نان آزادپز گران شد / جهش قیمت آرد از ۱.۲ میلیونی به ۳.۲ میلیون!تبیین مهدویت باید علمی و پاسخگوی شبهات جوانان باشدفعالیتهای معدنی و صنعتی؛ تهدیدی برای سلامت خاکوعده استخدام و دستگیری کلاهبردار حرفه ای و سابقه دار در تبریزبیش از چهار هزار شهروند تبریزی، گام دوم کتابیار را رقم خواهند زدنخستین پارک مدرسه دانشآموزان استثنایی کشور در تبریز احداث میشودجنوب آذربایجانشرقی در مسیر تبدیل به قطب صادرات انگور و کشمشهوای تبریز برای گروههای حساس ناسالم استهمواره کوشیده‌ایم تا از جایگاه و منزلت رفیع معلم سخن به میان آوریم و مقام معلم را گرامی بداریم. ولی شاید کم‌تر با خود اندیشیده‌ایم که به‌راستی در روزگار ما، معلمی چیست و معلم کیست؟
یادداشت میهمان تبریزبیدار؛ سجاد بیات
بیش از 60 سال است که در کشورمان، روزی را برای گرامی‌داشت «مقام معلم» در تقویم لحاظ کرده‌ایم و از 1331 که وزیر فرهنگ وقت بیان داشت که:تاریخ ایران نشان می‌دهد که در روزگاران گذشته و ادواری که ملت ایران در صف مقدم ملل متمدن و مقتدر قرار داشته، صنف شریف معلمی در نظر این ملت نجیب، قدر و منزلت زیادی را حائز بوده است، و ایرانیان به‌قدری به شغل معلمی اهمیت می‌داده‌اند که همه‌کس را لایق اشغال این مقام نمی‌دانستند. … ولی با این‌همه سوابق تاریخی و تاییدی که در علو شأن و مقام معلم در کار بوده متأسفانه باید گفت که در قرون اخیر در نتیجه علل و عواملی که باعث انحطاط اجتماع گردیده و حضار محترم چگونگی آن را به خوبی می‌دانند توجه عمومی نسبت به مقام معلم کم‌تر شده است و این صنف که در حقیقت از اصناف محترم و فداکار می‌باشد آن‌طوری‌که باید و شاید مورد تجلیل و تکریم و حق‌شناسی قرار نگرفته است. (سخن‌رانی وزیر فرهنگ به‌مناسبت اولین روز معلم در آبان 1331)
تا همین سال گذشته که وزیر آموزش و پرورش در پیام خود به مناسبت روز معلم چنین عنوان کرد که:در این مقطع حساس از تاریخ تربیت دینی کشور که فصلی ممتاز خواهد بود و از آن‌جا که جامعه، تلاش فرهنگیان گرامی کشور را قدر می‌داند و بر کرامت نفس و سلامت قلب و روح و جایگاه و منزلت رفیع معلم گواهی می‌دهد، امیدوارم با اتکا به الطاف بیکران الهی و تحت توجهات حضرت ولی‌عصرعجل‌الله تعالی فرجه، همان‌گونه که مدیران دستگاه عظیم آموزش و پرورش علاوه بر تأمین تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری مورد نیاز مدارس کشور، تلاش برای رفع مشکلات معیشتی معلمان و ارتقای دانش و مهارت‌های حرفه‌ای آنان را سرلوحه همت خویش قرار داده‌اند، شاهد همنوایی و همراهی روزافزون یکایک ملت شریف ایران و اهتمام ویژه مسئولان ارجمند کشور در جهت تحقق اهداف مقدس آموزش و پرورش فرزندان عزیز میهن اسلامی خود باشیم.(پیام وزیر آموزش و پرورش به مناسبت هفته بزرگداشت «مقام معلم» در اردیبهشت 1394)
همواره کوشیده‌ایم تا از جایگاه و منزلت رفیع معلم سخن به میان آوریم و مقام معلم را گرامی بداریم. ولی شاید کم‌تر با خود اندیشیده‌ایم که به‌راستی در روزگار ما، معلمی چیست و معلم کیست؟
آیا کم شدن توجه عمومی به مقام معلم و از دست رفتن قدر و منزلت معلمان در نزد نیاکان ما، صرفاً به دلیل انحطاط اجتماعی ما در قرون اخیر است یا معلمی نیز در روزگار ما، دست‌خوش تغییرات جدی و اساسی شده است؟
معلمی مقام است یا حرفه؟ اگر معلمی، مقام است پس چه نیازی به گرامی‌داشت و تجلیل دارد؟ و اگر حرفه است، چرا باید این حرفه را مورد تجلیل و تکریم قرار دهیم و چرا در کنار مقام معلمی، کسی سخن از مقام کارمندی به میان نمی‌آورد؟
در عمل، به‌جز «تأمین تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری مورد نیاز مدارس کشور؛ تلاش برای رفع مشکلات معیشتی معلمان و ارتقای دانش و مهارت‌های حرفه‌ای آنان»، چه تلاشی برای بزرگداشت مقام معلم کرده‌ایم؟ اگر وجه غالب معلمی در روزگار ما، حرفه نیست پس چرا در سخنان و مصوبات، رفع مشکلات معیشتی معلمان و افزایش حقوق آنان، همواره مترادف و خانه‌زاد بحث از بزرگداشت مقام معلم بوده است؟
دیدگاهتان را بنویسید