سارق ۲۰ میلیارد ریالی ارز رانندگان ترانزیت در مرند به دام افتاد
قطع گاز ۶ هزار و ۴۵۹ ویلا در آذربایجان شرقی
توجه ویژه به کنترل طرح سرعتهای بحرانی در آذربایجان شرقی
افزایش ۲۳ درصدی فوتی حوادث کار در آذربایجان شرقی
شروع میلیاردی گام دوم کتابیار در تبریز
از محاصره تبریز تا محاصره غزه / ستارخان؛ میراثدار مقاومت
تصمیم بنزینی؛ تدبیر یا تبعیض؟
جاده سردرود تا پالایشگاه؛ تاریک و ناهموار با تصادفات هفتگی!شاید برخیها به این سردی عادت دارند و دست و پایشان بی حس شده است! تقصیر کیست ، نمیدانم….
سرویس فرهنگی تبریزبیدار/ مرتضی بزرگی
صندلی اول خالی ، صندلی دوم هم خالی ، صندلی سی ام هم همینطور ، خالی … ردیف اول خالی … ردیف دوم و بیستم هم خالی بود . صندلی که چه عرض کنم ، یاد صندلی های اتوبوسهای 20 سال قبل افتادم که بچه های مدرسه با چاقو و خودکار و … روکشهای اونو داغون میکردن . نمیدونم چطوری دو ساعت رو روی صندلی نشستیم و دوام آوردیم . خلاصه با این اوضاع که گویی مسئولین امر حواسشون بود که فضای نوستالزیک و قدیمی و عصر پاره سنگی سینماها رو همونطوری به هر قیمتی که شده حفظ کنن و مبادا دستی به سر و روی سینما بکشن. خدا حفظشون کنه با این فضای خاطره انگیز. بهر حال نتیجه اینکه ، من بودم و پسر 5 ساله ام با چند نفر دیگر که مثلا آمدیم فیلم ببینیم . اما همه چیز دیدیم الا فیلم بیچاره هادی محمدیان که با دوستانش کلی برای فیلمش زحمت کشیده بود.
دیدگاهتان را بنویسید