لقمه سیاسی اعتدالیون برای مجلس خبرگان رهبری

سرویس سیاسی تبریز بیدار/ پارسا مهدوی؛

• 
  

• خبرگان رهبری طبق قانون اساسی کشورمان یکی از کلیدی ترین وظایف حکومتی را بر عهده گرفته است. انتخاب ( یا کشف) رهبری و نظارت بر عملکرد بالاترین مقام نظام جمهوری اسلامی ایران تکلیفی است که بر عهده مجتهدان منتخب مردم گذاشته شده است. این وظایف ( یا اختیارات) مهم همیشه در کشاکش سیاسی بازی یا تکلیف محوری غوطه ور بوده است. بسیاری از مسئولین کشور معتقد هستند این بخش از حاکمیت نباید دچار جناح بندی و حزب گرایی گردد و باید بر اساس تخصص و رویکرد منافع ملی در این خصوص عمل گردد؛ با این حال در تمام انتخابات این نهاد کشوری جبهه گیری های جناح های سیاسی برای همگان مشهود بود و خواسته یا نخواسته آرای این نهاد نیز به سمت سیاست زدگی پیش رفته است.

طبق همین روال نادرست چندی است یکی از جریانات سیاسی کشور جهت سنجش فضای عمومی کشور اقدام به خبرسازی در خصوص کاندیداتوری برخی افراد در انتخابات آینده مجلس خبرگان رهبری کرده است. این جریان،  مثلث سید حسن خمینی، هاشمی رفسنجانی و حسن روحانی را به عنوان سرلیست معرفی میکند و در تمجید از صبغه و عملکرد این گزینه ها خط خبری خود را پی میگیرد.

در این خصوص چند نکته را خاطر نشان می کنیم:

1. 1- این اشخاص( سید حسن خمینی، هاشمی، روحانی)  خود بارها اعلام کرده اند که نباید مجلس خبرگان سیاسی شود و وظایف این مجلس باید به دور از سیاست زدگی و بر اساس تخصص به پیش رود حال این فضاسازی رسانه ای از سوی برخی رسانه های وابسته به این جریان چه معنایی میتواند داشته باشد؟ آیا این عمل خود نشان از عدم تطبیق گفتار با رفتار خود این اشخاص نیست؟
2. 
   
3. آنجا که هاشمی رفسنجانی ادعا می کند «باندی و جناحی شدن» انتخابات مجلس خبرگان رهبری «از اعتبار آن در جامعه» می‌کاهد چگونه می توان از لیست مجتهدان معتدل برای انتخابات خبرگان سخن به میان آورد؟ ادعایی که سایت های اطلاح طلب مطرح کرده اند و معتقدند لیست انتخاباتی مورد تایید هاشمی بدین نام خواهد بود.
4. 
   
5. 2- نکته دیگر آنکه برخی رسانه ها از احیا بیت حضرت امام به دست خمینی جوان سخن به میان می آورند و به گونه ای خط مظلوم نمایی را پی میگیرند که گویا عرصه های حاکمیتی مخصوص یک خاندان است و اگر کسی از این خاندان در عرصه های حکومتی قرار نگرفته باشد ظلمی صورت گرفته است و تمام رسانه های منتسب به این اشخاص ناله وا اماما سر می دهند. ظاهرا در نگاه این حضرات حکومت جمهوری اسلامی یک حکومت سلطنتی است و باید به صورت موروثی از رهبری به فرزندانش انتقال یابد و فراموش کرده اند که امام خمینی در دوران حیات خویش اجازه ندادند افراد منتسب به ایشان در مسئولیت های رسمی نظام قرار گیرند.
6. 
   
7. محبوبیت امام خمینی در بین مردم سبب گشته است که برخی افراد جهت کسب اعتماد مردم خود را به امام منتسب کنند و به نوعی از ارتباط نزدیک خود با امام برای مردم خاطره بسازند و خود را تنها یار امام معرفی کنند. این خط انحراف از همان دوران حیات امام شروع شده بود و تا کنون نیز ادامه دارد. آنجا که امام خمینی در وصیت نامه خود می نویسد: ” اکنون که من حاضرم، بعضی نسبت‌های بی ‌واقعیت به من داده می‌شود و ممکن است پس از من در حجم آن افزوده شود؛ لهذا عرض می‌کنم آنچه به من نسبت داده شده یا می‌شود، مورد تصدیق نیست مگر آن‌که صدای من یا خط و امضای من باشد، با تصدیق کارشناسان؛ یا در سیمای جمهوری اسلامی چیزی گفته باشد“

3- به نظر می رسد جمع بندی این جریان سیاسی چنین باشد که مجلس خبرگان رهبری آتی نقش جدی در آینده نظام جمهوری اسلامی ایفا خواهد کرد و باید در چنین شرایطی اقدامی جدی صورت داد تا در مناصب قدرت سهمی مناسب کسب کرد. استراتژی عملیاتی کردن چنین تحلیلی هم با توجه به شرایط عمومی کشور کسب حداقلی قدرتمند از صندلی های مجلس خبرگان است. این حداقل قدرتمند تنها زمانی خواهد توانست وارد مجلس شود که حامیانی توانمند داشته باشد. اتحاد نیمه جان اصلاحات با هاشمی پس از انتخابات سال 92 این فرصت را در اختیار این جریان قرار داده است تا بتواند مثلث هاشمی، سید حسن خمینی و روحانی را در کنار هم به عنوان سرلیست معرفی کند. با این حساب چگونه می توان مدعی شد که این افراد خواهان انتخاباتی به دور از سیاست زدگی هستند؟

4- نکته آخر نیز این که حضور در عرصه انتخابات خبرگان رهبری برای همه داوطلبان به شرط احراز شرایط توسط مراجع قانونی آزاد است و نیازی نیست ماهها قبل از انتخابات اقدام به موج سازی رسانه ای کرد و افکار عمومی جامعه را به سمت انتخاباتی سوق داد که فضای غالب آن سیاست بازی است در حالی که مدام شعار دوری از سیاست بازی سر داده می شود.