یک سوزن به خود یک جوالدوز به دیگران

یادداشت تبریز بیدار ، حمید شیرازی/ چندی پیش مطلبی در مورد دوگانگی های یکی از نمایندگان تبریز خواندم، اینکه دوران احمدی نژاد و رئیسی پرچمدار نقد بوده اما زمان روحانی موافق کامل دولت. این رذیله اخلاقی در عرصه سیاست کشنده و ناامید کننده است، فقط او نیست، خیلی ها بعد از رسیدن به منصب و مسئولیت رفته رفته محافظه کار می شوند، دیگر کنشگر نیستند و با مسائلی که تا دیروز برایشان حساسیت داشت حالا بی تفاوت رد می شوند و چون پای منافع به میدان می آید تفاسیر صد من یه غاز می دهند.

زندگی عرصه امتحانات مختلف برای بشر است و هر آن امکان دارد از آزمونی که راحت پنداشته می شد سربلند بیرون نیاییم.

مدتیست که ماجرای انتصابات اخیر شهرداری تبریز تبدیل به یک چالش شده، خیلی ها منتقدند، عده ای موافق، بخش عمده دیگر سکوت کرده و جمعی دیگر هم سعی دارند با اغماض و کمی هم به میخ و نعل زدن از کنارش رد شوند.

نمی خواهم عملکرد شورا و شهردار را با چند انتصاب قضاوت کنم اما به واقع اگر در دوران شهین باهر مدیری منصوب می شد که حجاب را نماد تحجر و بی سوادی می دانست و یا اطاعت از ولی فقیه را در مقابل عقل و قوه تفکر قرار می داد همین رفتار امروز را داشتیم؟

مسئله این است که باید مراقبت کرد در مسیر محافظه کاری نیافتیم و یا دیگر خصیصه های زننده سیاسی که تا دیروز سرزنشش می کردیم دچارش نشویم.

القصه دنیا دار مکافات است و باید مراقب بود.

به قول شهید مدنی ” نکند فردا روز بیایند و بگویند دیدید چون ترنج و چاقو دستتان دادند شما هم دستتان را بریدید!”

آزادمردی ایجاب میکند اگر اشتباهی رخ داده شجاعانه دنبال رفعش باشیم نه نوع کنشگریمان را نسبت به شرایط و نفرات تنظیم کنیم.

انتهای پیام