پرچمی که «مروه شربینی» در برابر کمپین یواشکی یک بیمار فراری بلند کرده

به گزارش تبریز بیدار ، هر ساله تیرماه یادآورحادثه‌ متاثر کننده ای است که غرور مسلمانان را جریحه‌دار کرد و آن شهادت «مروه شربینی» شهیده حجاب در حالی که باردار بود، در اوج ناجوانمردی پیش چشم همسر و فرزندش به شهادت رسید.

شربینی که بود؟

مروه در سال 1977 میلادی در شهر اسکندریه مصر متولد شد. در سال 2003 به همراه همسرش به آلمان مهاجرت کرد. همسرش وابسته فرهنگی مصر در یکی از دانشگاه‌های آلمان بود که با استفاده از بورس تحصیلی در رشته مهندسی ژنتیک تحصیل می‏کرد و جهت انجام پایان نامه دکترای خود همراه مروه به آلمان آمده بود.

چندی پیش از شهادتش، شربینی به دادگاهی مراجعه کرده و یک آلمانی نژادپرست را متهم به این کرد که «زمانی که در پارک با پسرش بازی می‌کرده، آلکس دبلیو او را مورد توهین قرار داده و بخاطر حجاب مروه او را تروریست خطاب کرده‌است». دادگاه شکایت شربینی را پذیرفته و آلکس را محکوم به پرداخت ۷۵۰ یورو کرد. آلکس دبلیو این حکم را نپذیرفت و تقاضای تجدید نظر نمود.

در حین برگزاری جلسه دادگاه تجدید نظر در یک دادگاه درجه دو در شهر درسدن، فرد آلمانی در جلوی چشمان قاضی و سایر حاضرین به شربینی حمله کرده و با ضربات چاقو وی را که سه‌ماهه باردار بود از پا در آورد. در حین ضربات شوهر مروه برای نجات همسرش به طرف او شتافت که توسط پلیس آلمان مورد تیراندازی قرار گرفت. پس از آن شوهرش با وضعیتی بحرانی در بیمارستان بستری گردید. همچنین فرزند خردسال سه ساله‌شان که شاهد این ماجرای خونبار بوده، برای معالجه تحت نظر روانشناس است.

این در حالی است که دستگاه قضايی آلمان گويی كه اتفاق خاصی روی نداده، حتی دستور به ممنوعيت اطلاع رسانی و پخش اخبار مرتبط با اين موضوع را صادر نمود.

بعدها مجله «فوکوس» آلمان فاش کرد: «آلیکیس دبلیو» نژادپرست 28 ساله آلمانی، قبل از ورود به دادگاه «لوندس کریچ» در شهر «درسلان» در شرق آلمان از تصمیمش به قتل «مروه الشربینی» خبر داده بود.

چرا غرب از حجاب می ترسد؟

جدای از سکوت رسانه ای غرب، علت چراغ سبز دستگاه قضایی و امنیتی آلمان برای به وجود آمدن چنین فاجعه ای و تحلیل اهداف پیدا و پنهان این رخداد تلخ، سوالی است که  پی پاسخ مانده تا بدانیم شهادت این زن مسلمان محجبه، چرا غرب از حجاب می ترسد؟

حال پس از گذشت 10 سال از آن واقعه تلخ، وی همچنان «شهیده حجاب» و نماد اعتراض به اسلام‌ستیزی غرب است.

در حالی که کمپین‌های مدافع حقوق زنان در سرتاسر جهان به فعالیت مشغول هستند موج خشونت علیه زنان محجبه در کشورهای غیراسلامی رو به افزایش است. مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که این خشونت بیشتر از آنکه ناشی از تفاوت دیدگاه‌های عقیدتی باشد، به یک چالش سیاسی تبدیل شده است.

امام خمینی(ره) در بهمن 57 در نوفل لوشاتو و سه روز قبل از ورود به ایران در پاسخ به خبرنگار فرانسوی درباره وضعیت حجاب و پوشش اسلامی بعد از به دست گرفتن قدرت فرمود: «زنان شجاع ما دیگر از بلاهایی که غرب به عنوان تمدن به سرشان آورده است، به ستوه آمده اند و به اسلام پناهنده شده اند.»

به راستی چرا امام در آن مقطع، از حجاب به عنوان نماد اسلام در برابر نماد غرب یاد کرد و چرا فرانسوی ها به عنوان کشوری که خاستگاه و خیزشگاه تفکر لیبرال دمکراسی به شمار می رفت از حجاب و پوشش اسلامی واهمه داشتند که در مصاحبه یکی از سوال های کلیدی خود را به حجاب اختصاص داده بودند؟

از سوی دیگر سکولاریسم غربی که در قالب اسلام‌هراسی سعی دارد اندیشه خود را به ثمر برساند، معتقد است که حجاب تصویر زن مدرن را دچار تزلزل می‌کند. با این حال شهادت مروه الشربينی پرده از چهره فريبنده غرب  برداشت.چهره ای که خود را در هاله ای از واژه های عوام پسند مخفی ساخته بود.

این جنايت هولناک در شرايطی اتفاق افتاد که سردمداران غربی همواره دم از رعايت حقوق بشر زده و جوامع خود را جامعه ای متمدن به جهانيان معرفی می کنند و رسانه های گروهی آنان دائما شعارهای حقوق بشری در بوق های خود می دمند ولی آشکارا قوانين حقوق بشر را زير پا گذاشته و کوچک ترين احترامی برای کرامت انسان ها قائل نيستند.

فاجعه بار تر اینکه سستی دولت وقت مصر در مواجهه با مساله شهادت شربينی سندی دال بر خيانت حسنی مبارک(دیکتاتور وقت مصر) به جهان اسلام بود.

شربینی را باید سند محکم ادعای دروغین آزادی در غرب دانست. چرا که رسانه های غربی در قبال این جنایت که مصداق آشکار نقض حقوق بشر و فقدان آزادی در این کشورها است، سکوت پیشه کردند. در حالی که این روزها وقتی یک عنصر ضدانقلاب فراری امثال مسیح علی نژاد در ذهن بیمار خود رویای بی حجابی را می پروراند و با کمپین های پولکی، موضوع بی حجابی یواشکی و … رامطرح می کند به شدت از سوی چنین رسانه هایی مورد حمایت قرار می گیرد.

امروز حجاب یک سنگر است؛ پرچم آشکار و فریاد بی صدای اسلام است؛ سنگر و پرچمی که مروه الشربینی به خاطر آن شربت شهادت نوشید.