هروله میان آرمانگرایی و معیشت

گروه سیاسی تبریز بیدار؛ در عرصه سیاسی کشور عمدتا این دوگانه ها بوده اند که تکلیف نهایی رای مردم را مشخص کرده اند. چه آن زمان که دوگانه ملی گرایی و انقلابی شکل گرفت و چه آن زمان که این دوگانه تبدیل به راست و چپ شد و چه بعد از آن، دوگانه اصولگرایی و اصلاح طلبی. همه سبب شد تا تمام طیف های غیر از این دوگانه به حاشیه رانده شوند و از اثر گذاری آنها به شدت کاسته شود.

دوگانه معیشت – آرمان

نشانه های آن نیز روز به روز بیشتر هویدا می شود. دولتی که با دوگانه آرمان و معیشت بر سر کار آمد، تاکنون قدم مثبتی برای رفاه بیشتر مردم انجام نداده است. نامه 4 وزیر به روحانی تصویر روشنی از اقتصاد این روز های ایران بود. شاید گفته شود، با توافق هسته ای گشایش ها آغاز خواهد شد اما کیست که نداند و حاشا کند که همه مشکلات اقتصادی از رهگذر توافق حل نمی شود و تنها بخش کوچکی از مشکلات پای تحریم ها و فشار های خارجی است که برای این گزاره می توان دلایل متقنی را ردیف کرد که مجال پرداخت نیست.

الغرض، دوگانه سازی ها برای سیاسیون نان داشته اما برای مردم سفره خالی را به ارث گذاشته است. برای عبور از مشکلات اقتصادی برنامه ریزی صحیح و بلند مدت لازم است که همه دولت ها از آن تهی بوده اند که اگر فکر و برنامه بود پس چرا در طول یک سال دوبار بسته خروج از رکود داده می شود؟!