غنیمت بدانیمش!

یادداشت میهمان تبریزبیدار؛ امیر وجدان نیا

همین اول بگویم که حمید نعمت الله را باید در زمره فیلم سازان دینی دانست، حتی اگر مستقیما سراغ مضامین دینی نرود و اتفاقا هنر او همین است که با تار پود اجتماعی نقش دینی بزند.ضمن اینکه اصالت برای نعمت الله موضوعیت دارد.

آدم درست و حسابی های کارهای او اصیل هستند و برعکس آدم های خطاکار ساخته های او به اندازه بدی هایشان از اصالت کمتری در شخصیت برخوردارند  وضعیت سفید وآرایش غلیظ را به یاد بیاورید
برای نعمت الله ادم حسابی بودن مهم است و هرکس بخواهد از این دایره بیرون بزند تنبیه می شود انهم تنبیه سخت.

باید بگویم رفتار دینی هم جزو شاخصه های آدم حسابی های کارهای او به حساب می آیند، جزو شاخصه های اصالت.

او حرفی را می زند که جایش خالیست او به سراغ مضامینی اجتماعی می رود که کمتر کسی جرات پرداختن به آنها را دارد و چون فرم سینما را می شناسد و بلد است کار را در بیاورد با جرات به دل کار می زند.

ارزش کار او وقتی معلوم می شود که با فیلم هایی که به نیت سینمای دینی ساخته شده ولی چون عوامل قدرت پردازش و سینمایی کردن نیت خود را در فرم و محتوا نداشته اند کارشان غیر قابل تحمل از آب درآمده

دیگر هنر او این است که از غرولند جریان روشن فکری هم نمی ترسد.

جریانی که کلا خوشش نمی آید حرف دینی بشنود انهم در سینما که پدرخوانده های خودش را دارد.

همه اینها به معنی بی عیب بودن کارهای نعمت الله نیست اما باید او را غنیمت دانست.