جمهوری اسلامی دفاع از مجاهدان لبنان را به عنوان سیاست راهبردی خود تعیین کرده استمطالبه نیروهای شرکتی را به «پرداخت مستقیم حقوق» تقلیل ندهیدچرا کارت آزاد به همه نمیرسد؟ / «کارت آزاد نداریم»؛ شائبه فروش زیر ذرهبیننباید به اختلافات سیاسی و گسلهای قومی دامن زدتهاجم دشمن آمریکایی به یک منطقه نظامی در تبریزحاج عباس؛ پاسدار اقتدار ایران/ تولدی در معراج شهادتفراخوان جذب 33 نیروی جدید در کمیته امداد آذربایجان شرقیحمله تروریستی آمریکا به منطقه نظامی جنوب غرب تبریز / یک شهید و چند مجروح ابو فلاح از تبار مردمان ترک زبان شیعه عراق بود صمیمی و رنج کشیده و از روزهایی گفت که در سال 60 جلای وطن کرده و در کنار رزمندگان لشگر عاشورا بر علیه رژیم متجاوز بعثی جنگیده است و حال مردمان دیار لشگر خوبان حتی نمی دانند که در عراق هم زبانانی دارند.
به گزارش تبریز بیدار، دفتر جبهه مطالعات فرهنگی انقلاب اسلامی آذربایجان شرقی امروز مهمان ویژه ای داشت. مهمانی با گفته های ناب از مردمانی از جنس خودمان که تاکنون نشناخته ایم. ابو فلاح از تبار ترک زبانان شیعه عراق بود صمیمی و رنج کشیده و از روزهایی گفت : که در سال 60 جلای وطن کرده و در کنار رزمندگان لشگر عاشورا بر علیه رژیم متجاوز بعثی جنگیده است و حال مردمان دیار لشگر خوبان حتی نمی دانند که در عراق هم زبانانی دارند که آماج حملات داعش از یکسو و استفاده تبلیغاتی دولت ترکیه از سوی دیگر قرار دارند. هم زبانانی با آیین ورسوم ومذهب یکسان و تنها گناهشان عشق به ایران اسلامی و محبت به اهل بیت است.
ابو فلاح نخست از مختصات جغرافیایی منطقه اش گفت: از بغداد که به سمت موصل و کرکوک بخواهی بروی. خط باریکه ای از شهرهای کوچک هست که از یکسو در حصار استان های کردنشین و از دیگر سو توسط اعراب سنی احاطه شده است. اینان همه ترکمن های عراق با مذهب شیعی با جمعیتی نزدیک به 250 هزار نفر هستند. و این خط در استان های کرکوک و سلیمانیه و صلاح الدین پراکنده شده است. رژیم بعثی در سال 1979 به رهبری صدام در جهت از بین بردن این اقلیت قومی عراق به آنها حمله ور شد و همه مجبور به فرار و ترک خانه و کاشانه خود شدند. خیلی ها به سمت جنوب عراق و شهرهای کربلا،نجف و بصره و عده قلیلی به ایران پناه آوردند. ایادی رژیم بعث هم به دستور صدام این شهرها را با خاک یکسان کرد و اثری از آنها باقی نگذاشتند. پس از سقوط صدام نیمی از این مردم کوچ کرده علیرغم گذشت سال ها دوباره به منطقه خود بازگشتند و شهرها و روستاهای خود را دوباره ساختند.شهر ما که در 15 کیلومتری کرکوک با نام ” توزخورماتو” قرار دارد.
وی سپس به روایت حمله داعش و شهادت پسرش پرداخت و گفت: در نزدیکی شهر ما روستایی به نام بشیر با جمعیت 1150 خانواری قرار دارد حدود 1/5 سال پیش بود که پسرم به من اطلاع داد که این روستا در خطر سقوط و تصرف توسط داعش قرار دارد مردمان این روستا با ترس و وحشت مجبور به ترک روستا می شوند پسرم به همراه گروهی از جوانان تشکیل دادند که بنده هم قصد داشتم با آنها بروم که پسرم گفت جنگ جنگ کوهستان نیست و شما با این وضع پاهایت نمی توانی بدوی . وقتی آنها رسیده بودند توانسته بودند بجز 5 الی 6 خانواده بقیه را از خطر اسارت و کشته شدن نجات بدهند. اتفاقا در بین 5 خانواده خانمی با اصالت ایرانی به خانم عالمی قرار داشت که متاسفانه به طرز فجیعی کشته شدند. بین شهر ما و این روستا یک رودخانه قرار دارد وهمین مرز ما با داعش شد.
ابوفلاح در ادامه گفت که همسر خودش هم یک ایرانی هست و آن روز ممکن بود خود او و خانواده اش در جای هر یک از آن خانواده های اسیر شده باشد.
پس از فتوا آیت الله سیستانی پسرم سجاد به همراه همان گروه به مقابله به داعش ادامه داد. پیش من و مادرش آمد گفت که اکنون زمان جهاد است نه کار. با تمام اصراری که مادرش کرد قبول نکرد پیش زن و 3 فرزندش بماند. حجت را با مادرش اینگونه تمام کرد که فکر کن امام حسین (ع)، آمده و در آن سوی رودخانه در بشیر ندای هل من ناصر ینصرنی سر می دهد.این گروه به دنبال پیشروی داعش در نزدیکی برکه ای در کنار شهر ما موضع می گیرند در کنار این برکه روستای کوچکی بود و اینان در آنجا سنگر می گیرند. متاسفانه علیرغم مقاومت جانانه این گروه 21 نفره از جوانان همگی در محاصره داعش قتل عام می شوند. در لحظات آخر با من در تماس تلفنی بود و می گفت پدر حلالم کن و صدای تیر خوردنش را شنیدم. پس از 9 ماه طی یک عملیات موفق در همان منطقه و شناسایی محل دفن پیکرها، استخوان های مطهرشان را پیدا کردیم ولی مشخص نبود که استخوان ها دقیقا متعلق به کیست.
ابو فلاح در ادامه به تشریح وضعیت و مشکلات ترکمانان عراق پرداخت و متذکر شد: متاسفانه اطلاع رسانی در مورد وضعیت ترکمانان عراق بسیار ضعیف است و همه تصور می کنند که شیعیان عراق فقط در جنوب و مرکز عراق سکونت دارند. در حال حاضر اگر کمک به معنای واقعی نرسد 250 هزار نفر قتل می شوند و فقط یک خاکریز با داعش فاصله داریم. کمک های مالی درست به مردم نمی رسد در حالی که مردم منطقه برای خرید اسلحه و دفاع از خود باید هزینه های گزافی به کردها بدهند هر چند تا کنون نیز مردان زیادی از ایران برای آموزش های نظامی به کمک مردم منطقه شتافته اند. اگر پشتیبانی درستی صورت نگیرد داعش و گروهک تکفیری با انفجار چند پل ارتباطی در مسیر بغداد به سمت کرکوک به راحتی می توانند محاصره بر مردم این باریکه تنگ کنند و بر این مناطق تسلط یابند. این تفکر باید باید جا بیفتد که عامل پیوند همه ی ما به هم دین است نه زبان؛هرچند که زبان امتیاز بزرگی برای برای ارتباط است. گول نخوریم به خاطر زبان! ترکیه در لباس تزویر با هجمه رسانه ای برای کمک به مردم عراق و سوریه مخصوصا ترکمن ها سینه چاک و تبلیغ میکنددر حالی که همین ترکیه بیشترین کمک ها را به داعش و گروهک های تکفیری می کند. دو نفر را برای تبلیغات و فیلم سازی برای درمان به آنکارا می برند در حالی که اگر ایرانی ها نبودند تا کنون عراق سقوط می کرد و هزاران نفر از عراقی ها در ایران درمان می شوند و این باید اطلاع رسانی شود. ترکیه نفت را از گروهک های تروریستی می خرد و در قبال آن همان جا به آنها تسلیحات می دهد.
ابوفلاح در ادامه اظهار داشت: اسیر داعشی گرفته بودیم که اقرار می کرد توسط ترک ها ،آمریکایی ها و افسران صهیونیست در ترکیه آموزش دیده است. ترکیه از یکسو دم از مبارزه با تروریسم می زند و با ابزار تبلیغ و رسانه های جمعی وجهه مناسب برای خود دست و پا می کند در حالی که در باطن بیشترین کمک را به تروریست ها می کند. چرا نباید کمک های مردم و دولت ایران به نمایش در نیاید. اگر ایرانی ها نبودند اربیل به دست داعشی ها می افتاد. اگر امروز دولت ترکیه علم حمایت از ترکمن ها را به دست گرفته چرا به فکر ترکمن های عراق نیست! ترکیه به دنبال سیاست های عثمانی گری است این ایرانی ها بودند که به کمک ما آمدند. ما مدیون ایرانی ها هستیم. این ایرانی ها بودند که به جوانان ما آموزش دادند و آن ها را بسیج کردند. این حرف ها مال سیاستمداران ترکیه است. این جنگنده های ترک هستند که آتش بر سر ما می ریزند. این امریکا و اسرائیل است که در کمپ های آموزشی به تروریست های داعش به رهبری ابوبکر البغدادی آموزش می دهند. اسرایی که ما از داعش می گیریم همگی این موضوع را تائید می نمایند. این ترکیه، اردن، قطر، اسرائیل، عربستان و آمریکا هستند که در مقابل ما می جنگندند و شعار مبارزه با تروریست سر می دهند. ترکیه با قبول کردن مهاجران سوری در جوامع بین المللی کلی تبلیغات کرد که از آن ها حمایت می کند و از سازمان ملل کلی بودجه گرفت اما بیایید به شما نشان دهم که چقدر سوری به عراق آمده اند و در کنار ما در جایگاه های امن با تمام امکانات زندگی می کنند. این ها سیاه نمایی های بیش علیه ایران نیست.
ابوفلاح در پایان انتظاراتش را از مردم و رسانه های آذربایجان گفت: افراد زیادی به منطقه ما آمده اند که از وضعیت ما گزارش بگیرند و حتی مستند سازان زیادی آمده اند. اما تا کنون کسی از مناطق ترک نشین ایران کسی به سراغ ما نیامده تا از اوضاع ما با خبر شود و وضعیت ما را انعکاس دهد. ما با شما هم زبان هستیم و از آن فراتر هم کیش هستیم جرا باید از اوضاع ما بی خبر باشید. مگر ما برادران شما نیستیم؟ فاصله ما با شما فقط یک مرز است. ما اعتقادات یکسانی با شما داریم. اکثر ما ملیت ایرانی-عراقی دارند پس چرا به کمک ما نمی آیید؟
دیدگاهتان را بنویسید