یادداشت تبریزبیدار؛

سوگی بر آبروی رفته!

آری اینچنین است که اعتماد مردمی به عنوان بزرگترین سرمایه ی هر مکتب و حکومت و دین به تاراج می رود و آب از آب تکان نمی خورد!

یادداشت تبریز بیدار : سجاد حسین زاده/ بلی خبر اینگونه پیچید که یک روحانی در تبریز رئیس دانشکده ی پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شده است، شگفتی خبر آنقدری بود که شبکه های اجتماعی سطح ایران را درنوردید و به دست معاندان هم رسید و یک ندانم کاری شد مایه وهن روحانیت+ جمهوری اسلامی و دین و الخ.

واکنش ها که شروع شد انتصاب شده تصمیم به استعفا گرفت و انتصاب کننده با کلی دلیل بدون وجاهت و ناراحتی، استعفا را قبول کرد اما این وسط دین ماند و جمهوری اسلامی و آبرویی که رفته بود!

کمتر کسی خبر استعفای روحانی انتصاب شده را خواهد دید و خبر اول اما در ذهن ها ثبت شد که در دولت جدید آنقدر هرکی به هرکی شده که یک روحانی را رییس دانشکده تخصصی می گذارند، البته وزیر بهداشت گرچه دیر اما داستان را فهمید و با یک نامه کلی علیه چنین انتصابی موضع گرفت اما این نامه هم دردی از آبروی رفته دوا نخواهد کرد.

اگر شخصی تاوان کرده خود را ندهد در عمل تشویق شده و حال رئیس دانشگاه علوم پزشکی تبریز علی رغم ضربه اساسی به اعتماد مردم به دین و نهاد روحانیت با دو خط نامه پر رو مابانه ی قبول استعفا ادامه کار خواهد داد.

آری اینگونه است که عدالتِ برخوردی برای سطوح پایین فوری و قطعی است اما برای بالایی ها نه، اگر یک روحانی جوانِ بدون مسئولیت، کمترین کار خلاف شان روحانیت انجام دهد با او برخورد می شود و این هم صحیح است اما زمانی که یک روحانی معروف با فعل خود موجب وهن دین می شود، طلبکارانه استعفا می دهد و باز میگردد به شان و مقام سابق خود.

آری اینچنین است که اعتماد مردمی به عنوان بزرگترین سرمایه ی هر مکتب و حکومت و دین به تاراج می رود و آب از آب تکان نمی خورد!

آری وظیفه ما نوشتن و داد زدن است و وظیفه مخاطبان این داد و فریاد فعلی دیگر.

انتهای پیام/

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.