مادرانه‌هاي يک دختر

به گزارش  تبریز بیدار به نقل از جیم، براي تو مي‌نويسم ريحانه‌ الهي که به حق نيز ريحانه‌اي. گلي و چون گل ظريف و حساس.

دخترم؛ مواظب خودت باش. مگذار بادها و طوفان‌هاي روزگار تو را در هم شکند. ظريف باش و لطيف اما محکم.گنج‌هاي درونت را بشناس و به رايگان و راحتي به هر کسي عرضه مکن.

و در اين بازار پر آشوب روزگار مهر و محبتت را، عشقت را به هر قيمت پيش فروش نکن. که تو قرار است منبع و منشأ عاطفه باشي پس به بهاي اندک آن را به غير مسپار.

دخترم تنها تو هستي که مي‌تواني مادر شوي، مي‌تواني گوشه‌اي از عشق بيکران الهي را به نمايش بگذاري و اين را از همان بچگي وقتي مادر عروسک‌هايت مي‌شدي تمرين مي‌کردي.

ماه بانوي من! تو قرار است آرامش خانه و خانواده باشي. همان طور که او فرموده: و براي شما از جنس خودتان همسراني آفريديم تا در کنارشان آرامش يابيد*

وچه موهبتي بالاتر از اين‌که وجودت آرامش بخش ديگري باشد.

مي‌دانم مسئوليتي بزرگ‌است. اين‌که آبروي خانواده باشي. مونس مادر شوي، در دانه‌ پدر و ناموس و رفيق شفيق برادر. اما اين را نيز مي‌دانم که از پس آن برخواهي آمد. کافي است فقط بخواهي.

گل بهشتي من!

چونان گل با طراوت باش اما زيبايي‌ات را براي اهلش بگذار. خود را به زينت عفاف مزين کن تا هر رهگذري هوس از شاخه چيدن ترا تکند و تا هميشه ريحانه بماني، ريحانه خدا!