طوبی للغرباء

یادداشت مهمان تبریزبیدار؛ مسعود زین العابدین

«إنّ الاسلام بدأ غريباً و سيعود غريباً فطوبي للغرباء.
فقيل: و من هم يا رسول‌الله؟

قال: الذين يصلحون إذا فسد الناس. إنّه لا وحشة و لا غربة علي مؤمن، و ما من مؤمن يموت في غربته إلاّ بکت عليه ملائکة السماء، رحمة له، حيث قلّت بواکيه، و فسح له في قبره بنور يتلألأ من حيث دفن إلي مسقط رأسه» (بحارالأنوار، ج۶۷، ص۲۰۰)

در حدیثی از پیامبر گرامی اسلام میخوانیم:
اسلام با غربت آغاز شد و در آينده نيز غريب خواهد شد؛ خوشا به حال غريبان!

گفته شد: اي رسول خدا، غريبان چه کساني هستند؟
فرمود: کساني که وقتي مردم فاسد شوند، به اصلاح بپردازند. به يقين، وحشت و غربتي براي مؤمن وجود ندارد و مؤمني نيست که در غربت بميرد، مگر آن‌که فرشتگان آسمان از روي رحمت بر او بگريند؛ آنجا که گريه‌کن کم داشته باشد و قبرش را براي او با نوري که از مدفن او تا سرزمين مادري‌اش پرتوافکن است، گشاده گردانند.”

به دنبال حدیث تراشی برای کسی نیستم و منتقد مرده پرستی و بزرگ کردن آدمها پس از وفاتشان هستم. اما جفاست که در این سودای نمایندگی که همه جرتکه به دست مشغول رصد آرای انتخابات هستند، به خالق آثاری مثل “ایوب پیامبر(ع)، “مردان آنجلس” و “یوسف پیامبر(ع)” نپردازم.

صبح امروز، “فرج الله سلحشور” ، غریبانه دار فانی را وداع گفت. او غریب بود و این غربت، یک غربت گفتمانی بود نه غربتی به خاطر دوری از وطن. او غریب بود چون بر خلاف جریان رایج سینما و فیلمسازی ایران شنا میکرد. او به حق یک مبلّغ دینی بود و در میانه ی رقابت برای احیای فیلم فارسی های دوران طاغوت و ساخت فیلمهای سیاهی که شهروندان جمهوری اسلامی از حضور خانوادگی برای تماشای آنها ابا دارند، به روایت زیبائی ها میپرداخت.

امثال سلحشور در سینمای ما غریبند. حتی برخی از بازیگرانی که در فیلمهای امثال او بازی میکنند، اگر چه قدرت کارگردانی و نویسندگی آنها را باور دارند، اما با مرام آنها بیگانه اند و همیشه به نگاه اتهام به آنها می نگرند.
سلحشور ماهها بر بستر بیماری خوابید اما خیلی از آنهایی که باید به عیادتش می رفتند، چنین زحمتی به خود ندادند. اما فکر میکنم این جفا آنقدر برای او سنگین نبود. بزرگترین غصه ی او، نیمه کاره ماندن سریال حضرت موسی(ع) بود، که فیلمنامه آن توسط سلحشور در 80 قسمت نوشته شده است. امیدوارم هم قطاران و رویش های سینمای دینی ایران، بتوانند این آرزو را محقق کنند.

خداحافظ کارگردان یوزارسیو!
خداحافظ غریب!

غریب سینمای ایران تو آموخته ای این خطاب نسبت به حضرت یوسف را که برادرانش گفتند: « يَا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ إِنَّ اللّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ»! اگر میهمان یوسف و ایوب و عیسی و موسی (علیهم السلام) شدی، نائب الزیاره ما هم باش!