مسئولان به سو مدیریتها پایان دهندمهران، جاده بیقراری برای مسیر اربعینآچار فرانسه هسته ایعزت ایران، میراث ماندگار شهدا / مهندس مکانیک که آگاهانه لباس سبز پاسداری به تن کرداعزام کاروان مردمی «از آذربایجان تا خلیج فارس؛ جان فدای ایران» از تبریزجمهوری اسلامی دفاع از مجاهدان لبنان را به عنوان سیاست راهبردی خود تعیین کرده استمطالبه نیروهای شرکتی را به «پرداخت مستقیم حقوق» تقلیل ندهیدچرا کارت آزاد به همه نمیرسد؟ / «کارت آزاد نداریم»؛ شائبه فروش زیر ذرهبیناکنون زمان آن رسیده که پس از بدعهدی های انجام شده در برجام، نگاه کلی به این توافق مانند نگاه به برخی تفاهم نامههای معمولی باشد و از امروز قبل از اتمام دوره یازدهم نگاه به ظرفیتهای درون کشور در قالب اقتصاد مقاومتی نهادینه شود.
یادداشت مهمان؛ نوید اسماعیلی
کمتر از یکسال به پایان دولت یازدهم زمان باقی است و سه سال مثل چشم برهم زدن سپری شده و در این مدت کشور شاهد افت و خیزهای فراوانی بوده است. در این سه سال اصلیترین سیاست و همت دولت یازدهم به باور مردم، تلاش برای رفع تحریمهای ظالمانه علیه ایران و گشایشهای اقتصادی حاصل از رفع آن تحریمها بوده است.
در این بین، با توجه به سیاست اصلی دولت مبنی بر مذاکره و بعدها انجام توافق هسته ای و سوای تمامی انتقادات وارد به برجام که به مرور زمان درحال اثبات و مابقی در طول تاریخ مورد قضاوت واقع خواهد شد؛ گفتمان دیگری که بدون مخالفت و یا رد اساس مذاکرات و حل دیپلماتیک مسئله هسته ای چه در آن زمان و چه امروز، در بسیاری از محافل مطرح بوده، موضوع نگاه به ظرفیتهای داخل کشور جهت حل مشکلات است.
این سیاست بارها توسط شخص اول نظام و بعدها توسط برخی چهرههای دیگر از سالهای قبلتر و به طور ویژه در سه سال اخیر و توأمان با سیاست مذاکرهایِ دولت یازدهم، بیش از صدبار در جلسات عمومی مطرح گردید. سیاستی که بخشهایی از تئوری اقتصاد مقاومتی است و این امکان را به دولت و مردم میداد که در کنار انجام مذاکرات، از پیشبرد ماموریتهای محول بر بخش خصوصی غافل نبوده و حداقل به گفته اکثریت تجار و کسبه رونق کسب و کار و صادرات نیز همچون گذشته به قوت خود باقی میماند.
اما مشکل اصلی در سه سال گذشته از نقطهای شروع شد که با وجود قبول صد در صدی اقتصاد مقاومتی و گفتمان نگاه به ظرفیت درون کشور توسط دولت، حل مشکلات مردم اعم از معیشت، تجارت و حتی آب خوردن و نفس کشیدن مردم بر توافق و ارتباط با غرب و رفع تحریم ها گره خورد.
سخنانی بیشمار از این نوع که اکنون با قبول تلویحی دولتمردان با بن بست روبرو شده و حال درصدد بررسی راهکارهای جایگزین آن هستند. به هر حال اگر نیت اصلاح امور و پیشرفت ایران اسلامی باشد، زمان برای خدمت هیچگاه دیر نبوده و هرزمان ارادهای مشاهده شود نتیجه مطلوب خواهد شد.
اکنون زمان آن رسیده که پس از بدعهدی های انجام شده در برجام، نگاه کلی به این توافق (در کنار ایستادگی و گرفتن حقوق به حق ملت) مانند نگاه به برخی تفاهم نامههای معمولی باشد و از امروز قبل از اتمام دوره یازدهم نگاه به ظرفیتهای درون کشور در قالب اقتصاد مقاومتی نهادینه شود.
دیدگاهتان را بنویسید