چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ ۰۹:۱۸:۱۰ شناسه :۱۰۸۲۰۲۷

بهار قرآن با حاملان کلام وحی / گفتگوی صمیمی تبریزبیدار با امیررضا قیامی:

کج شدن مسیر زندگی از زمین فوتبال به کرسی تلاوت / تلاش برای شکستن طلسم ۱۸ ساله قرآنی در تبریز

امیررضا قیامی حافظ کل قرآن کریم می گوید: دوست دارم طلسم ۱۸ ساله را در استان بشکنم و در مسابقات بین المللی حفظ نفر اول شوم.

سرویس قرآنی تبریز بیدار همزمان با ماه مبارک رمضان و بهار قرآن، امیررضا قیامی میهمان بخش «حاملان وحی» این هفته تبریزبیدار بود.

حافظ جوان کل قرآن کریم که متولد 1377 در تبریز بوده و علاوه بر دانشجوی مهندس عمران، در موسسات مختلف قرآنی و در مساجد، حفظ قران را به صورت تخصصی تدریس می کند.

به گفته خود در موسسه قرآن و عترت «نور» زیر نظر استاد زارعان شروع شروع به حفظ قرآن کرده و در اولین روز سال 91 حفظ را به اتمام رساند. او چندین مقام در مسابقات کشوری و دانشجویی نیز کسب کرده است.

مشروح گفتگوی تبریزبیدار با این چهره قرآنی به شرح ذیل است: 


تاثیر پدر مداح در تربیت قرآنی

تبریزبیدار: چطور شد که به حفظ کلام وحی روی آوردید؟

قیامی: در سن 5_4 سالگی به دار القرآن «ائمه اطهار» می رفتم و جزء 30 را به همراه بعضی سوره های کوچک دیگر حفظ کرده بودم و از آن زمان این زمینه در من ایجاد شد. پدر من مداح است. در کنار پدرم به کار مداحی مشغول شدم. از 6 سالگی تا 10 سالگی در کنار پدر مداحی می کردم و از 10 سالگی هم که به صورت تخصصی کار حفظ را شروع کردم. بعد از اینکه در سال 91 حفظ قرآن را به اتمام رساندم، کم کم به عرصه مسابقات قرآنی وارد شدم. در مسابقات مختلفی از جمله مسابقات سپاه، اوقاف، بسیج دانش آموزی و ... شرکت کرده ام و به لطف و عنایت خدا در اکثر آن ها هم مقام کسب کرده ام.

بالاخره من در یک خانواده مذهبی متولد شده بودم و پدرم هم مداح بود و بالطبع بزرگ شدن من در این فضا بر علاقه ام به حفظ قرآن بی تاثیر نبود. از بچگی یک ضبط کوچک داشتم که نوار کاست های قرآنی را با آن گوش می دادم. بعضی مواقع به پدرم می گفتم که کاست صوتی قرائت استاد عبدالباسط را برایم تهیه کند و من به آن گوش دهم. حتی بعضی مواقع هنگام خوردن صبحانه هم به نوار گوش می دادم. ولی اصلی ترین عاملی که باعث شد به سمت حفظ قرآن سوق پیدا کنم، عنایت امام حسین(ع) و حضرت رقیه(س) بود. اولین بار که با پدرم به مداحی رفته بودم، روز شهادت حضرت رقیه(س) بود و هیئت حال و هوای عجیبی داشت. از آن موقع عاشق روضه حضرت رقیه(س) بودم. 

Image title

کج شدن مسیر زندگی از زمین فوتبال به کرسی تلاوت / پرورش ذهن با حفظ قرآن

تبریزبیدار: قرآن چه تاثیری در زندگی شما داشته است؟

قیامی: فارغ از تاثیر معنوی، قرآن حتی تاثیر دنیوی هم چه در زندگی و چه در درس می گذارد. بالطبع کسی که با حفظ کردن قرآن ذهن خود را به چالش کشیده، توانایی حفظ دروس دیگر و موفق شدن در آن ها را نیز دارد. حتی این اتفاق در خود دوره حفظ هم می افتد؛ یعنی کسی که می خواهد قرآن را حفظ کند، در اوایل، شاید برای حفظ یک صفحه، 1ساعت و نیم وقت بگذارد ولی در اواخر حفظ، برای حفظ یک صفحه، یک ربع وقت می گذارد و این نشان می دهد که ذهن او چقدر آماده تر شده است. تاثیر حفظ قرآن در زندگی من این بود که همیشه چه من بخواهم و چه نخواهم، مرا در یک چارچوب نگه داشته است و اگر زمانی هم ناخواسته می خواستم راهم را کج بروم، قرآن جلودارم شده است.

الان که کمی بزرگتر شده ام و توانایی تشخیص خوب و بد را دارم، وقتی به گذشته نگاه می کنم، می بینم که قرآن خیلی جاها جلو دارم بوده و مرا از مسیرم منحرف نکرده است. مثلا چند سال پیش وقتی که هنوز تازه حفظ را شروع کرده بودم، تست فوتبال هم داده بودم و می خواستم فوتبالیست بشوم. استعداد فوتبالیست شدن هم داشتم. ولی یک ویژگی که داشتم این بود که در هر مسئله ای تابع استادم بودم. در این مسئله هم با استادم مشورت کردم و به ایشان گفتم که می خواهم سراغ این کار بروم و ایشان هم گفتند نرو. از آنجایی که تابع حرف استاد بودم، دیگر سراغ این کار نرفتم ولی خیلی ناراحت شدم و این حرف به من برخورد و به خاطر همین قضیه حدود 4 سال فوتبال را کنار گذاشتم. ولی الان که نگاه می کنم، می بینم که واقعا کار درستی کردم که به سمت فوتبال نرفتم و قرآن هم در این راه کمکم کرد.

 

تبریزبیدار: آیه ای از قرآن که همیشه در ذهنتان دارید و از آن هم زیاد استفاده می کنید کدام آیه است؟

قیامی: از آیه 87 سوره شعراء تا چند آیه بعدش همیشه در ذهن و خاطرم است و آنها را مرور می کنم.  این آیه ها صفات پروردگار را توصیف می کند ( کسی که می آفریند سپس هدایت می کند، وقتی بیمار می شویم ما را شفا می دهد و ...) در آخرهم یک دعایی دارد که می گوید:«خداوندا به من حکمتی عنایت کن و ما را با صالحان محشور کن». این آیه اکثرا در ذهن من هست و دائما آن را مرور می کنم.


عدم اتحاد جامعه قرآنی، رقابت منفی ایجاد می کند

تبریزبیدار: به نظر شما بزرگترین مشکل جامعه قرآنی در حال حاضر چیست؟

قیامی:  نزدیک به ده سال است که در مسابقات مختلف و در شهرهای مختلف حضور داشته ام و از نزدیک فعالیت استان های دیگر در زمینه های قرآنی را هم دیده ام. اصلی ترین مساله عدم اتحاد جامعه قرآنی است که حتی چندین بار با بزرگان هم در این زمینه بحث کرده ام و آن ها نتوانسته اند در مقابل حرفم چیزی بگویند. عقیده من این است که به جای اینکه مهد قرآن ها و موسسات قرآنی مختلف داشته باشیم، باید همگی در اداره ای به نام اداره امور قرآنی جمع شوند و تبدیل به یک شعبه بشوند و در هر محله ای هم که قرار است محفل قرآنی باشد، همه بدانند که این کلاس درس، شعبه ای از همان اداره امور قرآنی است و تماما همه در آنجا عضو باشند.

الان به علت تعدد موسسات قرآنی، به نوعی حس رقابت منفی در آن ها ایجاد شده که نسبت به عملکردهای یکدیگر موضع می گیرند. این برای افراد قرآنی خیلی بد است. الان از سال 82 به بعد، 18 سال است که در مسابقات اوقاف ( که برترین مسابقه در سطح دنیا است) از استان ما نفر اول به جز آقای زارعان کس دیگری قبول نمی شود. ولی مثلا در شهر مشهد هرسال 5 نفر به مسابقات کشوری و نهایی راه می یابند. ما هنوز تازه پا به این عرصه گذاشته ایم و این بزرگان ما هستند که باید سعه صدری نشان بدهند و در این زمینه دست به کار شوند.


از مسئولین تا خانواده ها در عدم تحقق مطالبه رهبری مقصرند / سوتی در آمارسازی: تعداد حافظ بیشتر از جمعیت شهر!

تبریزبیدار: مطالبه رهبر انقلاب تربیت 20 میلیون حافظ قرآن است، به نظر شما سهم استان ما در تحقق این مطالبه چقدر است؟ 

قیامی: خیلی کم. در این رابطه هم خانواده و مسئولین مکمل یکدیگر هستند و هر دو در عدم تحقق یافتن این هدف مقصرند ولی بنده بیشتر مسئولین را در این قضیه مقصر می دانم تا خانواده ها! تا جایی که یادم می آید، وقتی حضرت آقا چند سال پیش این حرف را زدند و این مطالبه را کردند، من دانش آموز بودم. کاملا یادم هست که آموزش و پرورش، مدرسه ها، اوقاف و کلا همه قشرها و صنف ها شروع به فعالیت کردند اما فعالیت هایشان بی ثمر بود و من هیچ برآوردی از فعالیت های آن ها ندیدم. حتی یادم است در یکی از شهرستان ها تعداد حافظ های آن ها بیشتر از تعداد جمعیت آن شهرستان لیست شده بود! یعنی کاملا مشخص بود که فقط می خواسته اند قضیه را یک جوری فیصله بدهند.


خجالت آور است که از اساتید بین المللی حفظ بهره نمی گیریم

ما الان دو استاد بین المللی حفظ داریم و یک استاد هم در رشته قرائت داریم. هرچه شاگردان موفق و رتبه های برتر در مسابقات داشته ایم هم شاگردان این استادها بوده اند. خیلی خجالت آور است که ما از این اساتید هیچ استفاده ای نمی کنیم؛ یعنی تا این حد که اگر آقای زارعان در تهران می بودند حداقل هفته ای دو سه بار در تلویزیون در برنامه زنده مصاحبه داشتند؛ همانطور که افرادی که سطحشان چند سطح از این اساتید پایین تر هستند، در استان های دیگر در برنامه های تلویزیونی مصاحبه دارند. ولی ما از آن ها استفاده نمی کنیم. این ها نعمت ما هستند. در استان ما اصلا به اینها توجه نمی شود و در بعضی مواقع هم نه تنها از آن ها استفاده نمی کنیم، بلکه کاری هم می کنیم که کلا از ما دلگیر شوند! من خودم شاهد هستم که چندیدن بار از تهران برای آقای زارعان درخواست دادند ولی ایشان قبول نکردند.

 عدم استفاده از ظرفیت ها، بیشتر از کمبود بودجه است


مشکل ما عدم استفاده از ظرفیت هایمان است. مشکل کمبود بودجه های قرآنی هم مهم است ولی نمی شود گفت که اگر بودجه نباشد دیگر نمی توانیم در این زمینه کار کنیم. حرف من این است که ما باید بودجه را خودمان تولید کنیم؛ اگر خودمان به شخصه کلاس های مختلفی بگذاریم و هر آنچه را که می دانیم بی چشم داشت به دیگران آموزش دهیم اصلا به بودجه هم احتیاج نخواهیم داشت. استان های دیگر هم به اندازه ما بودجه می گیرند ولی ما می توانیم تفاوت را در عملکردهایمان ببینیم. مگر اصلا بودجه قرآنی کشور چقدر است که آن را هم بین چندین استان تقسیم کنیم؟ مسلما بودجه کم خواهد شد. ما فقط مشکل بودجه نداریم؛ ما متاسفانه برنامه ای نداریم و بدون فکر کار انجام می دهیم.


Image title

تلاش برای شکستن طلسم 18 ساله قرآنی در تبریز

تبریزبیدار: از کدام قاریان بیشتر تقلید می کردید و بزرگترین آرزویی که دارید چیست؟

قیامی: من از بین مرتّلان (حافظ  قرآن هایی که ترتیل می خوانند) از جمله استاد ذارعان تقلید کرده ام و در یک مقطع زمانی، هرجا هم که قرآن می خواندم می فهمیدند که شاگرد استاد زارعان هستم چون سبک خواندنم دقیقا مثل ایشان بود. از اساتید غیر ایرانی هم از استاد منشاوی، استاد حصری، استاد العفاسی تقلید نموده ام. در زمینه قرائت هم به کلاس خاصی نرفته ام و خودم در خانه چون قرائت دوست دارم، همینطوری به نوار های قرائت گوش می دهم و در بین این اساتید هم صوت استاد غلوش، استاد مصطفی اسماعیل و ... هم را بسیار دوست دارم.

آرزوی قرآنی را هم می شود از دو منظر گفت: یکی برای شخص خودم و دیگری برای عموم مردم و جامعه قرآنی؛ آرزویم برای خودم این است که بتوانم این طلسم 18 ساله را در استان مان بشکنم و در مسابقات بین المللی حفظ نفر اول شوم؛ چون دوست دارم با نفر اول شدنم، اسم استادم پررنگ شود و بتوانم حداقل کمی از زحمات او را جبران کنم. بعد از آن هم شروع به کار قرائت کنم. آرزوی دیگری که برای جامعه قرآنی دارم، این است که بتوانیم یک فضای جذاب فراهم بکنیم که نوجوانان و بچه ها را به آن ها جذب کنیم و به جای اینکه به راه های دیگر کشیده شوند، در مسیر قرآن باشند.


تلاوت قرآن در حد تشریفات در سین برنامه ها تنزل یافته / هیئت ها برای قرآن  کم گذاشته اند

تبریزبیدار: به نظر شما چرا الان اهمیت قرآن در هیئت ها کمرنگ شده است؟

قیامی: من بیشترین تقصیر را در هیئتی ها می بینم! چون پدر من مداح هستند من زیاد به هیئت ها می روم و آشنایی کامل دارم. در بعضی هیئت ها می بینم که فعالیت قرآنی شان واقعا فوق العاده است و استاد دعوت می کنند که در هیئت قرآن تلاوت بکند و مردم هم به این قضیه رغبت نشان می دهند ولی در بعضی هیئت ها هم فقط دورهم بودن و گریه کردن ملاک کار است و با قرآن هم کاری ندارند! من در این هیئت ها تاثیری ندیده ام.  متاسفانه الان قرآن خواندن کلا در کشور ما تبدیل به یک کار تشریفاتی شده است و در سین برنامه کمترین وقتی که اختصاص می دهند، به قرآن است. در هیئت ها آدم واقعا متاسف می شود با دیدن این صحنه ها! من چندین بار شاهد بوده ام که در هیئت ها هنگام قرائت قرآن و سخنرانی اساتید، فقط تعداد کمی از مردم حضور می یابند و فقط وقتی نوبت روضه و مداحی می شود هیئت پر می شود! اصلی ترین دلیل این مسئله هم عدم جدی گرفتن قرآن از جانب خود هیئتی هاست. الان خیلی از هیئت های ما خوب عمل نمی کنند. هیئت باید جوانان را جذب کند و پرورش دهد ولی متاسفانه الان هیئت به دست افراد مسن افتاده که میکروفون را هم به دست گرفته اند و به جوانان هم اجازه عرض اندام نمی دهند.


Image title


تبریزبیدار: سخن پایانی اگر دارید بفرمایید.

قیامی: از لحظه شهادت شهید قاسم سلیمانی  یک حسی نه تنها در من بلکه در اکثر مردم جامعه ایجاد شده است که ما شدیدا به ایام ظهور امام زمان(عج) و انقلاب جهانی نزدیک هستیم. ما افراد قرآنی که الان در این زمانه فعالیت می کنیم، نباید کاری بکنیم که باعث رنجش امام زمان مان شود. درست است که الان هم واقعا کسانی را داریم که خیلی خوب در این زمینه پیش رفته اند و صرفا به خاطر آموزش قرآن کار نمی کنند ولی در کل ما قرآنی ها باید طوری پیش برویم که اگر زمانی ما هم لیاقت حضور در هنگام ظهور را داشتیم، در محضر امام زمانمان شرمنده نشویم. چون همه افراد از ما انتظار فعالیت دارند و ما را الگوی جامعه در زمینه پیشرفت معنوی و ... می دانند.

 

گفتگو از الهه مهدوی

تنظیم: نگار رشیدی


انتهای پیام/




در همین باره بخوانید...

عاشقی:هنوز نمی دانیم متولی قرآن در کشور کیست! 

برخی شاگردانم حتی توان پرداخت شهریه ۳۰ هزار تومانی ندارند

وجود سردرگمی بین متولیان قرآنی

قاریان با کنار زدن رقابت های ناسالم، صمیمیت را به جامعه قرآنی برگردانند

در جامعه ما ارزش خواننده بیشتر از قاری قرآن شده

گلایه از مردمی دارم که به قاری قرآن کم لطف اند

جامعه قرآنی تبریز انحصاری شده! 

ادعای حسادت قاریان به یکدیگر، بچگانه است

تبریز هنوز پاسخ درستی به مطالبه رهبری نداده

ماجرای تلاوت در بیت رهبری؛ از من اصرار، از محافظان انکار