یادداشت میهمان؛ امیر احمد خطیبی
کمتر از ۱۳۰ روز تا انتخابات شورای شهر و ریاست جمهوری زمان مانده و جناحها و گروههای سیاسی و فعالان اجتماعی و شهری، فعالتر از گذشته در حال مهیای امکانات خود برای شورای شهر آتی هستند.
با کنار کشیدن رقیب جدی حسن روحانی در مهرماه امسال از گود رقابت با وی و نبود کاندیدای جدی از سوی اصولگرایان، بسیاری بر این باورند که مخالفین روحانی رقابتی سخت برای غلبه بر وی دارند و بهتر است تمرکز خود را بر انتخابات مهم شوراها جلب کنند.
آنگونه که از شواهد پیداست دو جناح سیاسی در کنار دیگر کاندیداهای مستقل «احساس تکلیف» کرده و باقدرت وارد گود رقابتهای انتخاباتی شورای شهر آتی خواهند شد. تحلیل و تبیین آرایش سیاسی نیروهای دو جناح در انتخابات شورای شهر، مجالی دیگر میطلبد، اما یکی از مهمترین اضلاع مهم، تأثیر گذار و پرنفوذ شرکتکننده در انتخابات آینده شورای شهر تبریز همین اعضای فعلی شوراست.
زخمِ قصهیِ پرغصهِ شورای شهر تبریز در کنار تراژدی سایر شوراهای شهر، پس از برخوردهای قضایی ابتدای امسال با ۴ عضو آن به همراه تعدادی از مدیران ارشد شهرداری تبریز باز شد و سبب شد تا تعاملی که در سال سوم میان اکثریتِ اقلیت و اکثریتِاکثریتشکلگرفته بود، سستتر شود!
گذشته از تعاملات پشت پرده و نزاعهایشکلگرفته در دوگانه اقلیت-اکثریت، آنچه در طی این ۳ سال به محاق تاریخ رفت، اپیدمی دوری اعضای شورای شهر از وظایف اساسی خود و پرداختن به موضوع حاشیهای بود.
این اپیدمی شایع که در میانه تعامل اکثریت و تقابل اقلیت، آنان را به زوایای حواشی و نزاعهای لفظی شورا کشانده بود، سبب انسدادی جدی در عملکرد شورا و غفلت آنان از مسائل کلانشهری شود.
اخیراًیکی از اعضای شورا در اظهارنظری جالب گفته است که «پرداختن به حواشی و جزئیات و غفلت از مسائل کلان، عامل خسران مدیریت شهری و توسعه تبریز است و شورا دچار نوعی نگاه سطحی و جزئی شده و از کلان نگری دورمانده است؛ گویا کار ما صرفاً تصویب چند لایحه هبه برای فلان شخص و فلان انجمن و اداره و …. است»
تقلیل شورای شهر به شورای هبه، نزاعهای لفظی فراوان شورانشینان و تعطیلی امر نظارت شورایی در انسداد نزاعهای جناحی، دستاوردی است که شورای چهارم شهر تبریز از خود به یادگار گذاشته است و حداقل ۸ عضو شورای فعلی که با ساک و چمدان خود از قطار شورایی پیاده خواهند شد، به راه طی شده بنگرند
همچون آن ۸ عضو یا بیشتر، سایر شورانشینان شهر تبریز این روزها باید نگاهی به گذشته خود بیندازند، به راهی که آمدهاند و راهی که خواهند رفت، آیا با این عملکرد ۳ونیم ساله، بار دیگر اعتماد مردم را بهدست خواهند آورد؟
البته این روزها انتخابات نزدیک است و شعارهای انتخاباتی گیرا و پرنفوذ، و در این میان نیز هستند برخی که پس از یکسال، از سفره پهنشده موسوم به “تعامل” کناری وانهاده شدهاند، به سخنان و اظهارنظرهای انتخاباتی روی آوردهاند.
اما پس از اتفاقات امسال و آبروریزی برای شورای شهر تبریز، شواهد گویای آنست که علیرغمتأثیرغیرقابلانکار برخی پیوندهای قومی و خانوادگی و هزینههای کلان انتخاباتی، مردم این بار نه به شعار و فریاد، بلکه به عملکرد رأی خواهند داد.
بعدالتحریر:
زمانی دکتر علی شریعتی، از زبان شاندل که بعدها مشخص شد همان خود او «علی شریعتی مزینانی»(شاندل در زبان فرانسه مخفف کلمه شمع”ش.م.ع” است) گفته بود، بزرگترین دشمن دموکراسی خود دموکراسی هستند!
