مهران، جاده بیقراری برای مسیر اربعینآچار فرانسه هسته ایعزت ایران، میراث ماندگار شهدا / مهندس مکانیک که آگاهانه لباس سبز پاسداری به تن کرداعزام کاروان مردمی «از آذربایجان تا خلیج فارس؛ جان فدای ایران» از تبریزجمهوری اسلامی دفاع از مجاهدان لبنان را به عنوان سیاست راهبردی خود تعیین کرده استمطالبه نیروهای شرکتی را به «پرداخت مستقیم حقوق» تقلیل ندهیدچرا کارت آزاد به همه نمیرسد؟ / «کارت آزاد نداریم»؛ شائبه فروش زیر ذرهبیننباید به اختلافات سیاسی و گسلهای قومی دامن زدگویا سلام فرمانده نخ تسبیحی شد برای به تصویر کشیدن اتحاد مردمانمان.
یادداشت کوتاه تبریزبیدار؛ محمدامین کریم زاده/ دکمه شاتر را فشار می دهم، عکس در قاب دوربین ثبت می شود.
یک تجمع عظیم از تمامی اقشار؛ متفاوت در ظاهر اما همدل.
تجمع عجیبیست!
یک اتحاد خاصی میان مردم در جریان است
مرد و زن
پیر و جوان
چادری و مانتویی
همه در یک قاب متحد در حال سلام دادن به فرمانده هستند.
اینجا دیگر مرزبندی معنا نداشت، شاهد اتحاد نسل ها بودیم به بهانه فراخوانی دهه نودی های سید علی.
از مادری که خودش چادری نبود ولی داشت چادر دخترش را مرتب می کرد تا آن پیرمرد شاید ۸۰ و چند ساله ای که توان ایستادن نداشت ولی با عشق سرود را زمزمه می کرد.
گویا سلام فرمانده نخ تسبیحی شد برای به تصویر کشیدن اتحاد مردمانمان.
از اشک های معصومانه کودکان تا اشتیاق پیر و جوان برای همخوانی این سرود گواه به چشم انتظاری این ملت برای موعود خود بود، گواه به ماندن در این راه با تمام مشکلات.
آری این همبستگی ملت ماست، ملتی که ۴۰ سال است با تمام مشکلات ایستادگی کرده و می کند که ثابت کند همواره پای آرمان های خود ایستاده تا زمانی که علم این آرمان ها به دست صاحب اصلی خود، فرمانده این دهه نودی ها برسد.
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید