ما نوکر بی جیره و مواجیب کشورهای اروپایی و آمریکایی شده ایم!

به گزارش تبریز بیدار ، به نقل از ائل دکتر اسماعیل فاتحی فر، عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی سهند، در جمع دانشجویان این دانشگاه به ریشه های عدم ارتباط دانشگاه و صنعت اشاره کرده و راجع به مشکلات این حوزه سخن گفته که قسمت های مهم این سخنرانی در ادامه می آید:

ریشه های عدم ارتباط صنعت و دانشگاه

در مورد ریشه های عدم ارتباط صنعت و دانشگاه و اینکه چرا دانشجویان نمی توانند در صنعت فعالیت های چشمگیر داشته باشند، در صحبت های مختلفی مطرح می شود و اینکه می گویند فاصله بین صنعت و تکنولوژی و مباحثی که در دانشگاه ها وجود دارد، بسیار زیاد است. 

ما باید واقع گرایانه به موضوع نگاه کنیم. متاسفانه صنایع ما به غیر از تعداد معدودی از صنایع، حدود 40 سال از تکنولوژی دنیا عقب است و البته مشکلاتی که ما در صنعت داریم، بحث نانو و بایو و غیره نیست. 

باید بدانید کل گازی که در مناطق نفتی می سوزد، معادل مصرف کشور ماست! 

مدیریت خوب نداریم

کارشناسان می گویند اگر قطعاتی که مورد نیاز است در اختیار صنعت گران قرار گیرد، دیگر این همه ضایعات نخواهند داشت، و باور کنید این دیگر ربطی به تکنولوژی و غیره ندارد، مستلزم مدیریت خوب است که متاسفانه ما نداریم. 
انتخاب غیراصولی مدیران یکی از مسائلی است که ارتباط بین صنعت و دانشگاه را کم رنگ می کند و البته آیین نامه های وزراتی هم در عدم ارتباط صنعت و دانشگاه، مهم است. 

یکی از بندهای یکی از آیین نامه ها این است که اگر استادیاری می خواهد به درجه استادی ارتقا یابد، باید مقاله بنویسد، که خود این آیین نامه در تعدادی ارگان و سازمان (وزارت علوم و شورای عالی فرهنگی) به تایید رسیده و ابلاغ شده است.

بسیاری از مسوولان به صورت غیرمستقیم نوکران خارج هستند

معتقدم بسیاری از مسوولان غیرمستقیم نوکران خارج هستند، به ظاهر دارند کار درستی انجام می دهند و معتقد به نظام هستند ولی بصیرت کافی ندارند.

می نشینند آیین نامه های برخی کشورهای دیگر را بررسی می کنند ببینند یک استاد چگونه به این مقام می رسد، می بینند که باید مقاله بنویسد، همین مقاله هم در همان صنعت مورد تحقیق به درد خواهد خورد، بنابراین مسوولین کشور ما هم همین بند را در آیین نامه های کشورمان می گنجانند!

ما نوکر بی جیره و مواجیب کشورهای اروپایی و آمریکایی شده ایم!

چون مقاله می نویسیم و آن ها چاپ می کنند ولی چون ما تکنولوژی لازم را نداریم، همان هایی که دارند، از همین مقاله استفاده می کنند و روز به روز پیشرفت می کنند و ما هم در مواقعی مجبوریم چون تکنولوژی کشورهای غربی با مقاله های ما افزایش یافته است، مواد مورد نیازمان را به قیمت چند برابر از آن ها خریداری کنیم! یعنی به همین طریق به همان کشورها کمک کرده ایم زور بیشتری بگویند.

مثلاً می گوییم تولید علممان 11 برابر شده است و خود مقام معظم رهبری هم بر پیشرفت علم تاکید دارند اما در جای دیگر هم می فرمایند تولید علمی بکنید که نافذ باشد، الان به نظر شما چقدر از علومی که تولید می کنیم، نافذ می باشند؟

لذا عملاً کاری که می شود این است که باعث می شود بین دانشگاه و صنعت ارتباطی وجود نداشته باشد و اتفاقاتی در دانشگاه بیافتد که در صنعت به درد نمی خورد.

ایراداتی که صنایع ما دارند

 بعضی موقع ها تصمیم هایی که برای کشور گرفته می شود در همین حد است که فلان کس به خانومش قول داده برود کشور فرانسه و فلان مانتو با فلان مارک را برایش بیاورد و اگر کارشناسی صنعتی را به همان نفر واگذار می کند، قبول نمی کند چون سفرش کنسل می شود! مبنای تصمیم گیری ما در کشور همین می شود و فکر نکنید چنین اتفاقاتی نمی افتد.

بی اعتمادی به مسوولین در کشور بالا رفته است

متاسفانه در جامعه کنونی ما اعتماد به مسوولین کمتر شده است. بی اعتمادی آنقدر بالا رفته که کارهای مثبت هم جواب نمی دهند. 

دانشگاه های صنعتی که تعطیل شده بود، هدف های خاصی دنبال می شد و به دنبال این بودند که این دانشگاه ها در مناطقی که صنعتی هستند ایجاد شوند تا مشکلات صنعتی حل شوند و پروژه های مربوطه نیز کار شوند.

اساتید در فصول درسی دانشگاهی تجدید نظر کنند/ خیلی از مشکلات صنعتی هیچ ارتباطی به تحریم ندارد

عمده مطالبی که ما در دانشگاه می گوییم به درد صنعت نمی خورند. بازبینی اساتید در فصل های دانشگاهی امری ضروری است. ما خیلی از مشکلات صنعتی مان، مربوط به تحریم و … نیست. 

غیر از گران شدن بنزین که به همه چیز ربط می دهیم، درصد کمی از صنعت درگیر تحریم شده است.

ما سال گذشته، شاهد انجام پایش در صنعت استان بودیم، 8 هزار صنعت ثبت شده در استان وجود دارد، 3500 تا فقط فعال هستند که درصد فعالیت هایشان بین 10 تا 90 درصد می باشد. 

آدم سیاسی نیستم و نمی خواهم از یک دولت هم طرفداری بکنم، اما هر دولتی که می آید فقط آمار و ارقام میدهد که فلان تعداد صنعت است و غیره، وای به حال دولت های آینده که با این اعداد و ارقام سر و کار خواهند داشت!

کمبود نقدینگی درد صنعت کشور نیست بلکه مدیریت ها مشکل دار هستند

ما در خصوص افزایش بهره وری و کارهایی که در صنعت کشور می توانیم انجام دهیم، شناسایی وضع موجود و شناسایی مشکلات است.

خیلی از مشکلات صنعت ها، کمبود نقدینگی و … نیست، بلکه بسیاری درگیر مشکلات مدیریتی و غیره است.

سریال مختارنامه را فکر می کنم همه دیده باشند، در بخشی از آن سریال، اختلافی بین توابین ومختار را به نمایش می گذارند که توابین در آرزوی شهادت هستند ولی مختار سیاست به خرج می دهد و می گوید نباید خود را به کشتن بدهید.

اگر کشوری بداند می تواند به ما غلبه کند، به ما رحم نخواهد کرد

ولی باور کنیم هیچ کشوری به ما رحم نخواهند کرد اگر بدانند می توانند به ما غلبه کنند و تسلط یابند. ما باید توانمندی خود را افزایش دهیم. متاسفانه اقتصاد کشور ما شکننده است، کل فروش نفت خام سال گذشته ما، 56 میلیارد دلار بود. 

این در حالی است که فروشگاه وال مارک امریکا سال گذشته، حدود 408 میلیارد دلار بوده است!

الان 70 شرکت دانش بینان در استان ما تاسیس شده که هیچ سنخیتی با صنایع موجود در استان ما ندارد، و در این در حالی است که ما قطب صنعت کشور می باشیم. 

ما باید تلاش کنیم تا بتوانیم تیم های قوی در زمینه دانش بینان ایجاد کنیم.

هزینه بالای یک میلیارد دلار برای پالایشگاه و پتروشیمی تبریز تا 5 سال آینده برای سرپا ماندن!

برای 5 سال بعد اگر پالایشگاه و پتروشیمی تبریز بخواهند سرپا بمانند و حتی انتظار پیشرفت هم نداشته باشیم باید بالای یک میلیارد دلار سرمایه گذاری داشته باشند.