارجی از کجائی قبور شعرا سیلی محکمی دال بر بی کفایتی غاصبان مسئولیت طوری به صورتم می خورد که زبانم در جواب لال می شود.

در سال های اخیر مسئولین به بهانه افزایش محوطه و اتصال مقبره الشعرا و موزه قاجار خیابان کشی کردند و سپس با تراکم فروشی ساختمان هایی که از خود بنا بزرگتر و بلندتر است؛ سودجوئی کردند که بنای مقبره الشعرا کنار آنها گم شد و با توجه به خیابان کشی، دیگر شهروندان ساکن کنار خیابان نیز به انحای مختلف اقدام به بلند مرتبه سازی در محوطه خواهند کرد، چنانچه همین الان نیز چند مورد در حال ساخت می باشد.

در مورد حفظ ظاهر از لحاظ ابعاد و شکل و چشم نوازی نیز کوتاه نیامدند و در استفاده حداکثری از متر به متر تبریز شروع به تخریب و خاکبرداری کرده و مراکز تجاری فرهنگی آن هم دیوار به دیوار بنای مقبره الشعرا کردند، سوزناک تر آنکه برای بهره وری داهیانه حداکثری نه تنها روی سطح بلکه زیر زمین و فضای بالای زمین را نیز مورد استفاده قرار دادند و پله های اصلی بنا را از بین بردند.

در جواب ناله های مقبره الشعرا می گویم دیگر از تو گذشت؛ بعید می دانم تو را مس کنند اما امیدوارم شاهد اتمام طلا گشتن بدلی ات و بازسازی کذائی باشیم.

با حضور امام جمعه فرهیخته و آشنا به تبریز و استاندار و شهردار جهادی امید واثق دارم دیگر شاهد تکرار چنین سرنوشتی برای اندک بقایای مانده از تبار تو نباشیم.

انتهای پیام/

نظرات

پرویز آژیده
IR

مطلب ارزشمند ودر خور توجه است.موضوعاتی از این قبیل علاوه بر ضرورت دستگاه های ذیربط می تواند در دستور جلسه شورای فرهنگ عمومی استان نیز قرار گیرد