ماه وصال (15) / ساقی لب تشنگان در اسلام محترم است / گاهی گوساله پرستی در اثر تَسویل نفس، توحید می‌شود!

جلسۀ پانزدهم (آخرین جلسه):

پیامبر گرامی اسلام  در مورد کوچکترین مسائل دینی دغدغه داشتند تا مهمترین آنها. هدایت بشریت از مهمترین دغدغه‌های انبیاء مخصوصاً پیامبر ما بود. قرآن می‌فرماید: « لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ / فَإِن تَوَلَّوْ اْفَقُلْ حَسْبِيَ اللّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ» (رسولي از خود شما به سويتان آمد كه رنجهاي شما بر او سخت است، و اصراربه هدايت شما دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است/ اگر آنها روي (از حق) بگردانند (نگران مباش) بگو خداوند مرا كفايت مي‏كند هيچ معبودي جز او نيست، بر او توكل كردمو او پروردگار عرش بزرگ است.)

زمان تأسیس مذهب شیعه برمی‌گردد به صدر اسلام و اینگونه نیست که امام جعفر صادق(ع) مؤسس تشیع باشند بلکه از آغاز دین اسلام، مذهب شیعه نیز تأسیس شد؛ از ابتدا به اشخاصی که ارادت خاصی به امیرالمؤمنین(ع) داشتند شیعه اطلاق می‌شد و این مطالب همگی در مصادر ما موجود است.

پیامبر اکرم(ص) هم نشستنشان مدور و دایره‌ای بود تا مجلس هیچ رأسی نداشته باشد و هم معماری ایشان مدور بود. معماری اسلامی بر خلاف معماری‌های فراماسون‌ها و امثالهم مدور است؛ همین نیم دایره‌ها و گنبدهایی که در مساجد و امکان مقدس مشاهده می‌شود. شهر اسلامی بایدبه گونه‌ای باشد که مرکز شهر، مسجدی با گنبدی بلند باشد که هنگام ورود به آن شهر، مسجد اولین بنایی باشد که مشاهده می‌شود.

اگر در عرب جاهلی می‌خوانیم: «وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ» (در حالي كه هر گاه يكي از آنها را به همان چيزي كه براي خداوند رحمن شبيه قرار داده (به تولد دختر) بشارت دهند صورتش از فرط ناراحتي سياه مي‏شود، و مملواز خشم مي‏گردد!) و در آیۀ 59 سورۀ نحل می‌فرماید: «يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِنسُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلاَسَاء مَا يَحْكُمُونَ» (از قوم و قبيله خود بخاطر بشارت بدي كه به او داده شده متواري مي‏گردد (و نمي‏داند) آيا او را با قبول ننگ نگهدارد، يا در خاك پنهانش ‍ كند؟ چه بدحكمي مي‏كنند؟!) اینها عرب جاهلی هستند؛ امروز در قرن 21 جاهلیت‌های مدرن در قالب‌های جدید خودش را نشان می‌دهد. امروز دارند سقط جنین می‌کنند اهمیت هم ندارد این جنین مذکر است یا مؤنث. سفارش هم می‌کنند بعد از 4 ماهگی سقط کنید یعنی زمانی که روح به جنین دمیده شد.

ساقی لب تشنگان در اسلام محترم است؛ پیامبر اکرم(ص) نماز صبح را خواندند و رو به جمعیت فرمودند: دیشب خواب عمو جانم حمزه و برادرم جعفر ابن ابی طالب را دیدم و از آنها پرسیدم بالاترین اعمال نزد شما که از دنیا رفتید چیست؟ چند عمل را شمردند اولی را گفتند صلوات برتو و آل تو و سپس آب دادن به لب تشنه… صلی الله علیک یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام.

دانلود صوت کامل جلسه

مسایل متفرقه‌ی روزه
۱. در جایی که بیشتر مردم در شبهای ماه مبارک رمضان برای قرائت قرآن و خواندن دعا و شرکت در مراسم دینی و امثال آن بیدار هستند، پخش برنامه‌های خاص سحرهای این ماه از بلندگوی مسجد جهت شنیدن همگان اشکال ندارد، ولی اگر سبب اذیت همسایگان مسجد شود جایز نیست.
۲. قرائت دعاهای مخصوص ماه رمضان که به صورت دعای روز اول و روز دوم تا آخر ماه وارد شده است، اگر به قصد ثواب و مطلوبیت باشد اشکال ندارد.
۳. هرگاه کسی روزه‌ی مستحبی بگیرد واجب نیست آن را به آخر برساند و هر موقع بخواهد می‌تواند روزه‌ی خود را بخورد، بلکه اگر برادر مؤمنی او را به غذا دعوت کند مستحب است دعوت او را قبول کرده در اثنای روز افطار نماید. خوردن غذا به دعوت برادر مؤمن هر چند روزه را باطل می‌کند ولی او را از اجر و ثواب روزه محروم نمی‌سازد.
۵. اگر روزه‌داری هنگام غروب در سرزمینی افطار کرده باشد و سپس به جایی مسافرت کند که خورشید در آن هنوز غروب نکرده است روزه‌ی او صحیح است و تناول مفطرات در آن مکان قبل از غروب خورشید با فرض این که در وقت غروب در سرزمین خود افطار کرده برای او جایز است.
۶. اگر شخصی از اول ماه رمضان تا بیست و هفتم آن در وطن خود روزه بگیرد و در صبح روز بیست و هشتم به مکانی مسافرت کند و در روز بیست و نهم به آنجا برسد و متوجه شود که در آنجا عید اعلام شده است در صورتی که اعلان عید در روز بیست و نهم در آن مکان، به نحو شرعی و صحیح باشد قضای آن روز بر او واجب نیست، ولی این کشف می‌کند که یک روز روزه در اول ماه از او فوت شده، لذا واجب است قضای روزه‌یی را که یقین به فوت آن دارد را به جا آورد.

شرح دعای ابوحمزه ثمالی توسط آیة الله جوادی آملی (15)

یكی از شئون نفس كه او نفس مُسوّله نام دارد، كارش این است كه اوّلا بداند انسان چه چیز می‌طلبد. این شخص آیا مال دوست است، جاه دوست است، میز و پُست و مقام می‌طلبد یا در اِِعمال غرائض جنسی گرفتار مشكلات است؛ برخی‌ها در مقام جاه زانوهای آنها می‌لرزد، برخی در مقام اِعمال غرائض زانوهای آنها می‌لغزد، بعضی از نظر پول، بعضی از نظر تهدید، برخی از نظر تَحبیب، بالأخره هر كسی یك نقطه ضعفی دارد؛ این شأن از شئون نفس وقتی كه روان كاوی كرد، درون كاوی كرد، بررسی كرد كه این انسان چه چیزی را دوست دارد و از چه چیزی می‌ترسد، آنچه را كه او دوست دارد، زشت‌ترین و بَدترین رخدادها را به صورت یك امر زیبای آن شخص پسند در می‌آورد، در برابر دیدگان او مُجسّم می‌كند و او را زیبا نشان می‌دهد. یا یك چیزی را كه زیباست، زشت نشان می‌دهد و از او دورش می‌كند. این كار به نام (تَسویل) است كه زشت را زیبا نشان دادن، زیبا را زشت نشان دادن، حقّ را باطل نشان دادن، باطل را حقّ نشان دادن، صدق را كذب نشان دادن، كذب را صدق نشان دادن، حسن را قبیح نشان دادن، قبیح را حسن نشان دادن، این نیرنگ كار تَسویل است. نفس انسان در برابر عقل در جبهه جِهاد اكبر در این بخش كارش تَسویل است. وقتی كه مُسوّلانه رفتار كرد، انسان را فریب می‌دهد. وقتی فریب داد، مبتلا می‌كند به این كار . وقتی مبتلا كرد به این كار ، این را حقّ دید و صدق دید، مكرّر این را انجام می‌دهد. وقتی مكرّر انجام داد، به دام اسارت همین نفس مُسوّله قرار می‌گیرد. در جبهه جهاد اكبر شكست می‌خورد. وقتی شكست خورد ، آن وقت اسیر می‌شود.

این است كه وجود مبارك امام سجاد عرض كرد: پروردگارا ! من در تمام موارد، هیچ كدام، در هیچ موردی شما را با انكار ربوبیّت معصیت نكردم ، بلكه سَوَّلَتْ لِی نَفسِی وَ غَلَبَنِی هَوانِی وَ اَعانَنِی عَلَیها شِقوَتِی وَ غَرَّنِی سِترُكَ المُرحی عَلَیّ . از یك سو تو پرده‌داری كردی، پرده‌دری نكردی، من مغرور شدم . از طرفی شهوت و غضب غالب شد، من در این جهاد شكست خوردم.

همانطوری كه برادران یوسف طبق بیان یعقوب سلام الله علیه سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنفُسُكُمْ بود، همانطوری كه سامری گفت: سَوَّلَتْ لِی نَفسِی ؛ گاهی گوساله پرستی در اثر تَسویل نفس، توحید می‌شود! گاهی برادركُشی در اثر تَسویل نفس كار خوب تلقّی می‌شود. این تَسویل از خطرناك‌ترین مراحل نفس انسانی است در بخش جهاد اكبر . وقتی انسان گرفتار نفس مُسوّله شد، به دام می‌افتد؛ وقتی دام افتاد، اسیر می‌شود.

آنگاه وجود مبارك امام سجاد عرض می‌كند: پروردگارا ! منِ اسیر شده به دام افتاده را كی باید درمان كند ‎.