او را صدایی اهورایی بود

یادداشت میهمان تبریزبیدار؛ مهدی نعلبندی

اصغر فردی روی در نقاب خاک کشید.  هنرمندی بزرگ و  پژوهشگری سختکوش با  صدایی اهورایی که آلبوم های به جای مانده از او به زبان های  فارسی و  ترکی آذربایجانی جزو ماندگارترین  تولیدات رادیویی بودند و خواهند بود.

برای کسی و از کسی می نویسم که برخی فرازهای روایت او از استاد شهریار را نمی پسندیدم، ولی آن چه به آشکارگی آفتاب است این که او از رازداران خلوت شهریارملک سخن بود. اصغر فردی بی بدیل ترین  کارشناس در حوزه ادبیات رثایی آذربایجان بود و کمتر کسی را می شناسم در این حوزه‌ که به قدر مرحوم فردی  شعر مرثیه از بر داشت و می توانست ساعت ها در باب شعر مرثیه آذربایجان سخن براند و شعر بخواند و آلبوم  محرم نوحه سی یادگاری ماندگار است از او. آلبوم وداع و خوانش استادانه  گنجینه الاسرار عمان سامانی، آلبوم اشعار صراف و آلبوم  شهریار او، همه و همه از منظر رادیویی کارهایی استادانه و فاخرند که از فردی به یادگار مانده اند.

مرحوم فردی از اولین نویسندگان، تهیه کنندگان و گویندگان  رادیو برونمرزی تبریز بود که در این باب رواست آقای حاج رسول بشیری از فردیت فردی در رادیو برونمرزی سخن بگوید.

مستندهای تلویزیونی  هفده شهر قفقاز اثری ماندگار و بموقع بود که توسط مرحوم اصغر فردی ساخته شد و هنوز ماندگارترین اثر در این حوزه است و به زعم من این مجموعه را باید  جاده ابریشم تلویزیون ایران نامید.

از همه اینها که بگذریم  نثر فردی نثری فرید و فاخر بود و به تعبیر خودش بلد بود  توسن سخن را وادی به وادی  بتازاند و از هر گلشنی گلی بچیند و به مخاطب عرضه دارد.

فردی، عاشق توامان  ایران و  آذربایجان بود و این دو عشق را نه در عرض هم و در تزاحم با هم، که یکی می دانست و همزاد هم. و این جنبه فردی ستودنی بود و هست و خواهد بود.

اواخر عمر نیز مرحوم فردی دست به کاری سترگ زد که شتر تقدیرش تا در خانه این حقیر آمد و نخوابید. تصحیح  غزلیات غیر عاشورایی مرحوم  صافی. و دست آن مرحوم مریزاد که این کار را به سامان رساند و بی شک او صالحتر از حقیر بود برای این کار سترگ.

برای آن استاد فقید طلب آمرزش دارم و یادش را عزیز می دارم و این بیت مرحوم استاد شهریار را که با صدای او شنیدنی است به او تقدیم می دارم:

بیگانه شمردند مرا در  وطن خویش
تا بی وطن و از همه آواره  بمیرم.