تأملی در قراردادهای اخیر اروپایی ها در صنعت کشور

تولید ملی یا مونتاژ خارجی؛ سوغات فرنگی برای بازار ایران

آیا با وارد کردن قطعات یک محصول و راه‌اندازی خط مونتاژ می‌توان، صاحب دانش فنی یک محصول جدید شد و دیگر اینکه هر روز مسئولان، کارشناسان و متخصصان عرصه صنعت و تولید، برای نجات کشور از وضعیت بحرانی کنونی و رهایی از بن‌بست و رکود صنعت و تولید بیمار کشور کمک کند.

سرویس اقتصادی تبریزبیدار؛

پس از انعقاد قرارداد برجام و تعلیق شدن برنامه هسته ای ایران، یکی از امیدواری های دولت رفع تحریم های ظالمانه و گشایش اقتصادی در پی این مهم بود. اما نگرانی های جامعه نخبگانی از مدت ها قبل نسبت به حضور هیأت های خارجی در کشور دوران پسا برجام یکی از چالش های اصلی این دوران به شمار می رود. چرا که بخشی از آسیب عدم حضور شرکت های خارجی که در طول سال های گذشته اقتصاد، صنایع و کشاورزی ایران را به بهانه تحریم ها رها کردند در سایه قراردادهای نامناسب در سال های نه چندان دور بدست آمده بود و حال حضور دوباره این شرکت ها در واقع ایجاد بازار مصرف آماده برای این شرکت های بد قول است.


بازار ایران محلی برای نمایش کالای خارجی

مدیر عامل گروه صنعتی تراکتورسازی ایران، در این ارتباط با تاکید بر اینکه « تولید‌کنندگان داخلی بیم آن دارند که با برداشته شدن تحریم‌ها و انعقاد قرار‌دادهای مختلف با خارجی‌ها، تولید و صنعت داخلی بیش از گذشته دچار رکود شود و بازار ایران محلی برای نمایش کالاهای خارجی باشد»

غربی ها می خواهند مصرف کننده باشیم

این نگرانی ها هر چند که طرفداران رسانه ای دولت آنها را سیاسی می پندارند اما در میان طیف عظیمی از نخبگان سیاسی و اقتصادی کشور وجود دارد . مسعود پزشکیان نماینده حامی دولت چندی پیش در دانشگاه تبریز اظهار داشت : ما باید قدرتمند شویم ومسلما ما قوی شدیم وآن ها را مجبور کردیم وارد مذاکرات شویم و الان من نیز نظر مساعدی به برجام دارم و خارجی ها می خواهند در دوران پسا برجام مصرف کننده باشیم و باید خودمان قوی باشیم و قوی کنیم.

بازگشت پژو به بازار ایران

اما در این میان روز گذشته قرارداد پژو و ایران خودرو در شرایطی منعقد شد که این شرکت فرانسوی پس از ۲۳ سال مونتاژکاری در ایران حدود چهار سال پیش یک شبه از ایران خارج شد و به این ترتیب خسارت ۸۰۰ میلیون یورویی ( ۳.۲ تریلیون تومانی) را برای صنعت خودروسازی کشور به جا گذاشت، هنوز مدت زیادی از این اتفاق نگذشته که رییس جمهور با سفر به فرانسه مجوز بازگشت دوباره فرانسوی های سودجو را به ایران صادر کرد.

پلیس بدی که از یاد رفت!

این در حالی است که علی‌اکبر صالحی، رئیس سازمان انژی اتمی در گفتگو با هفته نامه مثلث با اشاره به روز اجرای برجام گفت: تقریباً همه مسائل حل شده بود، فرانسوی‌ها یک مقدار انگشت روی مسائلی گذاشته بودند که از نظر ما بی‌معنی بود، طوری که دیگر طرف‌های درگیر در موضوع هم کمی عصبانی شده بودند چون زمان می‌گذشت.

در تنظیم قراردادها باید تجدید نظر شود


رئیس کمیسیون صنایع مجلس با اشاره به اینکه نارضایتی خود را به مدیران شرکت پژو گفته ایم، تصریح کرد: ۳۳ درصد از سود شرکت پژو از طریق بازار ایران تأمین می‌شد که قطع همکاری آسیب های مختلفی را به خودروسازان ایرانی و فرانسوی وارد کرد.

رحمانی اضافه کرد: شرکت پژو یک قرارداد ۱۰ ساله با حضور روسای جمهور دو کشور با ایران منعقد کرده بود اما با اقدامی نادرست یک مرتبه بدون اجرای تعهدات، ایران را ترک کرد.

وی با بیان اینکه ایران بد عهدی پژو را در اجرای تعهدات خود فراموش نمی‌کند، افزود: امروز ممکن است اجازه دهیم شرکت پژو برای مذاکره به ایران بیاید اما این به معنی انعقاد قرارداد بدون شرط نیست.

قرارداد برای تولید خودوروهای ۱۰سال پیش!

خاکساری در واکنش به نوع خودروهایی که قرار است به صورت مشترک میان ایران و فرانسه تولید شود نیز مقداری تامل برانگیز است به نسیم آنلاینگفت: توقع داشتیم در این قرارداد، به جای خودروهای قدیمی، خودروهای به روز اروپا تولید شود.

وی تصریح کرد: خودروهای ۲۰۸، ۲۰۰۸ و ۳۰۱ متعلق به چند سال پیش کشورهای اروپایی است و زمانی که بخواهد وارد خیابان‌های تهران شود از امروز نیز قدیمی تر شده است.

خاکساری با بیان اینکه البته خودروهای مذکور خیلی بهتر از خودروهایی مانند سمند،۴۰۵ و ۲۰۶ است که امروز شهروندان ما از آن استفاده می‌کنند گفت: اما واقعیت این است که سه خودروهای مذکور که ایران خودرو و پژو برای تولید آن قرارداد امضا کرده اند، خودروهای روز اروپا نیستند و متعلق به حدود ۱۰ سال پیش هستند.

بیماری پژو به تراکتور هم رسید!

در جریان سفر اخیر هیئت تجاری کشور چک، به کشورمان که وزیر صنعت و تجارت این کشور ریاست آن را بر عهده داشت، قرارداد تولید ۵ هزار تراکتور سنگین بین شرکت ایرانی و چک به امضا رسید.

ابوالفتح ابراهیمی مدیر عامل شرکت تراکتور سازی ایران با اشاره به قرار‌داد جدید ایران با تولید‌کنندگان تراکتور سنگین کشور چک بر این باور است: واردات این ماشین‌آلات علاوه بر خروج ارز از کشور گرفتاری‌هایی را در خصوص خدمات پس از فروش برای کشاورزان به‌وجود می‌آورد و در شرایطی که کارخانجات داخلی توانایی ساخت این تراکتورها را دارند، واردات آنها غیر‌منطقی است.

وی با تاکید بر اینکه،«شرکت تراکتورسازی تبریز، پیش از تحریم‌ها با کشورهای آلمان و ایتالیا کار می‌کرد، اما با وقوع تحریم‌های غرب و قطع ارتباط شرکای خارجی، این شرکت با اتکا به مهندسان داخلی توانست تولید انواع تراکتور را ادامه داده و حتی خط تولید تراکتور سنگین را نیز در سال جاری راه‌اندازی کند»، می‌افزاید: در حال حاضر سالانه ۲۰ هزار تراکتور تولید می‌کنیم و صادراتمان نیز به کشورهای آفریقای مرکزی، امریکای لاتین، آسیای میانه، سریلانکا و کشورهای عراق و افغانستان رونق دارد.

وی می‌گوید: علاوه بر تراکتور، کمباین، موتور کامیونت و انواع موتورهای دیزلی نیز در این شرکت تولید می‌شود».

تولید ملی یا مونتاژ خارجی ره آورد پسا برجام

اما سوالی که اینجا مطرح است آیا با وارد کردن قطعات یک محصول و راه‌اندازی خط مونتاژ می‌توان، صاحب دانش فنی یک محصول جدید شد و دیگر اینکه هر روز مسئولان، کارشناسان و متخصصان عرصه صنعت و تولید، برای نجات کشور از وضعیت بحرانی کنونی و رهایی از بن‌بست و رکود صنعت و تولید بیمار کشور، از هر تریبون ورسانه‌ای، دم از حمایت از تولید داخلی و اقتصاد مقاومتی می‌زنند، که به نظر می‌رسد این امر با منویات رهبری در خصوص اقتصاد مقاومتی و به ویژه با منافع و عزت ملت ایران و به خصوص با سیاست‌های راهبردی و کلان کشورمان در خصوص حمایت از تولید داخلی منافات داشته باشد؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.