تقویت پیوند دانشگاه و صنایع دفاعی، اولویت اصلی ماستدشمن به دنبال ایجاد بحران داخلی استضرورت بازنگری در سیاستهای علمی و فناوریجنگ امروز، جنگ روایتها و ارادههاستروحیه بسیجی، پشتوانه علم و پژوهشهشدار مقام قضایی درباره کلاهبرداری با وعده فروش صندلی دانشگاهیک جمله برای دلشوره کافی بود؛ «در دسترس نیست» / شامِ بی محمدآزمون هماهنگی در گلزار شهدای تبریز / پایان پروژه و آغاز نظارت؟مردم میان دو راهی گیر کردهاند؛ از یک سو از سرعت وحشیانه خودروها میترسند و از سوی دیگر خواهان نصب سرعتگیرها هستند که باعث کاهش این حوادث شوند.
سرویس اجتماعی تبریزبیدار / صدای جیغ کودکان در فضای بازی، حالا در میان صدای جیغ لاستیکهای خودروهایی که با سرعت بالا «دور دور» میکنند، گم شده است. میدان ایستگاه راهآهن تبریز، از پناهگاه تفریح، به میدان انتظار برای یک فاجعه تبدیل شده است. مردم منطقه با ترس و لرز از کنار این میدان عبور میکنند.
ناصر غلامی هوجقان، فعال رسانهای، با نگاهی نگران به وضعیت موجود میگوید که این مکان که باید محل خنده کودکان باشد، به دلیل رفتارهای پرخطر رانندگان، به محلی برای آسیبهای جانی تبدیل شده است.
مردم میان دو راهی گیر کردهاند؛ از یک سو از سرعت وحشیانه خودروها میترسند و از سوی دیگر خواهان نصب سرعتگیرها هستند که باعث کاهش این حوادث شوند.
شهروندان تبریز اکنون یک سوال حیاتی دارند: آیا مدیریت شهری قبل از وقوع یک تراژدی غیرقابل جبران، مداخله میکند یا منتظر شنیدن صدای گریه خانوادهها میماند؟
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید