گشت و گذاری در شهر؛

حامبال قبری را می‌شناسید؟

قبر حمّال (حامبال قبری)، مقبره عارفی است که در محله گئرو در خیابان شمس تبریزی(دئوچی) در امتداد خیابان دارایی جدید و در بین دو مسجد معجزگر و نایب صدر قرار دارد، این مقبره از گذشته‌های دور تاکنون مورد توجه بسیاری از مردمان تبریز بوده است،.

به گزارش تبریز بیدار، بسیاری از نسل‌های جدید با تاریخ دور مردمان شهر بزرگ تبریز که روزگاری نه تنها در کشور بلکه در جهان نیز نام آشنا بوده است، آشنایی چندانی ندارند، از این رو شاید شنیدن اسم “حامبال قبری” برای ما جوانانی که کمتر با تاریخ دور و دراز شهرمان تبریز آشنا هستیم تعجب آور باشد، این مقبره در تبریز قرار دارد، مقبره شخص باربری که با عبادت پروردگار خود مقرب درگاهش شد و نامش برای همیشه در طول تاریخ ماندگار شد.

در ادبیات ترکی “حامبال”به شخصی گفته می‌شود که باربری کرده و از این راه معاش خود را تامین می‌کند، حامبال تبریزی نیز شغلش باربری بوده و در بازار تبریز فعالیت می‌کرده است، این شخص بسیار با خدا بوده به طوری که گفته می‌شود بخشی از درآمد ناچیز خود را صرف کمک به نیازمندان آن زمان می‌کرده است. این شخص هفتاد سال عبادت خدا را کرده و در قرن نهم هجری به دیار باقی شتافت.

برای این‌که با این شخص عارف و داستان کرامات وی آشنا شویم به سراغ استاد بهروز خاماچی، کسی که تاریخ آذربایجان را در سینه خود دارد، می‌رویم.

بهروز خاماچی در این خصوص می‌گوید: محله دئوه چی تبریز از محله‌های بسیار قدیمی است که در گذشته‌های دور محل سکونت و کسب بسیاری از مردم تبریز بوده است.

وی با اشاره کوتاه به داستان کرامات این شخص عارف می‌افزاید: “حامبال” فردی مومن بود که در قرن نهم هجری از راه باربری در بازار، درآمدی را کسب کرده و معاش خود را تامین می‌کرد و به نیازمندان نیز کمک می‌کرد و سال‌های زیادی نیز به بندگی و عبادت پروردگار مشغول بود.

وی ادامه می‌دهد: “حامبال” در سن هفتاد سالگی در حال گذر از محله دئوه چی بود که کودکی را می‌بیند که در حین بازی کردن در پشت بام خانه در حال افتادن است، وی در همین لحظه عبارت “ساخلییان ساخلا”(نگهدارنده نگهش دار) را به زبان می‌آورد که به گفته مردم آن محله، در همین لحظه کودک به صورت ایستاده بر روی زمین افتاده و به بازی خود ادامه می‌دهد.

خاماچی می گوید: در پی این حادثه مردمی که شاهد بوده‌اند به سوی این شخص می‌شتابند و لباس‌های وی را می درند و از او می‌پرسند که چگونه این کودک را از مرگ نجات داده است که وی در پاسخ به مردم می‌گوید: ” من چندین سال عبادت خدا را کردم بدون این‌که چیزی از او بخواهم، اما در این لحظه از خدا خواستم که این بچه را حفظ کند و خداوند مهربان نیز خواسته‌ام را اجابت نمود».

این تاریخدان تبریزی با بیان این مطلب که همین حادثه باعث شد تا مردم پس از مرگ این عارف قبرش را به صورت مقبره‌ای بسازند، ادامه می‌دهند: برخی از مردم معتقدند می‌توانند برای برآورده شدن حاجات‌شان به این آرامگاه رفته و شمع‌هایی را روشن کنند.

اطراف این مقبره بعدها تخریب شده و به محل کسب و کار تبدیل شد، اما به تازگی اداره کل اوقاف و امور خیریه استان درصدد گسترش این مقبره برآمده است.

مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان آذربایجان‌شرقی  گفت: قصد داریم تا با گسترش مقبره این عارف بزرگ زمینه استفاده مردم بیشتری از این مکان را فراهم کنیم، طرح‌هایی برای گسترش شبستان این مقبره داریم که به زودی کارهای عمرانی آن آغاز خواهد شد.

حجت‌الاسلام علی مصائبی خاطرنشان کرد: این مقبره به صورت اتاقچه‌ای بود که به تازگی با اضافه کردن زمین‌های اطراف به مقبره این عارف گرانقدر، قصد بازسازی و توسعه آن را داریم.

منبع: ایسنا

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.