مهران، جاده بیقراری برای مسیر اربعین
آچار فرانسه هسته ای
عزت ایران، میراث ماندگار شهدا / مهندس مکانیک که آگاهانه لباس سبز پاسداری به تن کرد
اعزام کاروان مردمی «از آذربایجان تا خلیج فارس؛ جان فدای ایران» از تبریز
جمهوری اسلامی دفاع از مجاهدان لبنان را به عنوان سیاست راهبردی خود تعیین کرده است
مطالبه نیروهای شرکتی را به «پرداخت مستقیم حقوق» تقلیل ندهید
چرا کارت آزاد به همه نمیرسد؟ / «کارت آزاد نداریم»؛ شائبه فروش زیر ذرهبین
نباید به اختلافات سیاسی و گسلهای قومی دامن زداگر روحانی با هواپیمایی دارای برچسب مشهد 2017 به تبریز می آید و پز تبریز 2018 را می دهد چرا با پایان سال 2017 که تقریبا نیمی از آن در حال سپری شدن است، برای تبریز 2018 در هر کوی و برزن تبلیغ نمی کند و برنامه ای ارائه نمی دهد.
سرویس سیاسی تبریزبیدار؛
رقابت های انتخابات ریاست جمهوری به موازات انتخابات شوراهای اسلامی و شهر و روستا در کشور هر روز داغ تر از روز قبل می شود و به تبع این رقابت داغ و نفس گیر، مراکز استان به محل نمایش قدرت و میتینگ تبلیغاتی کاندیداها بدل شده است.
تبریز نیز از این قاعده مستثنی نیست و پس از قیام مردم تبریز در استقبال از ابراهیم رئیسی در روز یکشنبه که دامنه آن دیروز به اصفهان نیز کشیده شد، اگر قالیباف در گردونه رقابت های انتخاباتی باقی می ماند، بی شک تبریز شاهد کمپین باشکوه دیگری در گفتمان #نه_به_روحانی می شد، اما با کنار کشیدن او به نفع رئیسی این بار هر دو در برابر فردی قرار گرفتند که دیروز اظهارات جالبی در تبریز ابراز داشت.
حسن روحانی که 4 سال پیش با وعده های مهمی همچون تاسیس فرهنگستان زبان و احیای دریاچه ارومیه به تبریز آمده بود، با ناکامی در رسیدن به این اهداف، وعده ای دیگر بر وعده های محقق نشده اش نهاد و در اظهارنظری در جمع حامیان خود، اظهار داشت “ما تصمیم گرفتیم و عهد بستیم تا تبریز سربلندتر از همیشه شود. “مردم ایران آیا می دانستید سال آینده تبریز پایتخت گردشگری دنیای اسلام هست یا نه؟”
این پرسش نامزد انتخابات ریاست جمهوری و فردی که 4 سال زمام امور کشور و تمامی بودجه کشور را در دست داشته و دارد درحالی ابراز می شود که شاید ناظران بیرونی و حتی عموم مردم گمان کنند روحانی و دولتش کمکی هرچند کوچک به توسعه گردشگری و توریسم تبریز در سال 2018 و این رویداد مهم داشته است، اما واقعیت اینگونه نیست و دولت مستقر تدبیر وامید صرفا به حمایت های لسانی یا به قول خودمانی به دیپلماسی “لب گود میگه لنگش کن” اکتفا کرده است.
این دیپلماسی “لنگش کنی” به اعتراف بسیاری از نمایندگان استان و حامیان دولت صرفا در مرحله تشکیل جلسات ستادهای ملی و استانی باقی مانده و تو گویی دولت می خواهد در کمتر از ماه مانده به این رخداد بسیار با اهمیت معجزه ای خلق الساعه نماید.
در جلسه با جهانگیری متوجه شدم که دولت هیچ برنامه ای برای تبریز2018 ندارد
برای نمونه سلمان خدادادی، نماینده ملکان و رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی در اظهارنظری گفت “بعد از جلسهای که با معاون اول رئیسجمهور دربارهی پروژه تبریز 2018 داشتم، متوجه شدم دولتمردان هیچبرنامهای برای این رویداد بینالمللی ندارند.”
دولت قصدی برای تبدیل تبریز به پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی ندارد
مسعود پزشکیان نماینده اصلاح طلب تبریز نیز در اظهار نظری گفته است: اگر دولت پذیرفته که تبریز به عنوان پایتخت گردشگری جهان اسلام معرفی شود باید اولویت های کاری خود را بر روی پروژه تبریز 2018 تعریف کند.
نماینده مردم تبریز در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: اما اگر دولت قصدی برای تبدیل تبریز به پایتخت گردشگری جهان اسلام ندارد برگزاری چنین جلساتی بی نتیجه خواهد بود بنابراین در گام اول دولت باید متعهد به مدیریت پروژه باشد.
این مصداق ها کافی است تا در مقایسه میزان برنامه دولت برای رخداد جهانی تبریز 2018 در مقایسه با مشهد 2017 به بی برنامگی، اولویت دار نبودن و سستی دولتمردان اعتدال در توجه به آذربایجان و تبریز به عنوان پیکر جداناپذیری از ایران اسلامی پی ببریم. اگر روحانی با هواپیمایی دارای برچسب مشهد 2017 به تبریز می آید و پز تبریز 2018 را می دهد چرا با پایان سال 2017 که تقریبا نیمی از آن در حال سپری شدن است، برای تبریز 2018 در هر کوی و برزن تبلیغ نمی کند و برنامه ای ارائه نمی دهد.
اگر روحانی و دولتش به قول خودش قصد سربلندی و آبادی و توسعه تبریز را دارند. چرا بودجه ای ملی برای کمک به تبریز 2018 و پروژه هایی ملس همچون مقبره الشعرا نمی کند که شهرداری تبریز مجبور نشود به تنهایی صلیب آن را بر دوش کشد!
دیدگاهتان را بنویسید