مالک؛ نامی که از مردم جدا نشد / دل مادر پیش بالگرد است هنوز

سرویس فرهنگی تبریزبیدار: صابر عیسی پور / «زنده‌نامان» آیینی است برای پاسداشت چهره‌هایی که اگرچه در میان ما نیستند، اما نام، راه و اثرشان همچنان زنده است. در میان این زنده‌نامان، شهید مالک رحمتی، استاندار انقلابی و مردمی آذربایجان شرقی، جایگاهی ویژه دارد؛ مدیری متعهد که خدمت را نه یک مسئولیت اداری، بلکه یک رسالت می‌دانست.

در همین راستا، پایگاه خبری «تبریز بیدار» در گفت‌وگویی صمیمی، پای صحبت‌های مادر شهید مالک رحمتی نشسته است؛ مادری که روایتش، تصویری انسانی و عاطفی از زندگی و منش فرزندش ارائه می‌دهد.

مادر شهید با اشاره به روزی که خبر انتصاب فرزندش به عنوان استاندار آذربایجان شرقی را شنید، می‌گوید: همه تبریک می‌گفتند، اما من به جای خوشحالی، دلم آشوب شد. نمی‌دانم چرا، ولی همان لحظه دلم لرزید.

او در حالی که نگاهش را به قاب عکس فرزندش می‌دوزد، از داغی می‌گوید که هنوز برایش تازه است: بالگرد در جنگل سقوط کرد، اما من همیشه حس می‌کنم همین‌جا، کنار خانه‌مان افتاده است؛ حس می‌کنم کنارم است. صدایش هنوز در خانه می‌پیچد.

مادر شهید در ادامه، به روحیات معنوی و درونی فرزندش اشاره می‌کند و می‌گوید: مالک رحمتی با زیارت عاشورا و اشک‌های بی‌صدا، دل در گرو شهادت داشت؛ بی‌آنکه این خواسته را آشکارا بیان کند.

او خاطره‌ای تأثیرگذار از پیوند عاطفی مالک با فرزند خردسالش روایت می‌کند؛ زمانی که دختر سه‌ساله‌اش هنگام خواندن زیارت عاشورا گریه می‌کرد و مالک با نگاهی پرمحبت گفته بود: «او دل مرا می‌فهمد.»

در بخش دیگری از این گفت‌وگو، مادر شهید به جمله‌ای از فرزندش اشاره می‌کند که هنوز دلش را می‌لرزاند: همیشه می‌گفت وقت کم دارم و باید زیاد خدمت کنم. هر بار که این حرف را می‌زد، دلم می‌ریخت. به او می‌گفتم این‌طور نگو مادر، دل من طاقت شنیدن این حرف‌ها را ندارد.

او ادامه می‌دهد: وقتی به آذربایجان برگشت، با شوق و امید آمده بود. می‌گفت اینجا خانه من است، آمده‌ام که بمانم و بسازم. من هم دل‌بسته این ماندن بودم. می‌گفتم حالا که برگشتی، دیگر نرو… اما رفت؛ نه به خواست خودش، بلکه به مصلحت خدا.

این روایت‌ها در کنار خاطراتی از روحیه مردمی شهید رحمتی تکمیل می‌شود. به گفته یکی از نزدیکان خانواده، او هرگز اجازه نداد فقر، مانع تحصیل فرزندان نیازمند شود و بی‌سر و صدا، هزینه تحصیل آنان را پرداخت می‌کرد؛ رفتاری که نشان‌دهنده نگاه عمیق او به مسئولیت اجتماعی بود.

امروز، مزار شهید مالک رحمتی همواره میزبان مردم است؛ مردمی که او را نه فقط به عنوان یک مدیر، بلکه به‌عنوان خادمی صادق و دلسوز به یاد می‌آورند.

آیین تجلیل از زنده‌نامان تبریز، فرصتی است برای بازخوانی همین روایت‌ها؛ روایت‌هایی که ثابت می‌کند برخی نام‌ها، با رفتن صاحبانشان، ماندگارتر می‌شوند.

انتهای پیام/