مهران، جاده بیقراری برای مسیر اربعینآچار فرانسه هسته ایعزت ایران، میراث ماندگار شهدا / مهندس مکانیک که آگاهانه لباس سبز پاسداری به تن کرداعزام کاروان مردمی «از آذربایجان تا خلیج فارس؛ جان فدای ایران» از تبریزجمهوری اسلامی دفاع از مجاهدان لبنان را به عنوان سیاست راهبردی خود تعیین کرده استمطالبه نیروهای شرکتی را به «پرداخت مستقیم حقوق» تقلیل ندهیدچرا کارت آزاد به همه نمیرسد؟ / «کارت آزاد نداریم»؛ شائبه فروش زیر ذرهبیننباید به اختلافات سیاسی و گسلهای قومی دامن زدبحبوبه پایان جنگ بود، شوق مادرانه در دل داشت و فرزندی که قرار بود چند ماه بعد گرمای آغوش مادرش را حس کند، اما تقدیر روی دیگری نشان و مادر قصهی ما به همراه فرزندی در شکم، شهد شیرین شهادت را نوشید تا زخم خونین جنگ بر تارک تاریخ به ودیعه بماند.
یادداشت تبریز بیدار، نامش «طاهره حدادنژاد» بود، متولد بندرانزلی، بعد از گذران تحصیل و اخذ دیپلم، وارد عرصه رسانه شد تا با قلم و دانش خویش، آگاهی را به مردم هدیه دهد. از مردم نوشت، از جامعه و از جنگی نابرابر علیه ملت ایران. جنگی که علیرغم نابرابریها و جنایتها، از ملت ایران یک اسطوره ساخت و ایثار، شجاعت و اقتدار این ملت غیور را به نمایش گذاشت.
«شهیده حدادنژاد» بانویی پاکدامن و نجیب بود که نامش را با عشق و ایثار پیوند داد. او علاوه بر مادری مهربان و فداکار، در حوزه رسانه نیز اثرگذار بود و همین اثرگذاری باعث شد تا به عنوان اولین شهیده رسانه کشور شناخته شود.
او مادری بود که هنوز هم بعد از سالهای سال حس مادرانهاش را در میدان محسنی تهران (مادر جدید) به یادگار گذاشته است، بانویی که با طفلی در شکم و به همراه همسرش در ۲۷ فروردین سال ۱۳۶۷ در سن ۲۹ سالگی و در خیابان میرداماد و میدان محسنی تهران (مادر جدید) در جریان بمباران هوایی به شهادت نائل آمد تا فرزند ۶ ساله دیگرش تنها بازمانده خانواده آنان باشد.
سالها بعد از شهادتش، مجسمه «نرگس عاشقان» (تندیس مادری باردار) به یاد شهیده طاهره حدادنژاد در میدان محسنی تهران نصب و نام میدان نیز به نام میدان مادر تغییر یافت تا یادآور رشادتهای شیرزنان دوران دفاع مقدس باشد. مادرانی که ایستادند تا مادرمان “ایران” پابرجا و استوار بماند.
#جام_رسانه_امید
#پیشرفت_ایران
#رسانه_امید_آفرین
#تبریز_پیشگام
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید