جریان اشرافیگری و بی تفاوتی ما

سرویس سیاسی تبریزبیدار؛ غلامرضا سیفی

برای برخی اتفاقات و اظهارات، برخی دیده ها و شنیده ها چاره ای جز انگشت حیرت به دندان گرفتن نمی ماند. یعنی در واکنش به آن اتفاق، از فرط تحیر لاجرم باید انگشت به دندان گزید که کجا بودیم و به کجا رسیدیم و قرار بود چه شویم و چه شده ایم!

 فرماندار جدید ورامین در مراسم معارفه خود گفته:”من اهل شیشلیک و کباب هستم و شفاف هم می گویم که با نان و پنیر نمی توانم کار کنم، از ماشین خوب سوار شدن هم ترسی ندارم”

 نقل قولی از استاد رحیم پور ازغدی هست که میگویند برای مقابله با جریان اشرافیگری امروز  باید قیام کرد. واقعیت این است  همه دو قطبی ها برای انحراف از دوقطبی اصلی انقلابیگری و اشرافیگری است. از بی تفاوتی ماست که جریان اشرافیگری چنگ به مانیفست رفتاری انقلاب اسلامی زده است.

شاید کلام مولا علی ( ع)  خطاب به یکی از فرماندارانش مسئولین بعضا خواب گرفته ما را بیدار کند که فقط از سلک علوی اسما نام نبرند و یادشان آید که سلک علوی چیست و چه باید کرد.

“…اى پسر حنيف، به من گزارش دادند كه مردى از سرمايه‏ داران بصره، تو را به مهمانى خويش فرا خوانده و تو به سرعت به سوى آن شتافتى. خوردنى ‏هاى رنگارنگ براى تو آوردند، و كاسه‏ هاى پر از غذا پى در پى جلوى تو نهادند گمان نمى ‏كردم مهمانى مردمى را بپذيرى كه نيازمندانشان با ستم محروم شده، و ثروتمندانشان بر سر سفره دعوت شده‏ اند، انديشه كن در كجايى و بر سر كدام سفره مى‏ خورى؟ آگاه باش هر پيروى را امامى است كه از او پيروى مى ‏كند، و از نور دانشش روشنى مى ‏گيرد، آگاه باش امام شما از دنياى خود به دو جامه فرسوده، و دو قرص نان رضايت داده است، بدانيد كه شما توانايى چنين كارى را نداريد امّا با پرهيزكارى و تلاش فراوان و پاكدامنى و راستى، مرا يارى دهيد” قسمتی از نامه امام علی به کارگزار خود در بصره هنگامی که شنید وی در یک میهمانی اشرافی شرکت کرده.”