شهرک جوانان در بن‌بست مسئولیت /  همه منتظر همدیگر؛ مصوبات خاک می‌خورد/ قرار بود از حاشیه درآیند، در حاشیه‌تر ماندند

به گزارش تبریزبیدار، در جنوب‌غرب تبریز، جایی که قرار بود شهرک جوانان، تابلوی افتخار بازآفرینی شهری باشد، حالا تنها سکوت یک پروژه ناتمام به چشم می‌خورد. پروژه‌ای که وعده‌اش خانه بود برای آن‌هایی که سال‌هاست در بافت‌های فرسوده و حاشیه‌نشین، نفس‌هایشان به شماره افتاده است.

روزگاری نه چندان دور، مدیران شهری و استانی از این پروژه به عنوان مرهمی بر زخم عمیق حاشیه‌نشینی تبریز یاد می‌کردند. قرار بود ۱۲۰۰ واحد مسکونی، سرپناهی برای خانواده‌های حاشیه شهر باشد. اما این روزها، نه از آن شور و شوق اولیه خبری است، نه از آن وعده‌های رنگین.

مردم حاشیه‌نشین تبریز که با چشمانی امیدوار به وعده‌ها دل بسته بودند، حالا روایتگر روزهای تلخ انتظارند.

ماجرای ماده ۵ و زیرساخت‌هایی که خاک می‌خورند

بررسی‌های میدانی تبریزبیدار نشان می‌دهد که حذف برخی بندهای مربوط به ماده ۵، عملاً ترمز این پروژه را کشیده است. اما تلخ‌تر از آن، کشمکش دستگاه‌های خدمات‌رسان بر سر انتقال برق و گاز است؛ زیرساخت‌هایی که تا نرسد، خانه‌ها به درد نمی‌خورند.

هفته گذشته در جلسه مشترک شورای شهر تبریز با بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی، اعضای شورا با صراحت تمام از گلایه‌های مردم گفتند.

غلامرضا احمدی، رئیس شورای شهر تأکید کرد که شورای ششم با تدوین استراتژی، اجازه نمی‌دهد فرجام شهر قربانی تغییرات مدیریتی شود.

اما احد صادقی، خزانه‌دار شورا، صریح‌تر از دیگران حرف زد و گفت: از عملکرد برخی مدیران استانی و دستگاه‌های خدمات‌رسان گلایه داریم. چند ماه قبل در حضور شما جلسه شد و وظایف مشخص گردید، اما کوتاهی کردند. ما سرانجام این وعده را چه زمانی از شما پیگیری کنیم؟

روح‌الله رشیدی، دیگر عضو شورا، مانع اصلی را «روابط بین‌بخشی دستگاه‌ها و تاخیرهای طولانی در تصمیم‌گیری» دانست و تاکید کرد: شورا هیچ سقفی برای هزینه در این پروژه قائل نیست، اما باید با محوریت استاندار، نظام موثر تنظیم رابطه شکل بگیرد.

علی راستی به نکته دیگری اشاره کرد و گفت: چند ماه قبل در حضور شما جلسه خوبی شد و مصوبات امضا گردید. الان نیازی به جلسه جدید نیست؛ فقط کافی است همان مصوبات اجرایی شود.

مردم می‌گویند: دیگر حوصله شنیدن وعده نداریم

اما در آن سوی ماجرا، مردم حاشیه‌نشین تبریز دیگر حوصله شنیدن دوباره وعده‌ها را ندارند. آن‌ها می‌گویند: به ما گفتند بیایید اینجا، اما نه خانه‌ای هست، نه زیرساختی.

شهرک جوانان حالا نماد یک رویای بربادرفته است؛ رویایی که اگر مسئولان به فریادش نرسند، نه تنها مرهمی بر زخم حاشیه‌نشینی نخواهد بود که خود به زخمی تازه تبدیل خواهد شد.

انتهای پیام/