مسئولان به سو مدیریتها پایان دهندمهران، جاده بیقراری برای مسیر اربعینآچار فرانسه هسته ایعزت ایران، میراث ماندگار شهدا / مهندس مکانیک که آگاهانه لباس سبز پاسداری به تن کرداعزام کاروان مردمی «از آذربایجان تا خلیج فارس؛ جان فدای ایران» از تبریزجمهوری اسلامی دفاع از مجاهدان لبنان را به عنوان سیاست راهبردی خود تعیین کرده استمطالبه نیروهای شرکتی را به «پرداخت مستقیم حقوق» تقلیل ندهیدچرا کارت آزاد به همه نمیرسد؟ / «کارت آزاد نداریم»؛ شائبه فروش زیر ذرهبینمحمدحسین بهجت تبریزی برای بزرگداشت بانوی شاعره ایران «پروین اعتصامی» شعری سروده است که همزمان با سالروز درگذشت وی در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ منتشر میشود.
به گزارش تبریز بیدار ، محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار این شعر را برای مراسم بزرگداشت پروین اعتصامی سروده و در آن پروین را فرشته لطف، عفاف، ذوق و هنر نامیده است.
این شعر در آبان سال ۱۳۴۹ سروده شده است که برای نخستین بار از سوی خبرگزای فارس منتشر شد.
متن شعر در ذیل میآید:
روان عرشی پروین گمان برم کامشب
توجهیش به این بزم بی ریا باشد
روا بود که خطابش کنیم کای پروین
تو ای فرشته لطف و عفاف و ذوق و هنر
سری ز غرفه جنات خود برون آور
یکی به محفل تجلیل خود تماشا کن
ببین که صیرفیان جواهر هنری
به پیشگاه جلال تو سر فرو دارند
ببین که گوهر اشکت به دیده بنشانند
غمین مباش که کم زیستی در این عالم
برای چون تویی وین آب و خاک زندان است
چه به که دوره زندان عمر کم باشد
در این جهان فنا کس به تن نمی ماند
مگر به نام و اثر قرنها بماند شخص
بنابراین تو به آثار جاودانه خود
یگانه زنده جاوید قرن ما هستی
دیدگاهتان را بنویسید