مهران، جاده بیقراری برای مسیر اربعینآچار فرانسه هسته ایعزت ایران، میراث ماندگار شهدا / مهندس مکانیک که آگاهانه لباس سبز پاسداری به تن کرداعزام کاروان مردمی «از آذربایجان تا خلیج فارس؛ جان فدای ایران» از تبریزجمهوری اسلامی دفاع از مجاهدان لبنان را به عنوان سیاست راهبردی خود تعیین کرده استمطالبه نیروهای شرکتی را به «پرداخت مستقیم حقوق» تقلیل ندهیدچرا کارت آزاد به همه نمیرسد؟ / «کارت آزاد نداریم»؛ شائبه فروش زیر ذرهبیننباید به اختلافات سیاسی و گسلهای قومی دامن زدصابر عیسی پور مدیرمسئول سایت خبری تبریزبیدار طی یادداشتی به یک بحران تربیتی در برخی خانواده ها پرداخت کرده است.
یادداشت مدیر مسئول تبریزبیدار/ عصر جمعه بعد از مدت ها رفتم به پارک ائل گلی؛ تفرجگاهی که این روزها اصلا جای خانواده نیست و تبدیل به جولانگاهی برای هنجارشکنی فرهنگی و اجتماعی شده است و معلوم نیست چه کسی باید از این حق عامه دفاع کند و اگر نقدی کنیم متهم به تشویش اذهان خصوصی حضرات می شویم.
بگذریم!
با خانواده کنار چمنزاری بساط پهن کرده و نشستیم. گربه ای روی چمن ها در حال بازیگوشی بود.
خانم میانسالی که همراه با خانواده کمی آنطرف تر بود شروع به ارتباط گرفتن با این گربه شد. با لحن کودکانه خطاب به گربه می گفت: «خوشگل مامی، پیشی بالام، بیا عزیزم و…»
در همین حین فرزند خردسال این خانم چیزی درخواست کرد و او با فریاد بلند سر کودک داد کشید و گفت: «اَه نه دیسَن گِد جهنم اول گوروم» (اَه چی میگی تو برو گمشو ببینم!)
با خود گفتم چقدر ساده ارزش جایگاه خانواده جابجا شده، پیش تر تبعیض بین فرزندان به یک مساله چالشی تبدیل شده بود و اینک تبعیض بین فرزند و حیوان!
نگارنده منکر حقوق حیوانات نیست اما تناقض رفتار بین فرزند و حیوان خیابانی و یا خانگی(!) قابل هضم نیست و برای این بحران تربیتی اگر چاره ای اندیشیده نشود، تبدیل به بحران های اجتماعی می شود.
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید