اگر تبریز را ۲۰۱۸ می خواهیم و شورا را شورای کار و اگر نمی خواهیم چهارسال دیگر افسوس فرصت های مدیریتیِ از دست رفته را بخوریم و مقاله در آسیب شناسی این فرصت ها بنویسیم شهرداری را انتخاب کنیم که تخصصش شهر است نه فقط لابی های سیاسی بدون در نظر گرفتن مصالح و منافع شهر‌

در وصف غم مسلمانان میانمار چه بگویم که اشک های زنان، بچه ها و حتی مردان میانماری در روایت ظلم هایی که بر آنان وارد شده، رشته کلام را از دستم می گیرد و تنها تصویر زیبای چشمان پسر کوچک میانماری که نظاره گر اشک های اعضای خانواده اش بود، در ذهنم نقش می بندد…

آیا مردم تبریز، شهدا را دوست نمی‌دارند؟ قطعاً چنین نیست. پس ماجرا چیست؟

از آن محسن تا این حسن یک میم فاصله بود که حسن آن میم را هم با خود برد.

همه ما انسانها غم ها و گرفتاری هایی در زندگی داریم؛ مصائبی که هر انسان خداترس و دلرحمی محال است از شنیدن آنها خوشحال شود! چه برسد که به بی رحمانه ترین روش حتی مورد سوء استفاده قرار بگیرد!

خدا با دل ما سروکار دارد نه با عقل معاشمان پس همین شد که نوای دل مردم آذربایجان را شنید و خبری برایمان فرستاد به اندازه ۳۴ سال دلتنگی! خبری از قاسم آذربایجانی خمینی.

با توجه به وضعیت فعلی اقتصادی کشور به ویژه در فضاپسابرجام به نظر می رسد تغییر رویکرد در وزارت کشور در انتخاب استانداران و به دور بودن از لابی های جناح های مختلف امری مهم و ضروری باشد.

در حالی که چندین موسسه خیریه بین المللی خصوصی در حال کمک رسانی به فقرا و محرومان جهان با پرچم ترکیه هستند در این میان هلال احمر دولت ترکیه نیز در ۳۳ کشور جهان اقدام به توزیع گوشت قربانی کرده است.

متین منتظمی دبیر کل سابق و عضو فعلی اتحادیه مرکزی جامعه اسلامی دانشجویان کشور در یادداشتی که به تحریریه تبریزبیدار ارسال کرده است به سخنان امروز محمد باقر بهشتی عضو شورای شهر تبریز که اظهار داشته «چرا باید ملاقات مردمی برگزار کنیم؟ وظیفه شورا ملاقات مردمی نیست! ملاقات مردمی در کجای قانون است که شما از آن حرف می‌زنید؟” واکنش نشان داده است.

سهل انگاری مسئولین و متولیان امر، همواره مشکل ساز بوده.با این وجود هیچ گاه برخورد محکمی با مقصران صورت نگرفته. همیشه این اتفاقات تلخ در گردنه “سیاسی بازی” دولت و مجلس گیر کرده و فرجام خوبی نداشته است.