کوته فکری مثلا عاقلانه مکملِ افراطی گری مثلا شجاعانه!

یادداشت تبریزبیدار: سجاد حسین زاده / در روزهای سکوت نظامی و درگیری های نقطه ای میان دشمن و نیروهای مسلح، دو دیدگاه سعی می کنند با سروصدای زیاد خود را بر افکار عمومی تحمیل کنند و به نوعی خود را به عنوان نماینده تام و تمام مردم قالب کنند!

دیدگاه اول اینست که می خواهد با بزرگنمایی اثرات منفی جنگ تحمیلی، کشور را به سوی یک توافق از سر عجله و نیاز سوق دهد و هر چه امتیاز دشمن می‌خواهد بدهد و برود، تا به قول خود یقه خود را از دست دیوانه ای چون ترامپ رها کند و کشور کمتر آسیب ببیند.

این نوع نگاه سعی دارد خود را به شدت عقلانی و منطقی جا بزند درحالی که از یک کوته فکری و نقطه بینیِ افراطی رنج می برد و نمی تواند به این سوال پاسخ دهد که وقتی کشور در یک شرایط جنگ ناگزیر قرار گرفته و هزینه هایی جدی هم متحمل شده، آیا می تواند بدون یک برتری نسبی و تحمیل امتیازات مورد نظر خود به دشمن، از این جنگ و سایه آن خارج شود، امتیازی به مانند تثبیت حق کنترل و عوارض تنگه هرمز اگر تثبیت نشود، در صورت توافق و پایان جنگ می توان گفت تنها هزینه های جنگ برای ایران باقی می ماند و علاوه بر آن همواره ممکن است دشمن هر وقت که بخواهد، کشور را مورد تعرض قرار داده و تحمیل خواست و هزینه کند و ما را وارد یک چرخه بی پایان هزینه و سایه جنگ کند، پس نمی توان گفت که دیدگاه” هی چی میخواد، بده بره” می تواند ما را از آسیب جنگ دور نگه دارد، چه بسا که می تواند هزینه های سنگین تری تحمیل کند.

دیدگاه دوم که پیشتر درباره آن گفتیم و نوشتیم، اینست که جنگ نباید پایانی جز نابودی تمام دشمن داشته باشد، هر آتش بسی خیانت است، هر توافقی به نفع دشمن است، جنگ هزینه ای ندارد و مالک را از پشت خیمه معاویه برنگردانید، است!

این دیدگاه هم می خواهد بدون توجه به وضعیت میدان و نظر طراحان و کارشناسان این حوزه، خود را در مقام مقابله با انحراف و خیانت جا بزند، به فرماندهان میدان و روسای قوا برچسب وادادگی و خیانت بزند تا بتواند آنها را در مسیر خود هدایت کند، این نگاه هم گرچه در تبلیغات ضد دشمن است اما در اصل به مانند دیدگاه “بده بره” در پازل دشمن بازی می کند و با ایجاد تفراقه و خود درگیری زمینه را برای نافذتر شدن عملیات و جنگ شناختی دشمن فراهم می کند!

جمهوری اسلامی و عقلای قوم میان این دو دیدگاه، مسیر سومی پیش می برند و باید هر گونه افراط و تفریط این چنینی را محکوم و تبیین کرد که هر دوی این دیدگاهها خواه یا ناخواه، دانسته و نادانسته در زمین دشمن بازی می کنند!

انتهای پیام/