عزم میراث‌فرهنگی برای ثبت‌جهانی مسجد سنگی ترک و توسعه زیرساخت‌های گردشگری میانهبرگهایی از پرونده سنگین یک مبارز / آخرین نگرانی شهید قاضی: حاج شیخ علی سنه بیشی اولمادى؟ / خطبه ای برای رسوایی اسرائیل و امضایی علیه شاههر ۸ دقیقه یک تراکتور / این صدای خودکفایی استکشف بیش از ۱۲ کیلو مواد روان گردان از نوع شیشه در فرودگاه تبریزانهدام باند سارقان منزل در تبریزبازگشت ۷ میلیارد ریال به حساب ۲ مالباخته عکسهای یادگاریتامین پایدار کالاهای اساسی اولویت اول پدافند غیرعامل استپاسخ «فوری، اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی» به هر سطح و نوع از تهدیدمحمدحسین بهجت تبریزی برای بزرگداشت بانوی شاعره ایران «پروین اعتصامی» شعری سروده است که همزمان با سالروز درگذشت وی در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ منتشر می‌شود.
به گزارش تبریز بیدار ، محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار این شعر را برای مراسم بزرگداشت پروین اعتصامی سروده و در آن پروین را فرشته لطف، عفاف، ذوق و هنر نامیده است.
این شعر در آبان سال ۱۳۴۹ سروده شده است که برای نخستین بار از سوی خبرگزای فارس منتشر شد.
متن شعر در ذیل می‌آید:
روان عرشی پروین گمان برم کامشب
توجهیش به این بزم بی ریا باشد
روا بود که خطابش کنیم کای پروین
تو ای فرشته لطف و عفاف و ذوق و هنر
سری ز غرفه جنات خود برون آور
یکی به محفل تجلیل خود تماشا کن
ببین که صیرفیان جواهر هنری
به پیشگاه جلال تو سر فرو دارند
ببین که گوهر اشکت به دیده بنشانند
غمین مباش که کم زیستی در این عالم
برای چون تویی وین آب و خاک زندان است
چه به که دوره زندان عمر کم باشد
در این جهان فنا کس به تن نمی ماند
مگر به نام و اثر قرن‌ها بماند شخص
بنابراین تو به آثار جاودانه خود
یگانه زنده جاوید قرن ما هستی
دیدگاهتان را بنویسید