یادداشت تبریزبیدار؛

حجاب برایمان گران تمام می‌شود

با خودم فکر می کنم حالا از این‌که این همه لباس‌های مغایر با فرهنگ ایرانی اسلامی در مغازه ها پر است گذشتیم، با این حجابی که برای ما گران تمام می‌شود چه کنیم؟

یادداشت تبریزبیدار: سیده صفورا موسویلر/ چند وقتی بود سری به بازار نزده بودنم. برای خرید چند مورد لباس باید به بازار می رفتم، بعد از سبک سنگینی در ذهنم سنگ فرش تربیت را برای خرید انتخاب می‌کنم که همه نوع جنسی آنجا پیدا می‌شود.

به چند مانتو فروشی سر می زنم اولین موضوعی که کلافه ام کرده این بود که مانتویی طبق سلیقه ام پیدا نمی کنم که هم پارچه مناسب و هم مدلی مناسب برای استفاده در اداره باشد. مانتوهایی که اکثرا باب میلم نبود تازه اگر هم پیدا می کردم پایین‌ترین جنس ۴۰۰هزار بالاترین جنس یک و نیم میلیون برایم در می آمد.

داخل پرانتز این را هم بگویم در برخی مغازه ها البته مانتوهای ارزانی بودند که جلو باز یا بدن نما یا خیلی کوتاه بودند که اگر برای حجاب بخواهی بپوشی به دردت نمی‌خورد.

کلافه که شدم از خیر مانتو گذشتم.

حالا نوبت چادر بود؛ نیازم یک چادر معمولی برای اداره بود.

چند جا سر می زنم. رنگ و رو رفته ترین و بی کیفیت ترین چادر مشکی را بالای ۶۰۰ هزار تومن قیمت زده اند که به یک آب کشیدن بند است و باید دور بیندازید.

اما اگر می خواستم چادری معمولی تهیه کنم یک و نیم میلیون باید خرج می کردم. حالا جنس با کیفیت تر تا ۵ میلیون تومان قیمتش بود.

اوضاع ذهنم از وضع موجود درگیر است اما به ناچار از یک فروشگاه چادری انتخاب و یک میلیون تومان خرج می کنم.

چند وقتی هم هست که مقنعه و روسری نخریده ام.

برای خرید وارد یک روسری فروشی می شوم. مقنعه می پرسم و جنسی می‌آورند و می‌گویند این بهترین مقنعه است ۳۰۰ هزار تومان. فکر می کنم اشتباه شنیدم دوباره می پرسم چند؟ فروشنده باز تکرار می کند ۳۰۰

روسری و شال‌ها را وارسی می کنم و هر از گاهی قیمت می پرسم ۵۰۰،۴۰۰،۲۰۰ قیمت هایی است که می‌دهند البته ارزانترینش ۱۵۰ است که به نظرم یک بار مصرف هستند.

بالاجبار تنها یک مقنعه می خرم و خداحافظی می کنم.

همینطور بی هدف در بازار راه می روم. دارم به مباحث هیجانی این روزها فکر می کنم؛ گشت ارشاد، ممنوعیت بی‌حجابی و از این حرف ها…

با خودم فکر می کنم حالا از این‌که این همه لباس‌های مغایر با فرهنگ ایرانی اسلامی در مغازه ها پر است گذشتیم، با این حجابی که برای ما گران تمام می‌شود چه کنیم؟

راستش به این فکر می کنم چرا باید در کشوری که در برهه ای از تاریخش هستیم که چالش ها و کمپین‌های حمایت یا نفی حجاب راه افتاده کسی به فکر حمایت از آنهایی که حجاب دارند، نیست؟

حساب کرده اید حجاب برای افراد محجبه چند آب می خورد؟

متولیان فرهنگی یا آنها که پای میز مذاکرات فرهنگی می‌نشینند چه برنامه ای برای تشویق محجبه ها دارند؟ چه ایده ای برای حفظ آنها که هنوز روسری هایشان برسرشان است نه بالای چوب‌ها دارند؟ مگر نه این است که در کشوری که نام اسلام را یدک می‌کشد باید چادر با ارزانترین قیمت به دست زنانش برسد؟

آقایان مسول به نظرتان در چنین شرایط اقتصادی و معیشتی مردم چندرغاز درآمدشان را صرف معیشت می‌کنند یا ملزومات حجابی که هزینه ای هنگفت دارد؟
هیچ توجه کرده اید اکثر ارزانسراها پر شده از لباس هایی که فقط اسم مانتو و شلوار را یدک می‌کشند و در تضاد با فرهنگ اسلامی هستند؟ لباس هایی تنگ و کوتاه و البته بی کیفیت که با ارزانترین قیمت در دسترس مردم هستند و به راحتی و در آرامش کامل ذائقه ها را تغییر داده اند.

انتهای پیام/

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.